Versões:

(ARC) - 1969 - Almeida Revisada e Corrigida


18:2
E ao cabo de alguns anos foi ter com Acabe a Samaria: e Acabe matou ovelhas e bois em abundância, para ele e para o povo que vinha com ele: e o persuadiu a subir com ele a Ramote-Gileade.
18:3
Porque Acabe, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: Irás tu comigo a Ramote-Gileade? E ele lhe disse: Como tu és, serei eu; e o meu povo, como o teu povo; seremos contigo nesta guerra.
18:4
Disse mais Josafá ao rei de Israel: Consulta hoje, peço-te, a palavra do Senhor.
18:5
Então o rei de Israel ajuntou os profetas, quatrocentos homens, e disse-lhes: Iremos à guerra contra Ramote-Gileade, ou deixá-lo-ei? E eles disseram: Sobe; porque Deus o dará na mão do rei.
18:6
Disse porém Josafá: Não há ainda aqui profeta algum do Senhor, para que o consultemos?
18:7
Então o rei de Israel disse a Josafá: Ainda há um homem por quem podemos consultar ao Senhor; porém eu o aborreço, porque nunca profetiza de mim bem, senão sempre mal; este é Mica, filho de Inlá. E disse Josafá: Não fale o rei assim.
18:8
Então chamou o rei de Israel um eunuco: e disse: Traze aqui depressa a Mica, filho de Inlá.
18:9
E o rei de Israel, e Josafá rei de Judá estavam assentados cada um no seu trono, vestidos com as suas vestiduras, e estavam assentados na praça à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam na sua presença.
18:10
E Zedequias, filho de Quenaaná, fez para si uns chifres de ferro, e disse: Assim diz o Senhor: Com estes ferirás aos siros, até de todo os consumires.
18:11
E todos os profetas profetizavam o mesmo dizendo: Sobe a Ramote-Gileade, e prosperarás; porque o Senhor a dará na mão do rei.
18:12
E o mensageiro, que foi chamar a Mica, lhe falou, dizendo: Eis que as palavras dos profetas, a uma boca, são boas para com o rei; seja pois também a tua palavra como a dum deles, e fala o que é bom.
18:13
Porém Mica disse: Vive o Senhor, que o que meu Deus me disser, isso falarei.
18:14
Vindo pois ao rei, o rei lhe disse: Mica, iremos a Ramote-Gileade à guerra, ou deixá-lo-ei? E ele disse: Subi, e prosperareis; e serão dados na vossa mão.
18:15
E o rei lhe disse: Até quantas vezes te conjurarei, para que me não fales senão a verdade no nome do Senhor?
18:16
Então disse ele: Vi a todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor: e disse o Senhor: Estes não têm senhor; torne cada um em paz para sua casa.
18:17
Então o rei de Israel disse a Josafá: Não te disse eu, que este não profetizaria de mim bem, porém mal?
18:18
Disse mais: Pois ouvi a palavra do Senhor: Vi ao Senhor assentado no seu trono, e a todo o exército celestial em pé à sua mão direita, e à sua esquerda.
18:19
E disse o Senhor: Quem persuadirá a Acabe rei de Israel, a que suba, e caia em Ramote-Gileade? Disse mais: Um diz desta maneira, e outro diz doutra.
18:20
Então saiu um espírito e se apresentou diante do Senhor, e disse: Eu o persuadirei. E o Senhor lhe disse: Com quê?
18:21
E ele disse: Eu sairei, e serei um espírito de mentira na boca de todos os seus profetas. E disse o Senhor: Tu o persuadirás, e também prevalecerás: sai, e faze-o assim.
18:22
Agora pois, eis que o Senhor pôs um espírito de mentira na boca destes teus profetas: e o Senhor falou o mal a teu respeito.
18:23
Então Zedequias, filho de Quenaaná, se chegou, e feriu a Mica no queixo, e disse: Por que caminho passou de mim o Espírito do Senhor para falar a ti?
18:24
E disse Mica: Eis que o verás naquele dia, quando andares de câmara em câmara, para te esconderes.
18:25
Então disse o rei de Israel: Tomai a Mica, e tornai a levá-lo a Amom, o governador da cidade, e a Joás filho do rei.
18:26
E direis: Assim diz o rei: Metei este homem na casa do cárcere; e sustentai-o com pão de angústia, e com água de angústia até que eu volte em paz.
18:27
E disse Mica: Se é que tornares em paz, o Senhor não tem falado por mim. Disse mais: Ouvi, povos todos!
A guerra contra Ramote-Gileade e a morte de Acabe
18:28
Subiram pois o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, a Ramote-Gileade.
18:29
E disse o rei de Israel a Josafá: Disfarçando-me eu, então entrarei na peleja; tu porém veste as tuas vestiduras. Disfarçou-se pois o rei de Israel, e entraram na peleja.
18:30
Deu ordem porém o rei da Síria aos capitães dos carros que tinha, dizendo: Não pelejareis nem contra pequeno, nem contra grande, senão só contra o rei de Israel.
18:31
Sucedeu pois que, vendo os capitães dos carros a Josafá, disseram: Este é o rei de Israel, e o cercaram para pelejarem; porém Josafá clamou, e o Senhor o ajudou. E Deus os desviou dele.
18:32
Porque sucedeu que, vendo os capitães dos carros, que não era o rei de Israel, deixaram de segui-lo.
18:33
Então um homem armou o arco na sua simplicidade, e feriu o rei de Israel entre as junturas e a couraça. Então disse ao carreteiro: Vira a tua mão, e tira-me do exército, porque estou mui ferido.
18:34
E naquele dia cresceu a peleja, mas o rei de Israel susteve-se em pé no carro defronte dos siros até à tarde; e morreu ao tempo do pôr do sol.

Ver capítulo completo

Leitura em Paralelo

Traduza você mesmo lendo em paralelo as versões originais e a tradução literal.

Verso Original Tradução Literal Almeida Revisada e Atualizada Inglês
2 וַיֵּרֶד֩ לְקֵ֨ץ שָׁנִ֤ים אֶל־ אַחְאָב֙ לְשֹׁ֣מְר֔וֹן וַיִּֽזְבַּֽח־ ל֨וֹ אַחְאָ֜ב צֹ֤אן וּבָקָר֙ לָרֹ֔ב וְלָעָ֖ם אֲשֶׁ֣ר עִמּ֑וֹ וַיְסִיתֵ֕הוּ לַעֲל֖וֹת אֶל־ רָמ֥וֹת גִּלְעָֽד׃ E desceu após alguns anos para Acazias em Samaria e sacrificou para a ele ovelhas e bois em abundância para o povo que com ele e o persuadiu a subir para Ramote Gileade Ao cabo de alguns anos, foi ter com Acabe, em Samaria. Acabe matou ovelhas e bois em abundância, para ele e para o povo que viera com ele; e o persuadiu a subir, com ele, a Ramote-Gileade. And he went down after [certain] years unto Ahab at Samaria and killed to Ahab sheep and oxen for him in abundance that for the people - with and persuaded him to go up unto Ramoth-gilead Gilead
3 וַיֹּ֜אמֶר אַחְאָ֣ב מֶֽלֶךְ־ יִשְׂרָאֵ֗ל אֶל־ יְהֽוֹשָׁפָט֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה הֲתֵלֵ֥ךְ עִמִּ֖י רָמֹ֣ת גִּלְעָ֑ד וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ כָּמ֤וֹנִי כָמ֙וֹךָ֙ וּכְעַמְּךָ֣ עַמִּ֔י וְעִמְּךָ֖ בַּמִּלְחָמָֽה׃ E disse Acazias rei de Israel para Josafá rei de Judá Você irá comigo a Ramote-Gileade Gileade E respondeu a ele Eu sou como você e o meu povo como o seu povo e com você na guerra Acabe, rei de Israel, perguntou a Josafá, rei de Judá: Irás tu, comigo, a Ramote-Gileade? Respondeu-lhe Josafá: Serei como tu és, o meu povo, como o teu povo; iremos, contigo, à peleja. And said Ahab king of Israel unto Jehoshaphat king of Judah Will you go with me to Ramoth-gilead Gilead And he answered to him I [am] as you [are] and my people as your people and with [we will be] you in the war
4 וַיֹּ֥אמֶר יְהוֹשָׁפָ֖ט אֶל־ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֑ל דְּרָשׁ־ נָ֥א כַיּ֖וֹם אֶת־ דְּבַ֥ר יְהוָֽה׃ E disse Jehoshaphat ao o rei de Israel indagar rogo hoje - a palavra do SENHOR Disse mais Josafá ao rei de Israel: Consulta, primeiro, a palavra do SENHOR. And said Jehoshaphat unto the king of Israel inquire I pray today - at the word of the LORD
5 וַיִּקְבֹּ֨ץ מֶֽלֶךְ־ יִשְׂרָאֵ֥ל אֶֽת־ הַנְּבִאִים֮ אַרְבַּ֣ע מֵא֣וֹת אִישׁ֒ וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֗ם הֲנֵלֵ֞ךְ אֶל־ רָמֹ֥ת גִּלְעָ֛ד לַמִּלְחָמָ֖ה אִם־ אֶחְדָּ֑ל וַיֹּאמְר֣וּ עֲלֵ֔ה וְיִתֵּ֥ן הָאֱלֹהִ֖ים בְּיַ֥ד הַמֶּֽלֶךְ׃ e reuniu o rei de de Israel os dos profetas quatro cem homens e disse a eles iremos a Ramote Gileade para a batalha ou deixarei de fazê-lo eles disseram subam e entregarão para Deus na mão do rei Então, o rei de Israel ajuntou os profetas, quatrocentos homens, e lhes disse: Iremos à peleja contra Ramote-Gileade ou deixarei de ir? Eles disseram: and gathered together Therefore the king of Israel - of prophets four hundred men and said unto them Shall we go unto Ramoth-gilead Gilead to battle or shall I forbear And they said Go up and will deliver for God hand of [it] into the king
6 וַיֹּ֙אמֶר֙ יְה֣וֹשָׁפָ֔ט הַאֵ֨ין פֹּ֥ה נָבִ֛יא לַיהוָ֖ה ע֑וֹד וְנִדְרְשָׁ֖ה מֵאֹתֽוֹ׃ Mas disse Jehoshaphat não aqui do SENHOR além disso que possamos consultar - Sobe, porque Deus a entregará nas mãos do rei. Disse, porém, Josafá: Não há, aqui, ainda algum profeta do SENHOR, para o consultarmos? But said Jehoshaphat not here [Is there] a prophet of the LORD besides that we might inquire -
7 וַיֹּ֣אמֶר מֶֽלֶךְ־ יִשְׂרָאֵ֣ל ׀ אֶֽל־ יְהוֹשָׁפָ֡ט ע֣וֹד אִישׁ־ אֶחָ֡ד לִדְרוֹשׁ֩ אֶת־ יְהוָ֨ה מֵֽאֹת֜וֹ וַאֲנִ֣י שְׂנֵאתִ֗יהוּ כִּֽי־ אֵ֠ינֶנּוּ מִתְנַבֵּ֨א עָלַ֤י לְטוֹבָה֙ כִּ֣י כָל־ יָמָ֣יו לְרָעָ֔ה ה֖וּא מִיכָ֣יְהוּ בֶן־ יִמְלָ֑א וַיֹּ֙אמֶר֙ יְה֣וֹשָׁפָ֔ט אַל־ יֹאמַ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ כֵּֽן׃ E disse o rei de Israel para Jehoshaphat ainda um homem há um por quem podemos consultar - o SENHOR - mas eu odeio ele pois ele nunca profetizou para mim para o bem pois sempre seus dias para o mal o mesmo é Micaiah filho de Imla E disse Jehoshaphat não não deixe dizer Não deixe o rei dizer assim Respondeu o rei de Israel a Josafá: Há um ainda, por quem podemos consultar o SENHOR; porém eu o aborreço, porque nunca profetiza de mim o que é bom, mas somente o que é mau. And said the king of Israel unto Jehoshaphat yet man [There is] one by whom we may inquire - The LORD - but I hate him for he never prophesied to good me for always .. .. .. evil the same [is] Micaiah the son of Imla And said Jehoshaphat not do let say Let not the king so
8 וַיִּקְרָא֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל אֶל־ סָרִ֖יס אֶחָ֑ד וַיֹּ֕אמֶר מַהֵ֖ר [מִיכָהוּ כ] (מִיכָ֥יְהוּ ק) בֶן־ יִמְלָֽא׃ E chamou o rei de Israel para seu oficial um e disse Traga rapidamente Micaías - o filho de - Imla Este é Micaías, filho de Inlá. Disse Josafá: Não fale o rei assim. Então, o rei de Israel chamou um oficial e disse: Traze-me depressa a Micaías, filho de Inlá. And called the king of Israel for [of his] officers one and said Fetch quickly - - Micah - the son of Imla
9 וּמֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֡ל וִֽיהוֹשָׁפָ֣ט מֶֽלֶךְ־ יְהוּדָ֡ה יוֹשְׁבִים֩ אִ֨ישׁ עַל־ כִּסְא֜וֹ מְלֻבָּשִׁ֤ים בְּגָדִים֙ וְיֹשְׁבִ֣ים בְּגֹ֔רֶן פֶּ֖תַח שַׁ֣עַר שֹׁמְר֑וֹן וְכָל־ הַ֨נְּבִיאִ֔ים מִֽתְנַבְּאִ֖ים לִפְנֵיהֶֽם׃ e o rei de Israel Jehoshaphat rei de Judá sentaram cada um no em seu trono vestidos em suas vestes e eles se sentaram na eira na entrada do portão de Samaria e todos os profetas profetizavam diante deles O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam assentados, cada um no seu trono, vestidos de trajes reais, numa eira à entrada da porta de Samaria; e todos os profetas profetizavam diante deles. and the king of Israel Jehoshaphat king of Judah sat either of on his throne clothed in [their] robes and they sat at the threshing at the entering in of the gate of Samaria and all the prophets prophesied before
10 וַיַּ֥עַשׂ ל֛וֹ צִדְקִיָּ֥הוּ בֶֽן־ כְּנַעֲנָ֖ה קַרְנֵ֣י בַרְזֶ֑ל וַיֹּ֙אמֶר֙ כֹּֽה־ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה בְּאֵ֛לֶּה תְּנַגַּ֥ח אֶת־ אֲרָ֖ם עַד־ כַּלּוֹתָֽם׃ e fez para Zedequias do de Canaã chifres de ferro e disse Assim diz o SENHOR Com estes empurrarás a a Síria até serem consumidos Zedequias, filho de Quenaana, fez para si uns chifres de ferro e disse: Assim diz o SENHOR: Com este, escornearás os siros, até de todo os consumir. and had made to Zedekiah the son of Chenaanah him horns of iron and said Thus says the LORD With these you shall push - Syria until they are consumed
11 וְכָל־ הַ֨נְּבִאִ֔ים נִבְּאִ֥ים כֵּ֖ן לֵאמֹ֑ר עֲלֵ֞ה רָמֹ֤ת גִּלְעָד֙ וְהַצְלַ֔ח וְנָתַ֥ן יְהוָ֖ה בְּיַ֥ד הַמֶּֽלֶךְ׃ E todos os profetas profetizaram assim dizendo Suba para Ramote-Gileade Gileade e prospere e entregará para o SENHOR na mão do rei Todos os profetas profetizaram assim, dizendo: Sobe a Ramote-Gileade e triunfarás, porque o SENHOR a entregará nas mãos do rei. And all the prophets prophesied so saying Go up to Ramoth-gilead Gilead and prosper and shall deliver for the LORD [it] into the hand of the king
12 וְהַמַּלְאָ֞ךְ אֲשֶׁר־ הָלַ֣ךְ ׀ לִקְרֹ֣א לְמִיכָ֗יְהוּ דִּבֶּ֤ר אֵלָיו֙ לֵאמֹ֔ר הִנֵּ֞ה דִּבְרֵ֧י הַנְּבִאִ֛ים פֶּֽה־ אֶחָ֥ד ט֖וֹב אֶל־ הַמֶּ֑לֶךְ וִֽיהִי־ נָ֧א דְבָרְךָ֛ כְּאַחַ֥ד מֵהֶ֖ם וְדִבַּ֥רְתָּ טּֽוֹב׃ e o mensageiro - foi chamar Micaías falou a ele dizendo Eis as palavras dos profetas concordância com um bom ao rei seja por favor sua palavra como um deles e fale bom O mensageiro que fora chamar a Micaías falou-lhe, dizendo: Eis que as palavras dos profetas, a uma voz, predizem coisas boas para o rei; seja, pois, a tua palavra como a palavra de um deles, e fala o que é bom. and the messenger - went to summon Micaiah spoke unto him saying Behold the words of the prophets assent with one [declare] good unto the king be I pray let your word like one of them and speak you good
13 וַיֹּ֖אמֶר מִיכָ֑יְהוּ חַי־ יְהוָ֕ה כִּ֛י אֶת־ אֲשֶׁר־ יֹאמַ֥ר אֱלֹהַ֖י אֹת֥וֹ אֲדַבֵּֽר׃ E disse Micaías vive como o SENHOR à noite o o que disse meu Deus a ele falarei Respondeu Micaías: Tão certo como vive o SENHOR, o que meu Deus me disser, isso falarei. And said Micaiah lives [As] the LORD evening - what said my God - that will I speak
14 וַיָּבֹא֮ אֶל־ הַמֶּלֶךְ֒ וַיֹּ֨אמֶר הַמֶּ֜לֶךְ אֵלָ֗יו מִיכָה֙ הֲנֵלֵ֞ךְ אֶל־ רָמֹ֥ת גִּלְעָ֛ד לַמִּלְחָמָ֖ה אִם־ אֶחְדָּ֑ל וַיֹּ֙אמֶר֙ עֲל֣וּ וְהַצְלִ֔יחוּ וְיִנָּתְנ֖וּ בְּיֶדְכֶֽם׃ quando ele chegou para o o rei e disse o rei para ele Micaías iremos para Ramote Gileade para a batalha ou devo me abster E ele disse Subam e prosperem e serão entregues em suas mãos E, vindo ele ao rei, este lhe perguntou: Micaías, iremos a Ramote-Gileade, à peleja, ou deixarei de ir? Ele respondeu: Sobe e triunfarás, porque eles serão entregues nas vossas mãos. when he was come unto the king and said the king unto him Micaiah shall we go unto Ramoth-gilead Gilead to battle or shall I forbear And he said Go you up and prosper and they shall be delivered into your hand
15 וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ הַמֶּ֔לֶךְ עַד־ כַּמֶּ֥ה פְעָמִ֖ים אֲנִ֣י מַשְׁבִּיעֶ֑ךָ אֲ֠שֶׁר לֹֽא־ תְדַבֵּ֥ר אֵלַ֛י רַק־ אֱמֶ֖ת בְּשֵׁ֥ם יְהוָֽה׃ e disse ao o rei até quanto vezes devo conjurar-te que não dizes a senão a verdade em nome do SENHOR O rei lhe disse: Quantas vezes te conjurarei que não me fales senão a verdade em nome do SENHOR? and said unto the king How how long times shall I adjure you that not do you say unto but the truth in the name of the LORD
16 וַיֹּ֗אמֶר רָאִ֤יתִי אֶת־ כָּל־ יִשְׂרָאֵל֙ נְפוֹצִ֣ים עַל־ הֶֽהָרִ֔ים כַּצֹּ֕אן אֲשֶׁ֥ר אֵין־ לָהֶ֖ן רֹעֶ֑ה וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ לֹֽא־ אֲדֹנִ֣ים לָאֵ֔לֶּה יָשׁ֥וּבוּ אִישׁ־ לְבֵית֖וֹ בְּשָׁלֽוֹם׃ Então ele disse Eu vi a todos Israel espalhados sobre as montanhas como ovelhas que não têm pastor e disse o SENHOR não mestre Estes deixem-nos retornar cada homem para sua casa em paz Então, disse ele: Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor; e disse o SENHOR: Estes não têm dono; torne cada um em paz para sua casa. Then he said I did see - all Israel scattered on the mountains as sheep that have no to shepherd and said the LORD not master These let them return [therefore] every man to his house in peace
17 וַיֹּ֥אמֶר מֶֽלֶךְ־ יִשְׂרָאֵ֖ל אֶל־ יְהוֹשָׁפָ֑ט הֲלֹא֙ אָמַ֣רְתִּי אֵלֶ֔יךָ לֹא־ יִתְנַבֵּ֥א עָלַ֛י ט֖וֹב כִּ֥י אִם־ לְרָֽע׃ ס E disse o rei de Israel a Jehoshaphat Jehoshaphat Não disse falar a ti não profetizar sobre mim para o bem porque para para o mal - Então, o rei de Israel disse a Josafá: Não te disse eu que ele não profetiza a meu respeito o que é bom, mas somente o que é mau? And said the king of Israel unto Jehoshaphat Did I not do tell unto not do [that] prophesy to good me for .. .. .. evil -
18 וַיֹּ֕אמֶר לָכֵ֖ן שִׁמְע֣וּ דְבַר־ יְהוָ֑ה רָאִ֤יתִי אֶת־ יְהוָה֙ יוֹשֵׁ֣ב עַל־ כִּסְא֔וֹ וְכָל־ צְבָ֤א הַשָּׁמַ֙יִם֙ עֹֽמְדִ֔ים עַל־ יְמִינ֖וֹ וּשְׂמֹאלֽוֹ׃ E disse novamente Portanto ouçam a palavra do SENHOR eu vi - o SENHOR sentado no seu trono e todos o exército dos céus estão de pé sobre sua mão direita e sua esquerda Micaías prosseguiu: Ouvi, pois, a palavra do SENHOR: Vi o SENHOR assentado no seu trono, e todo o exército do céu estava à sua direita e à sua esquerda. and Again he said Therefore hear the word of the LORD I saw - the LORD sitting on His throne and all the host of heaven standing on his right hand [on] and his left
19 וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֗ה מִ֤י יְפַתֶּה֙ אֶת־ אַחְאָ֣ב מֶֽלֶךְ־ יִשְׂרָאֵ֔ל וְיַ֕עַל וְיִפֹּ֖ל בְּרָמ֣וֹת גִּלְעָ֑ד וַיֹּ֕אמֶר זֶ֚ה אֹמֵ֣ר כָּ֔כָה וְזֶ֖ה אֹמֵ֥ר כָּֽכָה׃ E disse o SENHOR Quem seduzirá a Acabe rei de Israel para que suba e caia em Ramote de Gileade Gileade E disse um dizendo desta maneira e outro dizendo desta maneira Perguntou o SENHOR: Quem enganará Acabe, o rei de Israel, para que suba e caia em Ramote-Gileade? Um dizia desta maneira, e outro, de outra. And said the LORD Who shall entice - Ahab king of Israel that he may go up and fall at Ramoth-gilead Gilead And spoke one saying after this manner and another saying after that manner
20 וַיֵּצֵ֣א הָר֗וּחַ וַֽיַּעֲמֹד֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וַיֹּ֖אמֶר אֲנִ֣י אֲפַתֶּ֑נּוּ וַיֹּ֧אמֶר יְהוָ֛ה אֵלָ֖יו בַּמָּֽה׃ Então saiu um espírito e ficou de pé diante do SENHOR e disse Eu vou seduzi-lo e o SENHOR disse a ele E o SENHOR a ele Como Então, saiu um espírito, e se apresentou diante do SENHOR, e disse: Eu o enganarei. Perguntou-lhe o SENHOR: Com quê? Then there came out a spirit and stood before the LORD and said I [am] will entice and said him And the LORD unto him How
21 וַיֹּ֗אמֶר אֵצֵא֙ וְהָיִ֙יתִי֙ לְר֣וּחַ שֶׁ֔קֶר בְּפִ֖י כָּל־ נְבִיאָ֑יו וַיֹּ֗אמֶר תְּפַתֶּה֙ וְגַם־ תּוּכָ֔ל צֵ֖א וַעֲשֵׂה־ כֵֽן׃ E ele disse Eu sairei e seja espírito uma mentira na boca todos todos os seus profetas E disse [o SENHOR] tu seduzirás e tu também prevalecerás [ele] prevalecerá saia e faça assim Respondeu ele: Sairei e serei espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas. Disse o SENHOR: Tu o enganarás e ainda prevalecerás; sai e faze-o assim. And he said I will go out and be spirit a lying in the mouth all his prophets [the LORD] And said you shall entice and you shall also [him] prevail go out and do so
22 וְעַתָּ֗ה הִנֵּ֨ה נָתַ֤ן יְהוָה֙ ר֣וּחַ שֶׁ֔קֶר בְּפִ֖י נְבִיאֶ֣יךָ אֵ֑לֶּה וַֽיהוָ֔ה דִּבֶּ֥ר עָלֶ֖יךָ רָעָֽה׃ ס Agora eis colocou o SENHOR espírito uma mentira na boca de seus profetas destes o SENHOR falou contra mal - Eis que o SENHOR pôs o espírito mentiroso na boca de todos estes teus profetas e o SENHOR falou o que é mau contra ti. Now behold has put the LORD spirit a lying in the mouth your prophets of these the LORD has spoken against evil -
23 וַיִּגַּשׁ֙ צִדְקִיָּ֣הוּ בֶֽן־ כְּנַעֲנָ֔ה וַיַּ֥ךְ אֶת־ מִיכָ֖יְהוּ עַל־ הַלֶּ֑חִי וַיֹּ֗אמֶר אֵ֣י זֶ֤ה הַדֶּ֙רֶךְ֙ עָבַ֧ר רֽוּחַ־ יְהוָ֛ה מֵאִתִּ֖י לְדַבֵּ֥ר אֹתָֽךְ׃ Então se aproximou Zedequias do filho de Quenaaná e bateu em Micaías na bochecha e disse que ele caminho passou o Espírito do SENHOR de mim para falar de você Então, Zedequias, filho de Quenaana, deu uma bofetada em Micaías e disse: Then came near Zedekiah the son of Chenaanah and struck - Micaiah on the cheek and said that he way went the Spirit of the LORD - from me to speak from
24 וַיֹּ֣אמֶר מִיכָ֔יְהוּ הִנְּךָ֥ רֹאֶ֖ה בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא אֲשֶׁ֥ר תָּב֛וֹא חֶ֥דֶר בְּחֶ֖דֶר לְהֵחָבֵֽא׃ E disse Micaías eis que você verá no dia aquele quando entrarás em um recinto para te esconder Por onde saiu o Espírito do SENHOR para falar a ti? Disse Micaías: Eis que o verás naquele mesmo dia, quando entrares de câmara em câmara, para te esconderes. And said Micaiah behold you shall see on the day that when you shall go into an inner chamber to hide
25 וַיֹּ֙אמֶר֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל קְחוּ֙ אֶת־ מִיכָ֔יְהוּ וַהֲשִׁיבֻ֖הוּ אֶל־ אָמ֣וֹן שַׂר־ הָעִ֑יר וְאֶל־ יוֹאָ֖שׁ בֶּן־ הַמֶּֽלֶךְ׃ Então disse o rei de Israel Levem você - Micaías e o tragam de volta para Amon o governador da cidade e para Joás filho do rei Então, disse o rei de Israel: Tomai a Micaías e devolvei-o a Amom, governador da cidade, e a Joás, filho do rei; Then said the king of Israel Take you - Micaiah and carry him back unto Amon the governor of the city and unto Joash son of the king
26 וַאֲמַרְתֶּ֗ם כֹּ֚ה אָמַ֣ר הַמֶּ֔לֶךְ שִׂ֥ימוּ זֶ֖ה בֵּ֣ית הַכֶּ֑לֶא וְהַאֲכִלֻ֜הוּ לֶ֤חֶם לַ֙חַץ֙ וּמַ֣יִם לַ֔חַץ עַ֖ד שׁוּבִ֥י בְשָׁלֽוֹם׃ E dissestes Assim diz o rei Colocai isto na prisão e alimentai-o com pão de aflição e com água de aflição até que eu volte em paz e direis: Assim diz o rei: Metei este homem na casa do cárcere e angustiai-o com escassez de pão e de água, até que eu volte em paz. And say Thus says the king Put this in the prison .. .. .. and feed with bread of affliction and with water of affliction until I return in peace
27 וַיֹּ֣אמֶר מִיכָ֔יְהוּ אִם־ שׁ֤וֹב תָּשׁוּב֙ בְּשָׁל֔וֹם לֹא־ דִבֶּ֥ר יְהוָ֖ה בִּ֑י וַיֹּ֕אמֶר שִׁמְע֖וּ עַמִּ֥ים כֻּלָּֽם׃ פ E disse Micaías Se Se certamente retornar em paz não falar o SENHOR em E ele disse Ouçam povo todos - Disse Micaías: Se voltares em paz, não falou o SENHOR, na verdade, por mim. Disse mais: Ouvi isto, vós, todos os povos! And said Micaiah If If you certainly return in peace not do spoken [then] the LORD in And he said Listen you people all -
28 וַיַּ֧עַל מֶֽלֶךְ־ יִשְׂרָאֵ֛ל וִֽיהוֹשָׁפָ֥ט מֶֽלֶךְ־ יְהוּדָ֖ה אֶל־ רָמֹ֥ת גִּלְעָֽד׃ subiu o rei de Israel Jehoshaphat o rei de Judá até Ramote Gileade Subiram o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, a Ramote-Gileade. so went up the king of Israel Jehoshaphat the king of Judah unto Ramoth-gilead Gilead
29 וַיֹּאמֶר֩ מֶ֨לֶךְ יִשְׂרָאֵ֜ל אֶל־ יְהוֹשָׁפָ֗ט הִתְחַפֵּשׂ֙ וָב֣וֹא בַמִּלְחָמָ֔ה וְאַתָּ֖ה לְבַ֣שׁ בְּגָדֶ֑יךָ וַיִּתְחַפֵּשׂ֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל וַיָּבֹ֖אוּ בַּמִּלְחָמָֽה׃ E disse o rei de Israel para Jehoshaphat Eu me disfarçarei e irei para a batalha mas coloque .. .. .. suas vestes e se disfarçou Então o rei de Israel eles foram para a batalha Disse o rei de Israel a Josafá: Eu me disfarçarei e entrarei na peleja; tu, porém, traja as tuas vestes. Disfarçou-se, pois, o rei de Israel, e entraram na peleja. And said the king of Israel unto Jehoshaphat I will disguise and will go into battle but put you on .. .. .. on your robes and disguised So the king of Israel and they went into battle
30 וּמֶ֣לֶךְ אֲרָ֡ם צִוָּה֩ אֶת־ שָׂרֵ֨י הָרֶ֤כֶב אֲשֶׁר־ לוֹ֙ לֵאמֹ֔ר לֹ֚א תִּלָּ֣חֲמ֔וּ אֶת־ הַקָּטֹ֖ן אֶת־ הַגָּד֑וֹל כִּ֛י אִֽם־ אֶת־ מֶ֥לֶךְ יִשְׂרָאֵ֖ל לְבַדּֽוֹ׃ Agora o rei da Síria tinha ordenado os dos capitães dos carros de guerra que para dizendo não lutem com o pequeno ou o grande exceto ... com o rei de Israel apenas Ora, o rei da Síria dera ordem aos capitães dos seus carros, dizendo: Não pelejareis nem contra pequeno nem contra grande, mas somente contra o rei de Israel. Now the king of Syria had commanded - the captains of the chariots that to saying not do Fight with small or great except .. .. .. with the king of Israel only
31 וַיְהִ֡י כִּרְאוֹת֩ שָׂרֵ֨י הָרֶ֜כֶב אֶת־ יְהוֹשָׁפָ֗ט וְהֵ֤מָּה אָֽמְרוּ֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֣ל ה֔וּא וַיָּסֹ֥בּוּ עָלָ֖יו לְהִלָּחֵ֑ם וַיִּזְעַ֤ק יְהֽוֹשָׁפָט֙ וַֽיהוָ֣ה עֲזָר֔וֹ וַיְסִיתֵ֥ם אֱלֹהִ֖ים מִמֶּֽנּוּ׃ E aconteceu quando viram os capitães dos carros de guerra os Jeosafá eles disseram o rei de Israel ele Por isso eles cercaram sobre ele para lutar mas clamaram Jeosafá o SENHOR ajudou e os moveu e Deus os deles Vendo os capitães dos carros a Josafá, disseram: Este é o rei de Israel. Portanto, a ele se dirigiram para o atacar. Josafá, porém, gritou, e o SENHOR o socorreu; Deus os desviou dele. And it came to pass saw when the captains of the chariots - Jehoshaphat that they said [is] the king of Israel it [is] Therefore they compassed about to fight but cried out Jehoshaphat the LORD helped and moved him and God them from
32 וַיְהִ֗י כִּרְאוֹת֙ שָׂרֵ֣י הָרֶ֔כֶב כִּ֥י לֹא־ הָיָ֖ה מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֑ל וַיָּשֻׁ֖בוּ מֵאַחֲרָֽיו׃ Porque aconteceu perceberam os capitães dos carros de guerra que não era o rei de Israel e voltaram de persegui-lo Vendo os capitães dos carros que não era o rei de Israel, deixaram de o perseguir. For it came to pass perceived when the captains of the chariots that not do it was the king of Israel and they turned back again from pursuing
33 וְאִ֗ישׁ מָשַׁ֤ךְ בַּקֶּ֙שֶׁת֙ לְתֻמּ֔וֹ וַיַּךְ֙ אֶת־ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל בֵּ֥ין הַדְּבָקִ֖ים וּבֵ֣ין הַשִּׁרְיָ֑ן וַיֹּ֣אמֶר לָֽרַכָּ֗ב הֲפֹ֧ךְ [יָדֶיךָ כ] (יָדְךָ֛ ק) וְהוֹצֵאתַ֥נִי מִן־ הַֽמַּחֲנֶ֖ה כִּ֥י הָחֳלֵֽיתִי׃ E um homem puxou um arco aleatoriamente e feriu o rei de Israel entre as articulações e entre as correias portanto ele disse ao cocheiro Vire sua mão para que você me tire do acampamento de a multidão pois estou ferido Então, um homem entesou o arco e, atirando ao acaso, feriu o rei de Israel por entre as juntas da sua armadura; então, disse este ao seu cocheiro: Vira e leva-me para fora do combate, porque estou gravemente ferido. And a man [certain] drew a bow at random and struck - the king of Israel between the joints and among of the harness therefore he said to the driver Turn - - your hand - that you may carry me out of the host for I am wounded
34 וַתַּ֤עַל הַמִּלְחָמָה֙ בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא וּמֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֗ל הָיָ֨ה מַעֲמִ֧יד בַּמֶּרְכָּבָ֛ה נֹ֥כַח אֲרָ֖ם עַד־ הָעָ֑רֶב וַיָּ֕מָת לְעֵ֖ת בּ֥וֹא הַשָּֽׁמֶשׁ׃ E aumentou a batalha naquele dia aquele e, no entanto, o rei de Israel manteve-se em seu carro contra os sírios até a noite e morreu por volta do tempo do pôr do sol A peleja tornou-se renhida naquele dia; quanto ao rei, segurou-se a si mesmo de pé no carro defronte dos siros, até à tarde, mas, ao pôr-do-sol , morreu. And increased the battle that day that and however the king of Israel held up .. .. .. [his] in chariot against the Syrians until the evening and he died about the time going down of the sun

Pesquisando por II Crônicas 18:2-34 nas obras literárias.

Procurar Vídeos Sobre II Crônicas 18:2

Referências em Livro Espírita

Não foram encontradas referências para II Crônicas 18:2-34 em Livro Espírita.

Referências em Outras Obras

Não foram encontradas referências para II Crônicas 18:2-34 em Outras Obras.

Locais

AMOM
Atualmente: JORDÂNIA
Região dos amonitas a leste do Mar Morto. Estas terras não pertenciam aos israelitas no tempo da conquista. Os amonitas foram incorporados no império assírio, babilônico e persa. Posteriormente, nos períodos de independência, constituíram ameaça para Israel até o tempo dos Macabeus.

GALAAD
Atualmente: JORDÂNIA
Território israelita a leste do Rio Jordão. Região de altitudes elevadas. Lugar de origem dos Juizes Jair e Jefté e do profeta Elias. Foi em Galaad que o povo de ISRAEL se reuniu antes de cruzar o rio Jordão em direção a Jericó. Mais tarde, as tribos de Rúben e de Gad se estabeleceram ali.

GILEADE
Atualmente: JORDÂNIA
Região que se estende por cerca de 112 km paralela ao Jordão entre os rios Hieromax ao norte e Arnom ao sul.

Na Bíblia, "Gileade" significa o "monte de testemunho" ou "monte de testemunha", (Gênesis 31:21), uma região montanhosa a leste do rio Jordão, situado no Reino da Jordânia. Também é referido pelo nome aramaico Jegar-Saaduta, que carrega o mesmo significado que o hebraico (Gênesis 31:47). Devido a sua característica montanhosa é chamada de "o monte de Gileade" (Gênesis 31:25). É também chamada de "a terra de Gileade" (Números 32:1), e às vezes simplesmente de "Gileade" (Salmos 60:7, Gênesis 37:25). Como um todo, incluiu os territórios da tribo de Gade, Rúben e a metade oriental de Manassés (Deuteronômio 3:13; Números 32:40). Foi delimitada a norte por Basã e ao sul por Moabe e Amom (Gênesis 31:21; Deuteronômio 3:12-17). Na Bíblia, Gileade é citada no Livro de Jeremias como uma cidade que comercializava ervas medicinais.



ISRAEL
Atualmente: ISRAEL
País com área atual de 20.770 km2 . Localiza-se no leste do mar Mediterrâneo e apresenta paisagem muito variada: uma planície costeira limitada por colinas ao sul, e o planalto Galileu ao norte; uma grande depressão que margeia o rio Jordão até o mar Morto, e o Neguev, uma região desértica ao sul, que se estende até o golfo de Ácaba. O desenvolvimento econômico em Israel é o mais avançado do Oriente Médio. As indústrias manufatureiras, particularmente de lapidação de diamantes, produtos eletrônicos e mineração são as atividades mais importantes do setor industrial. O país também possui uma próspera agroindústria que exporta frutas, flores e verduras para a Europa Ocidental. Israel está localizado numa posição estratégica, no encontro da Ásia com a África. A criação do Estado de Israel, gerou uma das mais intrincadas disputas territoriais da atualidade. A criação do Estado de Israel em 1948, representou a realização de um sonho, nascido do desejo de um povo, de retornar à sua pátria depois de mil oitocentos e setenta e oito anos de diáspora. Esta terra que serviu de berço aos patriarcas, juízes, reis, profetas, sábios e justos, recebeu, Jesus o Senhor e Salvador da humanidade. O atual Estado de Israel teve sua origem no sionismo- movimento surgido na Europa, no século XIX, que pregava a criação de um país onde os judeus pudessem viver livres de perseguições. Theodor Herzl organizou o primeiro Congresso sionista em Basiléia, na Suíça, que aprovou a formação de um Estado judeu na Palestina. Colonos judeus da Europa Oriental – onde o anti-semitismo era mais intenso, começaram a se instalar na região, de população majoritariamente árabe. Em 1909, foi fundado na Palestina o primeiro Kibutz, fazenda coletiva onde os colonos judeus aplicavam princípios socialistas. Em 1947, a Organização das Nações Unidas (ONU) votou a favor da divisão da Palestina em dois Estados: um para os judeus e outro para os árabes palestinos. Porém, o plano de partilha não foi bem aceito pelos países árabes e pelos líderes palestinos. O Reino Unido que continuava sofrer a oposição armada dos colonos judeus, decidiu então, encerrar seu mandato na Palestina. Em 14 de maio de 1948, véspera do fim do mandato britânico, os líderes judeus proclamaram o Estado de Israel, com David Bem-Gurion como primeiro-ministro. Os países árabes (Egito, Iraque, Síria e Jordânia) enviaram tropas para impedir a criação de Israel, numa guerra que terminou somente em janeiro de 1949, com a vitória de Israel, que ficou com o controle de 75% do território da Palestina, cerca de um terço a mais do que a área destinada ao Estado judeu no plano de partilha da ONU.

SAMARIA
Clique aqui e abra o mapa no Google (Latitude:32.283, Longitude:35.2)
Nome Grego: Σαμάρεια
Atualmente: Palestina
Capital do reino de Israel, no reino dividido. Região em que localizava-se a Galiléia e Nazaré, no início da Era Cristã. Cerca de 48 km distante de Jerusalém. A nova cidade encontra-se próximo às ruinas.

Samaria é o nome histórico e bíblico de uma região montanhosa do Oriente Médio, constituída pelo antigo reino de Israel, situado em torno de sua antiga capital, Samaria, e rival do vizinho reino do sul, o reino de Judá. Atualmente situa-se entre os territórios da Cisjordânia e de Israel.

Samaria é um termo construído pelo hebraico shomron, nome da tribo shemer, que era proprietária do local e o vendeu ao Omri, que teria sido o sexto rei de Israel.



SÍRIA
Atualmente: SÍRIA
Em todos os tempos bíblicos, a Siria foi cruzada por rotas que ligavam as civilizações do norte com a do Egito, ao sul. Os sírios ou arameus, descendem de Arã, filho de Sem, neto de Noé. País muçulmano com 86% de sua população islâmica e 8,9% cristã. Por volta do ano 700, com a expansão muçulmana, Damasco transformou-se na capital do Império Árabe. Entre 1516 e 1918, foi dominada pelo Império Turco-Otomano. A Síria reivindicou a devolução das Colinas de Golã, ocupadas por Israel na Guerra dos Seis Dias em 1967. Na Antiguidade, a Síria localizava-se a sudoeste da Armênia, a leste da Ásia Menor e do Mediterrâneo, ao norte da Palestina e a oeste da Assíria e partes da Arábia, cortada na direção norte-sul pela cordilheira do Líbano, a mais ocidental, a Ante-Líbano, a oriental, em cujo extremo sul fica o Monte Hermon. Os sírios ou arameus, descendem de Arã, filho de Sem, neto de Noé. Os arameus eram um povo de língua semítica, estreitamente aparentado com os israelitas segundo Deuteronômio 26:5. Nos dias patriarcais esta região era constituída por pequenos reinos independentes que mantinham o nome da cidade principal. Supõese que Harã de Gênesis 11:31, era centro comercial e militar e ficava no distrito de Padã-Arã, onde Abraão habitou com seu pai e onde deixou sua parentela para sair para Canaã. Ao tempo do patriarca, pertencia ao noroeste da Mesopotâmia, vindo mais tarde incorporar-se à Síria, cuja capital, Damasco continua até hoje, sendo a mais antiga cidade viva da Terra, com cerca de 4:900 anos. A Síria foi conquistada por israelitas, assírios, babilônicos, persas, gregos e romanos. Na época de Salomão já haviam desenvolvido a escrita alfabética e utilizavam papiro, pena e tinta em lugar do barro cozido utilizado nas demais regiões. Isto contribuiu para que o idioma aramaico se estendesse pelo Oriente Médio, substituindo o assírio incorporado durante o cativeiro na Babilônia. O aramaico foi levado para a Palestina durante o retorno do exílio e chegou a ser o idioma corrente no tempo de Jesus. Os selêucidas, reis sírios, dominaram a Síria após a morte de Alexandre. Mas logo depois, as ambições da Síria no sentido de conquistar todo o Oriente Médio e a Grécia colocaram-na em contraste com a potência nascente de Roma, que a derrotou obrigando-a a ceder territórios e a pagar indenizações de guerra. A Síria também foi o primeiro país estrangeiro a receber o cristianismo pelo testemunho dos cristãos perseguidos em Antioquia, conforme Atos 11:26.

JUDÁ
O Reino de Judá limitava-se ao norte com o Reino de Israel, a oeste com a inquieta região costeira da Filístia, ao sul com o deserto de Neguev, e a leste com o rio Jordão, o mar Morto e o Reino de Moabe. Sua capital era Jerusalém.


Comentários

Beacon

Comentário Bíblico de Beacon - Interpretação abrangente da Bíblia por 40 teólogos evangélicos conservadores






Champlin

Antigo e Novo Testamento interpretado versículo por versículo por Russell Norman Champlin é cristão de cunho protestante
























Genebra

Comentários da Bíblia de Estudos de Genebra pela Sociedade Bíblica do Brasil para versão Almeida Revista e Atualizada (ARA)






Matthew Henry

Comentário Bíblico de Matthew Henry, um pastor presbiteriano e comentarista bíblico inglês.






Wesley

Comentário bíblico John Wesley - Metodista - Clérigo Anglicano






Russell Shedd

Comentários da Bíblia por Russell Shedd, teólogo evangélico e missionário da Missão Batista Conservadora.






NVI F. F. Bruce

Comentário Bíblico da versão NVI por Frederick Fyvie Bruce, um dos fundadores da moderna compreensão evangélica da Bíblia






Moody

Comentários bíblicos por Charles F. Pfeiffer, Batista












Francis Davidson

O Novo Comentário da Bíblia, por Francis Davidson







Apêndices

Tabela: Profetas e Reis de Judá e de Israel (Parte 1)








Tabela: Profetas e Reis de Judá e de Israel (Parte 2)








Conquista da Terra Prometida









Mapas Históricos

VISÃO PANORÂMICA DA GEOGRAFIA DO TERRITÓRIO HERDADO PELO ISRAEL BÍBLICO








ASSÍRIA: A AMEAÇA VINDA DO NORTE

metade do século IX a 722 a.C.







GUERRAS: ESTRATEGIAS, ARMAS E FORTALEZAS








Os REIS DE ISRAEL

930-741 a.C.







OS PATRIARCAS: AS EVIDÊNCIAS BÍBLICAS

Início do segundo milênio a.C.







PALESTINA - DISTRITOS GEOPOLÍTICOS








HIDROLOGIA, SOLO E CHUVAS NA PALESTINA








Mesopotâmia

do quarto milênio ao século IX a.C.







Evidências da conquista de Canaã

final do século XV ou XIII a.C.







O EXÍLIO DE JUDÁ

604-582 a.C.







A geografia de Canaã








As condições climáticas de Canaã








A Agricultura de Canaã








PALESTINA - TERMINOLOGIA HISTÓRICA








OS VIZINHOS DE ISRAEL E JUDÁ









Colaboradores

Esta é uma área reservada para apresentar os materiais enviados pelos colaboradores.
Contribua conosco. Envie seus estudos sobre II Crônicas 18:2-34.
Podem ser texto, planilha, áudio, apresentação ou vídeo.

Enviar meu Material


Referências Bíblicas de II Crônicas 18:2-34

Como a bíblia foi escrita por diversos autores e em períodos e regiões diferentes, a ocorrência de conteúdo cruzado é um ponto útil para o estudo já que explica o texto com referências da própria bíblia.

Ver referências