Versões:
(ARC) - 1969 - Almeida Revisada e Corrigida
2:5
E também tu sabes o que me fez Joabe, filho de Zeruia, e o que fez aos dois chefes do exército de Israel, a Abner, filho de Ner, e a Amasa, filho de Jéter, os quais matou, e em paz derramou o sangue de guerra, e pôs o sangue de guerra no seu cinto que tinha nos lombos, e nos seus sapatos que trazia nos pés.
2:6
Faze pois segundo a tua sabedoria, e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz.
2:7
Porém com os filhos de Barzilai, o gileadita, usarás de beneficência, e estarão entre os que comem à tua mesa, porque assim se chegaram eles a mim, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão.
2:8
E eis que também contigo está Simei, filho de Gera, filho de Benjamim, de Baurim, que me maldisse com maldição atroz, no dia em que ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu pelo Senhor lhe jurei, dizendo que o não mataria à espada.
2:9
Mas agora o não tenhas por inculpável, pois és homem sábio, e bem saberás o que lhe hás de fazer para que faças com que as suas cãs desçam à sepultura com sangue.
2:10
E Davi dormiu com seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi.
2:11
E foram os dias que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos reinou em Hebrom, e em Jerusalém reinou trinta e três anos.
Salomão reina e mata Adonias, Joabe e Simei
2:12
E Salomão se assentou no trono de Davi, seu pai, e o seu reino se fortificou sobremaneira.
2:13
Então veio Adonias, filho de Hagite a Batseba, mãe de Salomão; e disse ela: De paz é a tua vinda? E ele disse: É de paz.
2:14
Então disse ele: Uma palavra tenho que dizer-te. E ela disse: Fala.
2:15
Disse pois ele: Bem sabes que o reino era meu, e todo o Israel tinha posto a vista em mim para que eu viesse a reinar, ainda que o reino se transferiu e veio a ser de meu irmão, porque foi feito seu pelo Senhor.
2:16
Assim que agora uma só petição te faço; não ma rejeites. E ela lhe disse: Fala.
2:17
E ele disse: Peço-te que fales ao rei Salomão (porque ele to não rejeitará) que me dê por mulher a Abisague, a sunamita.
2:18
E disse Batseba: Bem, eu falarei por ti ao rei.
2:19
Assim veio Batseba ao rei Salomão, a falar-lhe por Adonias: e o rei se levantou a encontrar-se com ela, e se inclinou diante dela; então se assentou no seu trono, e fez pôr uma cadeira para a mãe do rei, e ela se assentou à sua mão direita.
2:20
Então disse ela: Só uma pequena petição te faço: não ma rejeites. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe, porque te não farei virar o rosto.
2:21
E ela disse: Dê-se Abisague, a sunamita, a Adonias, teu irmão, por mulher.
2:22
Então respondeu o rei Salomão, e disse a sua mãe: E por que pedes a Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino (porque é meu irmão maior), para ele, digo, e também para Abiatar, sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia.
2:23
E jurou o rei Salomão pelo Senhor, dizendo: Assim Deus me faça, e outro tanto, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida.
2:24
Agora, pois, vive o Senhor, que me confirmou, e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e que me tem feito casa, como tinha dito, que hoje morrerá Adonias.
2:25
E enviou o rei Salomão pela mão de Benaia, filho de Joiada, o qual deu sobre ele, e morreu.
2:26
E a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Para Anatote vai, para os teus campos, porque és homem digno de morte: porém hoje te não matarei, porquanto levaste a arca do Senhor Deus diante de Davi, meu pai, e porquanto foste aflito em tudo quanto meu pai foi aflito.
2:27
Lançou pois Salomão fora a Abiatar, para que não fosse sacerdote do Senhor, para cumprir a palavra do Senhor, que tinha dito sobre a casa de Eli em Silo.
2:28
E veio a fama até Joabe (porque Joabe se tinha desviado seguindo a Adonias, ainda que se não tinha desviado seguindo a Absalão), e Joabe fugiu para o tabernáculo do Senhor, e pegou das pontas do altar.
2:29
E disseram ao rei Salomão que Joabe tinha fugido para o tabernáculo do Senhor; e eis que está junto ao altar: então enviou Salomão Benaia, filho de Joiada, dizendo: Vai, dá sobre ele.
2:30
E veio Benaia ao tabernáculo do Senhor, e lhe disse: Assim diz o rei: Sai daí. E disse ele: Não, porém aqui morrerei. E Benaia tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe, e assim me respondeu.
2:31
E disse-lhe o rei: Faze como ele disse, e dá sobre ele, e sepulta-o, para que tires de mim e da casa de meu pai o sangue que Joabe sem causa derramou.
2:32
Assim o Senhor fará recair o sangue dele sobre a sua cabeça, porque deu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele, e os matou à espada, sem que meu pai Davi o soubesse, a saber: a Abner, filho de Ner, chefe do exército de Israel e a Amasa, filho de Jéter, chefe do exército de Judá.
Leitura em Paralelo
Traduza você mesmo lendo em paralelo as versões originais e a tradução literal.
| Verso | Original | Tradução Literal | Almeida Revisada e Atualizada | Inglês |
|---|---|---|---|---|
| 5 | וְגַ֣ם אַתָּ֣ה יָדַ֡עְתָּ אֵת֩ אֲשֶׁר־ עָ֨שָׂה לִ֜י יוֹאָ֣ב בֶּן־ צְרוּיָ֗ה אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֣ה לִשְׁנֵֽי־ שָׂרֵ֣י צִבְא֣וֹת יִ֠שְׂרָאֵל לְאַבְנֵ֨ר בֶּן־ נֵ֜ר וְלַעֲמָשָׂ֤א בֶן־ יֶ֙תֶר֙ וַיַּ֣הַרְגֵ֔ם וַיָּ֥שֶׂם דְּמֵֽי־ מִלְחָמָ֖ה בְּשָׁלֹ֑ם וַיִּתֵּ֞ן דְּמֵ֣י מִלְחָמָ֗ה בַּחֲגֹֽרָתוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר בְּמָתְנָ֔יו וּֽבְנַעֲל֖וֹ אֲשֶׁ֥ר בְּרַגְלָֽיו׃ | Além disso você sabe - também o que fez para Joabe do Zeruia o que fez aos dois capitães dos exércitos de Israel a Abner do Ner e a Amasa do Jeter e os matou e derramou do sangue da guerra em paz e colocou do sangue da guerra em seu cinto que estava em seus lombos e em suas sandálias - em seus pés | Também tu sabes o que me fez Joabe, filho de Zeruia, e o que fez aos dois comandantes do exército de Israel, a Abner, filho de Ner, e a Amasa, filho de Jéter, os quais matou, e, em tempo de paz, vingou o sangue derramado em guerra, manchando com ele o cinto que trazia nos lombos e as sandálias nos pés. | Moreover also you know - also what did to Joab the son of Zeruiah what he did to the two captains of the hosts of Israel to Abner the son of Ner and to Amasa the son of Jether and whom he slew and shed the blood of war in peace and put the blood of war on his belt that [was] about his loins that in his shoes - on his feet |
| 6 | וְעָשִׂ֖יתָ כְּחָכְמָתֶ֑ךָ וְלֹֽא־ תוֹרֵ֧ד שֵׂיבָת֛וֹ בְּשָׁלֹ֖ם שְׁאֹֽל׃ ס | e faça de acordo com a sua sabedoria e não não desça a sua cabeça branca em paz ao túmulo - | Faze, pois, segundo a tua sabedoria e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz. | and Do according to your wisdom and not do go down his hoar head in peace to the engrave - |
| 7 | וְלִבְנֵ֨י בַרְזִלַּ֤י הַגִּלְעָדִי֙ תַּֽעֲשֶׂה־ חֶ֔סֶד וְהָי֖וּ בְּאֹכְלֵ֣י שֻׁלְחָנֶ֑ךָ כִּי־ כֵן֙ קָרְב֣וּ אֵלַ֔י בְּבָרְחִ֕י מִפְּנֵ֖י אַבְשָׁל֥וֹם אָחִֽיךָ׃ | e aos filhos de Barzilai gileadita Mas mostre lealdade do pacto e sejam daqueles que comem à sua mesa pois assim chegaram a mim quando fugi por causa de Absalão seu irmão | Porém, com os filhos de Barzilai, o gileadita, usarás de benevolência, e estarão entre os que comem à tua mesa, porque assim se houveram comigo, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão. | and to the sons of Barzillai Gileadite But show covenant loyalty and let them be of those who eat at your table for so they came unto me when I fled because of Absalom your brother |
| 8 | וְהִנֵּ֣ה עִ֠מְּךָ שִֽׁמְעִ֨י בֶן־ גֵּרָ֥א בֶן־ הַיְמִינִי֮ מִבַּחֻרִים֒ וְה֤וּא קִֽלְלַ֙נִי֙ קְלָלָ֣ה נִמְרֶ֔צֶת בְּי֖וֹם לֶכְתִּ֣י מַחֲנָ֑יִם וְהֽוּא־ יָרַ֤ד לִקְרָאתִי֙ הַיַּרְדֵּ֔ן וָאֶשָּׁ֨בַֽע ל֤וֹ בַֽיהוָה֙ לֵאמֹ֔ר אִם־ אֲמִֽיתְךָ֖ בֶּחָֽרֶב׃ | eis com Shimei o filho de Gera em benjamita de Bahurim aquele amaldiçoou maldição grave no dia quando fui a Maanaim mas ele desceu para me encontrar no Jordão e jurei a ele pelo SENHOR dizendo eu te matarei com a espada | Eis que também contigo está Simei, filho de Gera, filho de Benjamim, de Baurim, que me maldisse com dura maldição, no dia em que ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu, pelo SENHOR, lhe jurei, dizendo que o não mataria à espada. | and behold with [you hast] you Shimei the son of Gera in a Benjamite of Bahurim and that cursed curse me with a grievous on the day when I went to Mahanaim but he came down to meet me at Jordan and I swore to him by the LORD saying I will put you to death with the sword |
| 9 | וְעַתָּה֙ אַל־ תְּנַקֵּ֔הוּ כִּ֛י אִ֥ישׁ חָכָ֖ם אָ֑תָּה וְיָֽדַעְתָּ֙ אֵ֣ת אֲשֶׁ֣ר תַּֽעֲשֶׂה־ לּ֔וֹ וְהוֹרַדְתָּ֧ אֶת־ שֵׂיבָת֛וֹ בְּדָ֖ם שְׁאֽוֹל׃ | Agora Portanto, não o consideres inocente não o declares inocente pois um homem sábio tu e sabes o o que deves fazer a ele e o farás descer o sua cabeça branca com sangue à sepultura | Mas, agora, não o tenhas por inculpável, pois és homem prudente e bem saberás o que lhe hás de fazer para que as suas cãs desçam à sepultura com sangue. | Now therefore hold him not guiltless .. .. .. for a man [are] wise you and know - what you ought to do to and bring you down - but his hoar head with blood to the engrave |
| 10 | וַיִּשְׁכַּ֥ב דָּוִ֖ד עִם־ אֲבֹתָ֑יו וַיִּקָּבֵ֖ר בְּעִ֥יר דָּוִֽד׃ פ | dormiu Davi com seus pais foi sepultado na cidade de Davi | Davi descansou com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi. | so slept David with his fathers and was buried in the city of David - |
| 11 | וְהַיָּמִ֗ים אֲשֶׁ֨ר מָלַ֤ךְ דָּוִד֙ עַל־ יִשְׂרָאֵ֔ל אַרְבָּעִ֖ים שָׁנָ֑ה בְּחֶבְר֤וֹן מָלַךְ֙ שֶׁ֣בַע שָׁנִ֔ים וּבִירוּשָׁלִַ֣ם מָלַ֔ךְ שְׁלֹשִׁ֥ים וְשָׁלֹ֖שׁ שָׁנִֽים׃ | e os dias que reinou que Davi sobre Israel quarenta anos em Hebrom reinou sete anos e em Jerusalém reinou trinta e três anos | Foi o tempo que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos em Hebrom e em Jerusalém trinta e três. | and the days - reigned that David over Israel [were] forty years in Hebron reigned seven years and he in Jerusalem reigned thirty and three years |
| 12 | וּשְׁלֹמֹ֕ה יָשַׁ֕ב עַל־ כִּסֵּ֖א דָּוִ֣ד אָבִ֑יו וַתִּכֹּ֥ן מַלְכֻת֖וֹ מְאֹֽד׃ | Então Salomão sentou-se no trono de Davi seu pai e foi estabelecido rei grandemente | Salomão assentou-se no trono de Davi, seu pai, e o seu reino se fortificou sobremaneira. | Then Solomon sat on the throne of David his father and was established king greatly |
| 13 | וַיָּבֹ֞א אֲדֹנִיָּ֣הוּ בֶן־ חַגֵּ֗ית אֶל־ בַּת־ שֶׁ֙בַע֙ אֵם־ שְׁלֹמֹ֔ה וַתֹּ֖אמֶר הֲשָׁל֣וֹם בֹּאֶ֑ךָ וַיֹּ֖אמֶר שָׁלֽוֹם׃ | E veio Adonias o filho de Haggith a em Bate-Seba a mãe de Salomão e disse-lhe pacificamente vem e disse Paz | Então, veio Adonias, filho de Hagite, a Bate-Seba, mãe de Salomão; disse ela: É de paz a tua vinda? Respondeu ele: É de paz. | And came Adonijah the son of Haggith unto in Bath-sheba the mother of Solomon And she said you peaceably come And he said Peaceably |
| 14 | וַיֹּ֕אמֶר דָּבָ֥ר לִ֖י אֵלָ֑יִךְ וַתֹּ֖אמֶר דַּבֵּֽר׃ | e ele disse tenho algo a dizer para mim a você e ela disse Diga | E acrescentou: Uma palavra tenho que dizer-te. Ela disse: Fala. | and He said I have somewhat to say to - you And she said Say on |
| 15 | וַיֹּ֗אמֶר אַ֤תְּ יָדַ֙עַתְּ֙ כִּי־ לִי֙ הָיְתָ֣ה הַמְּלוּכָ֔ה וְעָלַ֞י שָׂ֧מוּ כָֽל־ יִשְׂרָאֵ֛ל פְּנֵיהֶ֖ם לִמְלֹ֑ךְ וַתִּסֹּ֤ב הַמְּלוּכָה֙ וַתְּהִ֣י לְאָחִ֔י כִּ֥י מֵיְהוָ֖ה הָ֥יְתָה לּֽוֹ׃ | E ele disse você sabe que para foi o reino e sobre colocaram todo Israel seus rostos para mim que eu devesse reinar e se voltou no entanto o reino e se tornou do meu irmão pois era dele do Senhor era para ele | Disse, pois, ele: Bem sabes que o reino era meu, e todo o Israel esperava que eu reinasse, ainda que o reino se transferiu e veio a ser de meu irmão, porque do SENHOR ele o recebeu. | And he said you know that to was that the kingdom and on set all [that] Israel their faces me that I should reign and is turned about however the kingdom and has become of my brother for it was his from the LORD it was to |
| 16 | וְעַתָּ֗ה שְׁאֵלָ֤ה אַחַת֙ אָֽנֹכִי֙ שֹׁאֵ֣ל מֵֽאִתָּ֔ךְ אַל־ תָּשִׁ֖בִי אֶת־ פָּנָ֑י וַתֹּ֥אמֶר אֵלָ֖יו דַּבֵּֽר׃ | agora petição um eu pergunte de mim não não recuses - me E ela disse para ele Diga | Agora, um só pedido te faço; não mo rejeites. Ela lhe disse: Fala. | now petition one I [am] ask me not do do refuse - me And she said unto him Say on |
| 17 | וַיֹּ֗אמֶר אִמְרִי־ נָא֙ לִשְׁלֹמֹ֣ה הַמֶּ֔לֶךְ כִּ֥י לֹֽא־ יָשִׁ֖יב אֶת־ פָּנָ֑יִךְ וְיִתֶּן־ לִ֛י אֶת־ אֲבִישַׁ֥ג הַשּׁוּנַמִּ֖ית לְאִשָּֽׁה׃ | E disse Fala Por favor a Salomão o rei porque não fará a ti ele que ele dê a mim a a Abisague a sunamita como esposa | Ele disse : Peço-te que fales ao rei Salomão (pois não to recusará) que me dê por mulher a Abisague, sunamita. | And he said Speak I pray to Solomon the king for not do for he will refuse - you that he give to me - the Abishag Shunammite to wife |
| 18 | וַתֹּ֥אמֶר בַּת־ שֶׁ֖בַע ט֑וֹב אָנֹכִ֕י אֲדַבֵּ֥ר עָלֶ֖יךָ אֶל־ הַמֶּֽלֶךְ׃ | e disse em Bate-Seba Bem Eu sou falarei para você ao rei | Respondeu Bate-Seba: Bem, eu falarei por ti ao rei. | and said in Bath-sheba Well I [am] will speak for you unto the king |
| 19 | וַתָּבֹ֤א בַת־ שֶׁ֙בַע֙ אֶל־ הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֔ה לְדַבֶּר־ ל֖וֹ עַל־ אֲדֹנִיָּ֑הוּ וַיָּקָם֩ הַמֶּ֨לֶךְ לִקְרָאתָ֜הּ וַיִּשְׁתַּ֣חוּ לָ֗הּ וַיֵּ֙שֶׁב֙ עַל־ כִּסְא֔וֹ וַיָּ֤שֶׂם כִּסֵּא֙ לְאֵ֣ם הַמֶּ֔לֶךְ וַתֵּ֖שֶׁב לִֽימִינֽוֹ׃ | portanto foi em Bate-Seba ao rei Salomão falar para por Adonias levantou-se o rei para encontrá-la curvou-se a e sentou-se no seu trono e fez colocar um assento para a mãe do rei e ela sentou-se à sua direita | Foi, pois, Bate-Seba ter com o rei Salomão, para falar-lhe por Adonias. O rei se levantou a encontrar-se com ela e se inclinou diante dela; então, se assentou no seu trono e mandou pôr uma cadeira para sua mãe, e ela se assentou à sua mão direita. | therefore went in Bath-sheba unto king Solomon to speak to for Adonijah And rose up the king to meet her and bowed himself to and sat down on his throne and to be set caused a seat mother of for the king and she sat on his right |
| 20 | וַתֹּ֗אמֶר שְׁאֵלָ֨ה אַחַ֤ת קְטַנָּה֙ אָֽנֹכִי֙ שֹׁאֶ֣לֶת מֵֽאִתָּ֔ךְ אַל־ תָּ֖שֶׁב אֶת־ פָּנָ֑י וַיֹּֽאמֶר־ לָ֤הּ הַמֶּ֙לֶךְ֙ שַׁאֲלִ֣י אִמִּ֔י כִּ֥י לֹֽא־ אָשִׁ֖יב אֶת־ פָּנָֽיִךְ׃ | Então ela disse petição uma pequena eu sou desejo você não diga não não recuse - me e disse para o rei Pergunte à minha mãe porque não não farei - você | Então, disse ela: Só um pequeno pedido te faço; não mo rejeites. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe, porque to não recusarei. | Then she said petition one small I [am] desire you say me not no do refuse - me and said to the king Ask on my mother for not do for I will refuse - you |
| 21 | וַתֹּ֕אמֶר יֻתַּ֖ן אֶת־ אֲבִישַׁ֣ג הַשֻּׁנַמִּ֑ית לַאֲדֹנִיָּ֥הוּ אָחִ֖יךָ לְאִשָּֽׁה׃ | Ela disse seja dado a Abisague de Shuném para Adonias seu irmão como esposa | Disse ela: Dê-se Abisague, a sunamita, a Adonias, teu irmão, por mulher. | And she said be given - the Let Abishag Shunammite to Adonijah your brother to wife |
| 22 | וַיַּעַן֩ הַמֶּ֨לֶךְ שְׁלֹמֹ֜ה וַיֹּ֣אמֶר לְאִמּ֗וֹ וְלָמָה֩ אַ֨תְּ שֹׁאֶ֜לֶת אֶת־ אֲבִישַׁ֤ג הַשֻּׁנַמִּית֙ לַאֲדֹ֣נִיָּ֔הוּ וְשַֽׁאֲלִי־ לוֹ֙ אֶת־ הַמְּלוּכָ֔ה כִּ֛י ה֥וּא אָחִ֖י הַגָּד֣וֹל מִמֶּ֑נִּי וְלוֹ֙ וּלְאֶבְיָתָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וּלְיוֹאָ֖ב בֶּן־ צְרוּיָֽה׃ פ | E respondeu rei Salomão e disse à sua mãe E por que você pergunta a Abisague a a Abisague a sunamita para Adonias e peça para ele a o reino pois ele é meu irmão mais velho para ele e para Abiatar o sacerdote e para Joabe filho de Zeruia | Então, respondeu o rei Salomão e disse a sua mãe: Por que pedes Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino (porque é meu irmão maior), para ele, digo, e também para Abiatar, o sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia. | And answered king Solomon and said to his mother And why do you ask - the Abishag Shunammite for Adonijah and Ask to - for him the kingdom for he brother [is] elder my - and for Abiathar the priest for Joab the son of Zeruiah - |
| 23 | וַיִּשָּׁבַע֙ הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֔ה בַּֽיהוָ֖ה לֵאמֹ֑ר כֹּ֣ה יַֽעֲשֶׂה־ לִּ֤י אֱלֹהִים֙ וְכֹ֣ה יוֹסִ֔יף כִּ֣י בְנַפְשׁ֔וֹ דִּבֶּר֙ אֲדֹ֣נִיָּ֔הוּ אֶת־ הַדָּבָ֖ר הַזֶּֽה׃ | Então jurou rei Salomão pelo SENHOR dizendo assim faça para Deus e também e mais se contra sua própria vida não falou Adonias - palavra este | E jurou o rei Salomão pelo SENHOR, dizendo: Deus me faça o que lhe aprouver, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida. | Then swore king Solomon by the LORD saying so do to God and also and more if against his own life have not spoken Adonijah - word this |
| 24 | וְעַתָּ֗ה חַי־ יְהוָה֙ אֲשֶׁ֣ר הֱכִינַ֗נִי [וַיֹּושִׁיבִינִי כ] (וַיֹּֽושִׁיבַ֙נִי֙ ק) עַל־ כִּסֵּא֙ דָּוִ֣ד אָבִ֔י וַאֲשֶׁ֧ר עָֽשָׂה־ לִ֛י בַּ֖יִת כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר כִּ֣י הַיּ֔וֹם יוּמַ֖ת אֲדֹנִיָּֽהוּ׃ | Agora vive o SENHOR que estabeleceu - me e colocou - sobre o trono de Davi meu pai e quem fez para mim uma casa como prometeu certamente este dia será morto Adonias | Agora, pois, tão certo como vive o SENHOR, que me estabeleceu e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e me edificou casa, como tinha dito, hoje, morrerá Adonias. | Now lives the LORD that has established - me and set - on the throne of David my father and who has made to me a house as he promised surely this day shall be put to death Adonijah |
| 25 | וַיִּשְׁלַח֙ הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֔ה בְּיַ֖ד בְּנָיָ֣הוּ בֶן־ יְהוֹיָדָ֑ע וַיִּפְגַּע־ בּ֖וֹ וַיָּמֹֽת׃ ס | E enviou rei Salomão pela mão de Benaías do filho de Jeoiada e ele caiu nele e morreu | Enviou o rei Salomão a Benaia, filho de Joiada, o qual arremeteu contra ele, de sorte que morreu. | And sent king Solomon by the hand of Benaiah the son of Jehoiada and he fell in and on him who he died - |
| 26 | וּלְאֶבְיָתָ֨ר הַכֹּהֵ֜ן אָמַ֣ר הַמֶּ֗לֶךְ עֲנָתֹת֙ לֵ֣ךְ עַל־ שָׂדֶ֔יךָ כִּ֛י אִ֥ישׁ מָ֖וֶת אָ֑תָּה וּבַיּ֨וֹם הַזֶּ֜ה לֹ֣א אֲמִיתֶ֗ךָ כִּֽי־ נָשָׂ֜אתָ אֶת־ אֲר֨וֹן אֲדֹנָ֤י יְהֹוִה֙ לִפְנֵי֙ דָּוִ֣ד אָבִ֔י וְכִ֣י הִתְעַנִּ֔יתָ בְּכֹ֥ל אֲשֶֽׁר־ הִתְעַנָּ֖ה אָבִֽי׃ | e para Abiatar o sacerdote disse o rei para Anatote Vá para você seus próprios campos porque digno de morrer você e tempo neste não não te matarei porque carregaste a a arca do Senhor Deus diante de Davi meu pai e porque tens sido afligido em tudo em que foi afligido meu pai | E a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Vai para Anatote, para teus campos, porque és homem digno de morte; porém não te matarei hoje, porquanto levaste a arca do SENHOR Deus diante de Davi, meu pai, e porque te afligiste com todas as aflições de meu pai. | and to Abiathar the priest said the king you to Anathoth Get to you own fields for [are] worthy to die you and time at this not do put you to death because you did bear - the ark of the Lord GOD before David my father and because you have been afflicted in everything wherein was afflicted my father |
| 27 | וַיְגָ֤רֶשׁ שְׁלֹמֹה֙ אֶת־ אֶבְיָתָ֔ר מִהְי֥וֹת כֹּהֵ֖ן לַֽיהוָ֑ה לְמַלֵּא֙ אֶת־ דְּבַ֣ר יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֛ר עַל־ בֵּ֥ית עֵלִ֖י בְּשִׁלֹֽה׃ פ | expulsou Salomão o Abiatar de ser sacerdote do SENHOR para cumprir o a palavra do SENHOR que ele falou sobre a casa de Eli em Siló | Expulsou, pois, Salomão a Abiatar, para que não mais fosse sacerdote do SENHOR, cumprindo, assim, a palavra que o SENHOR dissera sobre a casa de Eli, em Siló. | so thrust out Solomon - Abiathar from being priest to the LORD in order to fulfill - the word of the LORD that he spoke concerning the house of Eli in Shiloh - |
| 28 | וְהַשְּׁמֻעָה֙ בָּ֣אָה עַד־ יוֹאָ֔ב כִּ֣י יוֹאָ֗ב נָטָה֙ אַחֲרֵ֣י אֲדֹנִיָּ֔ה וְאַחֲרֵ֥י אַבְשָׁל֖וֹם לֹ֣א נָטָ֑ה וַיָּ֤נָס יוֹאָב֙ אֶל־ אֹ֣הֶל יְהוָ֔ה וַֽיַּחֲזֵ֖ק בְּקַרְנ֥וֹת הַמִּזְבֵּֽחַ׃ | Então a notícia chegou para Joabe pois Joabe tinha se voltado após Adonias e após Absalão não embora ele tenha se voltado E fugiu Joabe para a tenda do SENHOR e agarrou-se nos chifres do altar | Chegando esta notícia a Joabe (porque Joabe se tinha desviado seguindo a Adonias, ainda que se não desviara seguindo a Absalão), fugiu ele para o tabernáculo do SENHOR e pegou nas pontas do altar. | Then news came to Joab for Joab had turned after Adonijah and after Absalom not do though he turned And fled Joab unto the tent of the LORD and caught hold of the horns of the altar |
| 29 | וַיֻּגַּ֞ד לַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֗ה כִּ֣י נָ֤ס יוֹאָב֙ אֶל־ אֹ֣הֶל יְהוָ֔ה וְהִנֵּ֖ה אֵ֣צֶל הַמִּזְבֵּ֑חַ וַיִּשְׁלַ֨ח שְׁלֹמֹ֜ה אֶת־ בְּנָיָ֧הוּ בֶן־ יְהוֹיָדָ֛ע לֵאמֹ֖ר לֵ֥ךְ פְּגַע־ בּֽוֹ׃ | E foi dito rei Salomão que fugiu Joabe para a tenda do SENHOR eis junto ao o altar então enviou Salomão a Benaías filho de Jeoiada dizendo Vai e encontra nele | Foi dito ao rei Salomão que Joabe havia fugido para o tabernáculo do SENHOR; e eis que está junto ao altar. Enviou, pois, Salomão a Benaia, filho de Joiada, dizendo: Vai, arremete contra ele. | And it was told king Solomon that was fled that Joab unto the tent of the LORD and behold [he is] by the altar then sent Solomon - Benaiah the son of Jehoiada saying Go fall in |
| 30 | וַיָּבֹ֨א בְנָיָ֜הוּ אֶל־ אֹ֣הֶל יְהוָ֗ה וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו כֹּֽה־ אָמַ֤ר הַמֶּ֙לֶךְ֙ צֵ֔א וַיֹּ֥אמֶר ׀ לֹ֖א כִּ֣י פֹ֣ה אָמ֑וּת וַיָּ֨שֶׁב בְּנָיָ֤הוּ אֶת־ הַמֶּ֙לֶךְ֙ דָּבָ֣ר לֵאמֹ֔ר כֹּֽה־ דִבֶּ֥ר יוֹאָ֖ב וְכֹ֥ה עָנָֽנִי׃ | E veio Benaia para a tenda do SENHOR e disse a ele Assim diz o rei Saia E ele disse não porque aqui morrerei E trouxe Benaia o rei palavra dizendo Assim diz Joabe e assim respondeu | Foi Benaia ao tabernáculo do SENHOR e disse a Joabe: Assim diz o rei: Sai daí. Ele respondeu: Não, morrerei aqui. Benaia tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe e assim me respondeu. | And came Benaiah unto the tent of the LORD and said unto him Thus says the king Come forth And he said not for here I will die And brought Benaiah - the king word saying Thus says Joab and thus he answered |
| 31 | וַיֹּ֧אמֶר ל֣וֹ הַמֶּ֗לֶךְ עֲשֵׂה֙ כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֔ר וּפְגַע־ בּ֖וֹ וּקְבַרְתּ֑וֹ וַהֲסִירֹ֣תָ ׀ דְּמֵ֣י חִנָּ֗ם אֲשֶׁר֙ שָׁפַ֣ךְ יוֹאָ֔ב מֵעָלַ֕י וּמֵעַ֖ל בֵּ֥ית אָבִֽי׃ | e disse ao o rei Faça como ele disse caia e enterre-o quem você pode levar embora sangue o inocente que derramou Joabe de mim e de a casa de meu pai | Disse-lhe o rei: Faze como ele te disse; arremete contra ele e sepulta-o, para que tires de mim e da casa de meu pai a culpa do sangue que Joabe sem causa derramou. | and said to the king Do as he has said and fall in and bury him who you may take away blood the innocent that shed Joab from me and from the house of my father |
| 32 | וְהֵשִׁיב֩ יְהוָ֨ה אֶת־ דָּמ֜וֹ עַל־ רֹאשׁ֗וֹ אֲשֶׁ֣ר פָּגַ֣ע בִּשְׁנֵֽי־ אֲ֠נָשִׁים צַדִּקִ֨ים וְטֹבִ֤ים מִמֶּ֙נּוּ֙ וַיַּהַרְגֵ֣ם בַּחֶ֔רֶב וְאָבִ֥י דָוִ֖ד לֹ֣א יָדָ֑ע אֶת־ אַבְנֵ֤ר בֶּן־ נֵר֙ שַׂר־ צְבָ֣א יִשְׂרָאֵ֔ל וְאֶת־ עֲמָשָׂ֥א בֶן־ יֶ֖תֶר שַׂר־ צְבָ֥א יְהוּדָֽה׃ | E o Senhor fará retornar o SENHOR o sangue dele sobre a própria cabeça quem caiu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele e os matou com a espada e meu pai Davi não sabendo sobre Abner o filho de Ner o capitão do exército de Israel e Amasa o filho de Jeter o capitão do exército de Judá | Assim, o SENHOR fará recair a culpa de sangue de Joabe sobre a sua cabeça, porque arremeteu contra dois homens mais justos e melhores do que ele e os matou à espada, sem que Davi, meu pai, o soubesse; isto é: a Abner, filho de Ner, comandante do exército de Israel, e a Amasa, filho de Jéter, comandante do exército de Judá. | And shall return the LORD - his blood on his own head who fell upon two men more righteous and better than and slew them with the sword and my father David not do knowing - [thereof to wit] Abner the son of Ner captain of the host of Israel and Amasa the son of Jether captain of the host of Judah |
Pesquisando por I Reis 2:5-32 nas obras literárias.
Procurar Vídeos Sobre I Reis 2:5
Referências em Livro Espírita
Não foram encontradas referências para I Reis 2:5-32 em Livro Espírita.
Referências em Outras Obras
Não foram encontradas referências para I Reis 2:5-32 em Outras Obras.
Locais
ANATOT
Atualmente: ISRAELCidade natal de Jeremias, situada ao norte de Israel
ANATOTE
Atualmente: ISRAELHEBRON
Atualmente: ISRAELSignifica confederação. Última moradia de Abrão, por volta de 1850 a.C. Situada a 48 Km ao norte de Berseba e 32 ao sul de Jerusalém. O Monte Hebros fica a 909 metros acima do nível do mar. Principais acontecimentos registrados na Bíblia: Abrão edificou um altar ao Senhor Gn
ISRAEL
Atualmente: ISRAELPaís com área atual de 20.770 km2 . Localiza-se no leste do mar Mediterrâneo e apresenta paisagem muito variada: uma planície costeira limitada por colinas ao sul, e o planalto Galileu ao norte; uma grande depressão que margeia o rio Jordão até o mar Morto, e o Neguev, uma região desértica ao sul, que se estende até o golfo de Ácaba. O desenvolvimento econômico em Israel é o mais avançado do Oriente Médio. As indústrias manufatureiras, particularmente de lapidação de diamantes, produtos eletrônicos e mineração são as atividades mais importantes do setor industrial. O país também possui uma próspera agroindústria que exporta frutas, flores e verduras para a Europa Ocidental. Israel está localizado numa posição estratégica, no encontro da Ásia com a África. A criação do Estado de Israel, gerou uma das mais intrincadas disputas territoriais da atualidade. A criação do Estado de Israel em 1948, representou a realização de um sonho, nascido do desejo de um povo, de retornar à sua pátria depois de mil oitocentos e setenta e oito anos de diáspora. Esta terra que serviu de berço aos patriarcas, juízes, reis, profetas, sábios e justos, recebeu, Jesus o Senhor e Salvador da humanidade. O atual Estado de Israel teve sua origem no sionismo- movimento surgido na Europa, no século XIX, que pregava a criação de um país onde os judeus pudessem viver livres de perseguições. Theodor Herzl organizou o primeiro Congresso sionista em Basiléia, na Suíça, que aprovou a formação de um Estado judeu na Palestina. Colonos judeus da Europa Oriental – onde o anti-semitismo era mais intenso, começaram a se instalar na região, de população majoritariamente árabe. Em 1909, foi fundado na Palestina o primeiro Kibutz, fazenda coletiva onde os colonos judeus aplicavam princípios socialistas. Em 1947, a Organização das Nações Unidas (ONU) votou a favor da divisão da Palestina em dois Estados: um para os judeus e outro para os árabes palestinos. Porém, o plano de partilha não foi bem aceito pelos países árabes e pelos líderes palestinos. O Reino Unido que continuava sofrer a oposição armada dos colonos judeus, decidiu então, encerrar seu mandato na Palestina. Em 14 de maio de 1948, véspera do fim do mandato britânico, os líderes judeus proclamaram o Estado de Israel, com David Bem-Gurion como primeiro-ministro. Os países árabes (Egito, Iraque, Síria e Jordânia) enviaram tropas para impedir a criação de Israel, numa guerra que terminou somente em janeiro de 1949, com a vitória de Israel, que ficou com o controle de 75% do território da Palestina, cerca de um terço a mais do que a área destinada ao Estado judeu no plano de partilha da ONU.
JERUSALÉM
Clique aqui e abra o mapa no Google (Latitude:31.783, Longitude:35.217)Nome Atual: Jerusalém
Nome Grego: Ἱεροσόλυμα
Atualmente: Israel
Jerusalém – 760 metros de altitude (Bronze Antigo) Invasões: cercada por Senequaribe em 710 a.C.; dominada pelo Faraó Neco em 610, foi destruída por Nabucodonosor em 587. Depois do Cativeiro na Babilônia, seguido pela restauração do templo e da cidade, Jerusalém foi capturada por Ptolomeu Soter em 320 a.C., e em 170 suas muralhas foram arrasadas por Antíoco Epifânio. Em 63 a.C. foi tomada por Pompeu, e finalmente no ano 70 de nossa era foi totalmente destruída pelos romanos.
Localizada em um planalto nas montanhas da Judeia entre o Mar Mediterrâneo e o mar Morto, é uma das cidades mais antigas do mundo. De acordo com a tradição bíblica, o rei Davi conquistou a cidade dos jebuseus e estabeleceu-a como a capital do Reino Unido de Israel, enquanto seu filho, o rei Salomão, encomendou a construção do Primeiro Templo.
JORDÃO
Atualmente: ISRAELConstitui a grande fenda geológica O Rift Valley, que se limita no sentido norte-sul, pela costa mediterrânea ao ocidente, e pela presença do grande deserto ao oriente, divide a região em duas zonas distintas: a Cisjordânia, entre o rio Jordão e o Mar Mediterrâneo, onde se localiza o atual Estado de ISRAEL e a Transjordânia entre o rio Jordão e o deserto Arábico, que corresponde a atual Jordânia. Neste vale, ocorre um sistema hidrográfico que desemboca no Mar Morto. As nascentes principais do rio Jordão são três. A primeira nasce em Bânias, no monte Hermom (2814 m), que é a última elevação da cordilheira do Antilíbano e serve de marco divisório entre Israel e Líbano. Neste vale ficava a cidade de Cesaréia de Filipe, capital da tetrarquia deste principe herodiano. A segunda nascente do Jordão, mais a oeste, é Ain Led dan, próximo às ruinas de Dâ (Tel Dan), hoje, um Parque Nacional. E a terceira é o Hasbani, arroio que desce de Begaa no Líbano. Os três formavam o lago Hule – hoje seco e com suas águas canalizadas. A seus lados emergem colinas verdes que dão início aos sistemas montanhosos da Galiléia e de Basã na Cisjordânia e na Transjordânia, respectivamente. A partir daí o Jordão se estreita numa paisagem de basaltos em plena fossa tectônica, e desce em corredeiras desde o nível do Mediterrâneo, até o Mar da Galiléia, a 211 metros abaixo do nível do mar. Fatos citados: a travessia para entrar em Canaâ no tempo de Josué, a cura de Naamã, a vida de João Batista, que nesse rio batizou Jesus.
MORTO
Atualmente: ISRAELO Mar Morto é um grande lago salgado, que possui 80 quilômetros de extensão, por 12 quilômetros de largura e está situado entre ISRAEL e Jordânia numa altitude de 400 metros abaixo do nível do mar. O Mar Morto pode ser comparado a um ralo que recebe todos os minerais que escorrem das montanhas vizinhas trazidos pela chuva: enxofre, potássio, bromo, fosfato, magnésio e sódio. A lama que se forma no fundo, é aproveitada para banhos e cosmética. Em suas águas, seis vezes mais salgadas do que as do oceano, vivem apenas microorganismos muito simples. Praticamente, não há vida.
HEBROM
Clique aqui e abra o mapa no Google (Latitude:31.533, Longitude:35.083)Abraão seguiu para Hebrom, onde estabeleceu profundas raízes (Gênesis
JUDÁ
O Reino de Judá limitava-se ao norte com o Reino de Israel, a oeste com a inquieta região costeira da Filístia, ao sul com o deserto de Neguev, e a leste com o rio Jordão, o mar Morto e o Reino de Moabe. Sua capital era Jerusalém.
Comentários
Beacon
Comentário Bíblico de Beacon - Interpretação abrangente da Bíblia por 40 teólogos evangélicos conservadoresChamplin
Antigo e Novo Testamento interpretado versículo por versículo por Russell Norman Champlin é cristão de cunho protestanteGenebra
Comentários da Bíblia de Estudos de Genebra pela Sociedade Bíblica do Brasil para versão Almeida Revista e Atualizada (ARA)Matthew Henry
Comentário Bíblico de Matthew Henry, um pastor presbiteriano e comentarista bíblico inglês.Wesley
Comentário bíblico John Wesley - Metodista - Clérigo AnglicanoWiersbe
Comentário bíblico expositivo por Warren Wendel Wiersbe, pastor CalvinistaRussell Shedd
Comentários da Bíblia por Russell Shedd, teólogo evangélico e missionário da Missão Batista Conservadora.NVI F. F. Bruce
Comentário Bíblico da versão NVI por Frederick Fyvie Bruce, um dos fundadores da moderna compreensão evangélica da BíbliaMoody
Comentários bíblicos por Charles F. Pfeiffer, BatistaFrancis Davidson
O Novo Comentário da Bíblia, por Francis Davidson
Apêndices
Gênesis e as viagens dos patriarcas
Reino de Davi e de Salomão
O tabernáculo e o sumo sacerdote
Mapas Históricos
GUERRAS: ESTRATEGIAS, ARMAS E FORTALEZAS
OS ÚLTIMOS ANOS DE DAVI
c. 980 970 a.C.OS PATRIARCAS NA PALESTINA
OS VIZINHOS DE ISRAEL E JUDÁ
ASSÍRIA: A AMEAÇA VINDA DO NORTE
metade do século IX a 722 a.C.PALESTINA - DISTRITOS GEOPOLÍTICOS
Região da Sefalá
OS PATRIARCAS: AS EVIDÊNCIAS BÍBLICAS
Início do segundo milênio a.C.AS CONQUISTAS DE DAVI
1010-970 a.C.PALESTINA - TERRA PREPARADA POR DEUS
VISÃO PANORÂMICA DA GEOGRAFIA DO TERRITÓRIO HERDADO PELO ISRAEL BÍBLICO
GEOLOGIA DA PALESTINA
HIDROLOGIA, SOLO E CHUVAS NA PALESTINA
As condições climáticas de Canaã
O CLIMA NA PALESTINA
A Agricultura de Canaã
PALESTINA - TERMINOLOGIA HISTÓRICA
CIDADES DO MUNDO BÍBLICO
ESTRADAS E TRANSPORTE NO MUNDO BÍBLICO
SALOMÃO
(970-930 a.C.)A DIVISÃO DO REINO
930 a.C.O Tabernáculo
século XV ou XIII a.C.Esta é uma área reservada para apresentar os materiais enviados pelos colaboradores.
Colaboradores
Contribua conosco. Envie seus estudos sobre I Reis 2:5-32.
Podem ser texto, planilha, áudio, apresentação ou vídeo.
Enviar meu Material
Referências Bíblicas de I Reis 2:5-32
Como a bíblia foi escrita por diversos autores e em períodos e regiões diferentes, a ocorrência de conteúdo cruzado é um ponto útil para o estudo já que explica o texto com referências da própria bíblia.
Ver referências