Versões:
(ARC) - 1969 - Almeida Revisada e Corrigida
19:1
E DISSERAM a Joabe: Eis que o rei anda chorando, e lastima-se por Absalão.
19:2
Então a vitória se tornou naquele mesmo dia em tristeza para todo o povo: porque naquele mesmo dia o povo ouvira dizer: Mui triste está o rei por causa de seu filho.
19:3
E aquele mesmo dia o povo entrou às furtadelas na cidade, como o povo de vergonha se escoa quando foge da peleja.
19:4
Estava pois o rei com o rosto coberto; e o rei gritava a alta voz: Meu filho Absalão, Absalão meu filho, meu filho!
19:5
Então entrou Joabe ao rei em casa, e disse: Hoje envergonhaste as caras de todos os teus servos, que livraram hoje a tua vida, e a vida de teus filhos, e de tuas filhas, e a vida de tuas mulheres, e a vida de tuas concubinas;
19:6
Amando tu aos que te aborrecem, e aborrecendo aos que te amam: porque hoje dás a entender que nada valem para contigo capitães e servos: porque entendo hoje que se Absalão vivesse, e todos nós hoje fôssemos mortos, então bem te parecera aos teus olhos.
19:7
Levanta-te pois agora; sai, e fala conforme ao coração de teus servos: porque pelo Senhor te juro que, se não saíres, nem um só homem ficará contigo esta noite; e maior mal te será isto que todo o mal que tem vindo sobre ti desde a tua mocidade até agora.
19:8
Então o rei se levantou, e se assentou à porta: e fizeram saber a todo o povo, dizendo: Eis que o rei está assentado à porta. Então todo o povo veio apresentar-se diante do rei; porém Israel fugiu cada um para as suas tendas.
19:9
E todo o povo, em todas as tribos de Israel, andava altercando entre si, dizendo: O rei nos tirou das mãos de nossos inimigos, e ele nos livrou das mãos dos filisteus; e agora fugiu da terra por causa de Absalão.
19:10
E Absalão, a quem ungimos sobre nós, já morreu na peleja: agora, pois, por que vos calais, e não fazeis voltar o rei?
Davi volta para Jerusalém
19:11
Então o rei Davi enviou a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes, dizendo: Falai aos anciãos de Judá, dizendo: Por que seríeis vós os últimos em tornar a trazer o rei para a sua casa? (porque as palavras de todo o Israel chegaram ao rei, até à sua casa.)
19:12
Vós sois meus irmãos, meus ossos e minha carne sois vós: por que pois seríeis os últimos em tornar a trazer o rei?
19:13
E a Amasa direis: Porventura não és tu meu osso e minha carne? assim me faça Deus, e outro tanto, se não fores chefe do arraial diante de mim para sempre, em lugar de Joabe.
19:14
Assim moveu o coração de todos os homens de Judá, como o dum só homem: e enviaram ao rei, dizendo: Volta tu com todos os teus servos.
19:15
Então o rei voltou, e chegou até ao Jordão; e Judá veio a Gilgal, para ir encontrar-se com o rei, à outra banda do Jordão.
19:16
E apressou-se Simei, filho de Gera, filho de Jemini, que era de Baurim: e desceu com os homens de Judá a encontrar-se com o rei Davi.
19:17
E com ele mil varões de Benjamim, como também Ziba, servo da casa de Saul, e seus quinze filhos, e seus vinte servos com ele; e prontamente passaram o Jordão adiante do rei.
19:18
E, passando a barca, para fazer passar a casa do rei e para fazer o que bem parecesse aos seus olhos, então Simei, filho de Gera, se prostrou diante do rei, passando ele o Jordão.
19:19
E disse ao rei: Não me impute meu senhor a minha culpa, e não te lembres do que tão perversamente fez teu servo, no dia em que o rei meu senhor saiu de Jerusalém; não conserve o rei isso no coração.
19:20
Porque teu servo deveras confessa que eu pequei: porém eis que eu sou o primeiro que de toda a casa de José desci a encontrar-me com o rei meu senhor.
19:21
Então respondeu Abisai, filho de Zeruia, e disse: Não morreria pois Simei por isto, havendo amaldiçoado ao ungido do Senhor?
19:22
Porém Davi disse: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia, para que hoje me sejais adversários? morreria alguém hoje em Israel? porque porventura não sei que hoje fui feito rei sobre Israel?
19:23
E disse o rei a Simei: Não morrerás. E o rei lho jurou.
Mefibosete encontra-se com Davi
19:24
Também Mefibosete, filho de Saul, desceu a encontrar-se com o rei, e não tinha lavado os pés, nem tinha feito a barba, nem tinha lavado os seus vestidos desde o dia em que o rei tinha saído até ao dia em que voltou em paz.
19:25
E sucedeu que, vindo ele a Jerusalém a encontrar-se com o rei, disse-lhe o rei: Por que não foste comigo, Mefibosete?
19:26
E disse ele: Ó rei meu senhor, o meu servo me enganou; porque o teu servo dizia: Albardarei um jumento, e nele montarei, e irei com o rei; pois o teu servo é coxo.
19:27
De mais disto, falsamente acusou o teu servo diante do rei meu senhor; porém o rei meu senhor é como um anjo de Deus; faze pois o que parecer bem aos teus olhos.
19:28
Porque toda a casa de meu pai não era senão de homens dignos de morte diante do rei meu senhor; e contudo puseste a teu servo entre os que comem à tua mesa: e que mais direito tenho eu de clamar ao rei?
19:29
E disse-lhe o rei: Por que ainda falas mais de teus negócios? já disse eu: Tu e Ziba reparti as terras.
19:30
E disse Mefibosete ao rei: Tome ele também tudo: pois já veio o rei meu senhor em paz à sua casa.
Barzilai encontra-se com Davi
19:31
Também Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim, e passou com o rei o Jordão, para o acompanhar à outra banda do Jordão.
19:32
E era Barzilai mui velho, da idade de oitenta anos; e ele tinha sustentado o rei, quando tinha a sua morada em Maanaim, porque era homem mui grande.
19:33
E disse o rei a Barzilai: Passa tu comigo, e sustentar-te-ei comigo em Jerusalém.
19:34
Porém Barzilai disse ao rei: Quantos serão os dias dos anos da minha vida, para que suba com o rei a Jerusalém?
19:35
Da idade de oitenta anos sou eu hoje; poderia eu discernir entre bom e mau? poderia o teu servo ter gosto no que comer e beber? poderia eu mais ouvir a voz dos cantores e cantoras? e por que será o teu servo ainda pesado ao rei meu senhor?
19:36
Com o rei passará teu servo ainda um pouco mais além do Jordão: e por que me recompensará o rei com tal recompensa?
19:37
Deixa voltar o teu servo, e morrerei na minha cidade junto à sepultura de meu pai e de minha mãe: mas eis aí está o teu servo Quimã; que passe com o rei meu senhor, e faze-lhe o que bem parecer aos teus olhos.
19:38
Então disse o rei: Quimã passará comigo, e eu lhe farei como bem parecer aos teus olhos, e tudo quanto me pedires te farei.
19:39
Havendo pois todo o povo passado o Jordão, e passando também o rei, beijou o rei a Barzilai, e o abençoou: e ele voltou para o seu lugar.
19:40
E dali passou o rei a Gilgal, e Quimã passou com ele: e todo o povo de Judá conduziu o rei, como também a metade do povo de Israel.
19:41
E eis que todos os homens de Israel vieram ao rei, e disseram ao rei: Por que te furtaram nossos irmãos, os homens de Judá, e conduziram o rei e a sua casa por sobre o Jordão, e todos os homens de Davi com eles?
19:42
Então responderam todos os homens de Judá aos homens de Israel: Porquanto o rei é nosso parente; e por que vos irais por isso? Porventura comemos à custa do rei, ou nos apresentou algum presente?
19:43
E responderam os homens de Israel aos homens de Judá, e disseram: Dez partes temos no rei, e até em Davi mais temos nós do que vós; porque pois fizestes pouca conta de nós, para que a nossa palavra não fosse a primeira, para tornar a trazer o nosso rei? Porém a palavra dos homens de Judá foi mais forte do que a palavra dos homens de Israel.
Leitura em Paralelo
Traduza você mesmo lendo em paralelo as versões originais e a tradução literal.
| Verso | Original | Tradução Literal | Almeida Revisada e Atualizada | Inglês |
|---|---|---|---|---|
| 1 | וַיֻּגַּ֖ד לְיוֹאָ֑ב הִנֵּ֨ה הַמֶּ֧לֶךְ בֹּכֶ֛ה וַיִּתְאַבֵּ֖ל עַל־ אַבְשָׁלֹֽם׃ | E foi contado a Joabe Joabe Eis o rei chora e lamenta por Absalão | Disseram a Joabe: Eis que o rei anda chorando e lastima-se por Absalão. | And it was told Joab Behold the king weeps and mourns for Absalom |
| 2 | וַתְּהִ֨י הַתְּשֻׁעָ֜ה בַּיּ֥וֹם הַה֛וּא לְאֵ֖בֶל לְכָל־ הָעָ֑ם כִּֽי־ שָׁמַ֣ע הָעָ֗ם בַּיּ֤וֹם הַהוּא֙ לֵאמֹ֔ר נֶעֱצַ֥ב הַמֶּ֖לֶךְ עַל־ בְּנֽוֹ׃ | e a vitória naquele dia aquele para o luto para todos o povo porque ouviu para o povo naquele dia ele disse ficou triste o rei pelo seu filho | Então, a vitória se tornou, naquele mesmo dia, em luto para todo o povo; porque, naquele dia, o povo ouvira dizer: O rei está de luto por causa de seu filho. | and the victory that day that to mourning for all the people for heard for the people that day he say was grieved how the king for his son |
| 3 | וַיִּתְגַּנֵּ֥ב הָעָ֛ם בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא לָב֣וֹא הָעִ֑יר כַּאֲשֶׁ֣ר יִתְגַּנֵּ֗ב הָעָם֙ הַנִּכְלָמִ֔ים בְּנוּסָ֖ם בַּמִּלְחָמָֽה׃ | Eles roubaram sorrateiramente o povo naquele dia aquele entrou na cidade como furtivamente como pessoas sendo envergonhados quando fogem na batalha | Naquele mesmo dia, entrou o povo às furtadelas na cidade, como o faz quando foge envergonhado da batalha. | And them by stealth the people that day that got into the city as steal away as people being ashamed when they flee in battle |
| 4 | וְהַמֶּ֙לֶךְ֙ לָאַ֣ט אֶת־ פָּנָ֔יו וַיִּזְעַ֥ק הַמֶּ֖לֶךְ ק֣וֹל גָּד֑וֹל בְּנִי֙ אַבְשָׁל֔וֹם אַבְשָׁל֖וֹם בְּנִ֥י בְנִֽי׃ ס | Mas o rei cobriu seu rosto e chorou o rei voz com um grande Ó meu filho Absalão Ó Absalão meu filho meu filho meu filho | Tendo o rei coberto o rosto, exclamava em alta voz: Meu filho Absalão, Absalão, meu filho, meu filho! | But the king covered - his face and cried the king voice with a loud O my son Absalom O Absalom my son my son - |
| 5 | וַיָּבֹ֥א יוֹאָ֛ב אֶל־ הַמֶּ֖לֶךְ הַבָּ֑יִת וַיֹּאמֶר֩ הֹבַ֨שְׁתָּ הַיּ֜וֹם אֶת־ פְּנֵ֣י כָל־ עֲבָדֶ֗יךָ הַֽמְמַלְּטִ֤ים אֶֽת־ נַפְשְׁךָ֙ הַיּ֔וֹם וְאֵ֨ת נֶ֤פֶשׁ בָּנֶ֙יךָ֙ וּבְנֹתֶ֔יךָ וְנֶ֣פֶשׁ נָשֶׁ֔יךָ וְנֶ֖פֶשׁ פִּלַגְשֶֽׁיךָ׃ | E veio Joabe ao rei na casa e disse tu envergonhaste este dia as os rostos todos teus servos salvaram as tua vida este dia e as vidas de teus filhos e de tuas filhas e as vidas de tuas esposas e as vidas de tuas concubinas | Então, Joabe entrou na casa do rei e lhe disse: Hoje, envergonhaste a face de todos os teus servos, que livraram, hoje, a tua vida, e a vida de teus filhos, e de tuas filhas, e a vida de tuas mulheres, e de tuas concubinas, | And came Joab unto the king into the house and said you have shamed this day - the faces all your servants have saved - your life that this day and the lives of your sons and of your daughers and the lives of your wives and the lives of your concubines |
| 6 | לְאַֽהֲבָה֙ אֶת־ שֹׂ֣נְאֶ֔יךָ וְלִשְׂנֹ֖א אֶת־ אֹהֲבֶ֑יךָ כִּ֣י ׀ הִגַּ֣דְתָּ הַיּ֗וֹם כִּ֣י אֵ֤ין לְךָ֙ שָׂרִ֣ים וַעֲבָדִ֔ים כִּ֣י ׀ יָדַ֣עְתִּי הַיּ֗וֹם כִּ֠י [לֹא כ] (ל֣וּ ק) אַבְשָׁל֥וֹם חַי֙ וְכֻלָּ֤נוּ הַיּוֹם֙ מֵתִ֔ים כִּי־ אָ֖ז יָשָׁ֥ר בְּעֵינֶֽיךָ׃ | por amar o teus inimigos e odiar os teus amigos Pois tu declaraste este dia que tu não consideras aos príncipes nem servos pois Eu percebo este dia que não - se - Absalão tivesse vivido e todos nós este dia estivéssemos mortos pois então isso teria te agradado | amando tu os que te aborrecem e aborrecendo aos que te amam; porque, hoje, dás a entender que nada valem para contigo príncipes e servos; porque entendo, agora, que, se Absalão vivesse e todos nós, hoje, fôssemos mortos, então, estarias contente. | by loving - your enemies and hate - your friends For you have declared this day that you regard neither to princes nor servants for I perceive this day that - - if - Absalom had lived and all this day of us were dead for then it had pleased you well .. .. .. |
| 7 | וְעַתָּה֙ ק֣וּם צֵ֔א וְדַבֵּ֖ר עַל־ לֵ֣ב עֲבָדֶ֑יךָ כִּי֩ בַיהוָ֨ה נִשְׁבַּ֜עְתִּי כִּי־ אֵינְךָ֣ יוֹצֵ֗א אִם־ יָלִ֨ין אִ֤ישׁ אִתְּךָ֙ הַלַּ֔יְלָה וְרָעָ֧ה לְךָ֣ זֹ֗את מִכָּל־ הָרָעָה֙ אֲשֶׁר־ בָּ֣אָה עָלֶ֔יךָ מִנְּעֻרֶ֖יךָ עַד־ עָֽתָּה׃ ס | Agora levantar sair falar confortavelmente coração aos teus servos por pelo SENHOR juro se não saíres sair ficará um contigo nesta noite o mal para ti isto do que adversidade que sobreveio sobre ti desde a tua mocidade até agora | Levanta-te, agora, sai e fala segundo o coração de teus servos. Juro pelo SENHOR que, se não saíres, nem um só homem ficará contigo esta noite; e maior mal te será isto do que todo o mal que tem vindo sobre ti desde a tua mocidade até agora. | Now therefore arise go forth and speak comfortably .. .. .. to your servants for by the LORD for I swear if you go not forth .. .. .. there will stay one with you this night and the evil to that to you than all adversity that befell .. .. .. upon you from your youth until now - |
| 8 | וַיָּ֥קָם הַמֶּ֖לֶךְ וַיֵּ֣שֶׁב בַּשָּׁ֑עַר וּֽלְכָל־ הָעָ֞ם הִגִּ֣ידוּ לֵאמֹ֗ר הִנֵּ֤ה הַמֶּ֙לֶךְ֙ יוֹשֵׁ֣ב בַּשַּׁ֔עַר וַיָּבֹ֤א כָל־ הָעָם֙ לִפְנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וְיִשְׂרָאֵ֔ל נָ֖ס אִ֥ישׁ לְאֹהָלָֽיו׃ ס | Então se levantou o rei e sentou-se no portão e para todos o povo e disseram dizendo Eis o rei está sentado no portão E veio todo o povo diante do rei por Israel tinha fugido cada homem para a sua tenda | Então, o rei se levantou e se assentou à porta, e o fizeram saber a todo o povo, dizendo: Eis que o rei está assentado à porta. Veio, pois, todo o povo apresentar-se diante do rei. Ora, Israel havia fugido, cada um para a sua tenda. | Then arose the king and sat in the gate and to all the people they told saying Behold the king does sit in the gate And came all the people before the king for Israel had fled every man to his tent - |
| 9 | וַיְהִ֤י כָל־ הָעָם֙ נָד֔וֹן בְּכָל־ שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר הַמֶּ֜לֶךְ הִצִּילָ֣נוּ ׀ מִכַּ֣ף אֹיְבֵ֗ינוּ וְה֤וּא מִלְּטָ֙נוּ֙ מִכַּ֣ף פְּלִשְׁתִּ֔ים וְעַתָּ֛ה בָּרַ֥ח מִן־ הָאָ֖רֶץ מֵעַ֥ל אַבְשָׁלֽוֹם׃ | Era todo o povo em conflito em toda as tribos de Israel dizendo O rei nos salvou da mão de nossos inimigos e ele nos livrou da mão dos filisteus agora fugiu de nós da mão da terra por causa de Absalão | Todo o povo, em todas as tribos de Israel, andava altercando entre si, dizendo: O rei nos tirou das mãos de nossos inimigos, livrou-nos das mãos dos filisteus e, agora, fugiu da terra por causa de Absalão. | And were all the people at strife throughout all the tribes of Israel saying The king saved us out of the hand of our enemies and he delivered us out of the hand of the Philistines now he is fled us out of the hand the land for Absalom |
| 10 | וְאַבְשָׁלוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר מָשַׁ֣חְנוּ עָלֵ֔ינוּ מֵ֖ת בַּמִּלְחָמָ֑ה וְעַתָּ֗ה לָמָ֥ה אַתֶּ֛ם מַחֲרִשִׁ֖ים לְהָשִׁ֥יב אֶת־ הַמֶּֽלֶךְ׃ ס | E Absalão quem ungimos sobre nós está morto na batalha Agora portanto por que vocês não falam uma palavra de trazer o rei - | Absalão, a quem ungimos sobre nós, já morreu na peleja; agora, pois, por que vos calais e não fazeis voltar o rei? | And Absalom whom we anointed over us is dead in battle Now therefore why you speak not a word of bringing - the king - |
| 11 | וְהַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֗ד שָׁ֠לַח אֶל־ צָד֨וֹק וְאֶל־ אֶבְיָתָ֥ר הַכֹּהֲנִים֮ לֵאמֹר֒ דַּבְּר֞וּ אֶל־ זִקְנֵ֤י יְהוּדָה֙ לֵאמֹ֔ר לָ֤מָּה תִֽהְיוּ֙ אַֽחֲרֹנִ֔ים לְהָשִׁ֥יב אֶת־ הַמֶּ֖לֶךְ אֶל־ בֵּית֑וֹ וּדְבַר֙ כָּל־ יִשְׂרָאֵ֔ל בָּ֥א אֶל־ הַמֶּ֖לֶךְ אֶל־ בֵּיתֽוֹ׃ | E o rei Davi enviou para Zadoque e para Abiatar os sacerdotes dizendo Falem para os anciãos de Judá dizendo Por que são vocês os últimos para trazer o rei de volta para sua casa e vendo a conversa todo Israel veio para o rei para sua casa | Então, o rei Davi mandou dizer a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Falai aos anciãos de Judá: Por que seríeis vós os últimos em tornar a trazer o rei para a sua casa, visto que aquilo que todo o Israel dizia já chegou ao rei, até à sua casa? | And king David sent unto Zadok and unto Abiathar the priests saying Speak unto the elders of Judah saying Why are you the last to bring - the king back unto to his house and seeing the speech all Israel has come unto the king unto his house |
| 12 | אַחַ֣י אַתֶּ֔ם עַצְמִ֥י וּבְשָׂרִ֖י אַתֶּ֑ם וְלָ֧מָּה תִהְי֛וּ אַחֲרֹנִ֖ים לְהָשִׁ֥יב אֶת־ הַמֶּֽלֶךְ׃ | meus irmãos vocês meus ossos e minha carne vocês então por que vocês são os últimos trazer o rei | Vós sois meus irmãos, sois meu osso e minha carne; por que, pois, seríeis os últimos em tornar a trazer o rei? | [are] my brothers you [are] my bones and my flesh you then Why are you the last to bring - the king |
| 13 | וְלַֽעֲמָשָׂא֙ תֹּֽמְר֔וּ הֲל֛וֹא עַצְמִ֥י וּבְשָׂרִ֖י אָ֑תָּה כֹּ֣ה יַֽעֲשֶׂה־ לִּ֤י אֱלֹהִים֙ וְכֹ֣ה יוֹסִ֔יף אִם־ לֹ֠א שַׂר־ צָבָ֞א תִּהְיֶ֧ה לְפָנַ֛י כָּל־ הַיָּמִ֖ים תַּ֥חַת יוֹאָֽב׃ | E para Amasa dizer não do meu osso e da minha carne você assim faça para Deus e também e mais se não capitão do exército você será diante de mim de todos nos dias no lugar de Joabe | Dizei a Amasa: Não és tu meu osso e minha carne? Deus me faça o que lhe aprouver, se não vieres a ser para sempre comandante do meu exército, em lugar de Joabe. | And you to Amasa say not [are] of my bone and of my flesh you so do to God and also and more if not captain of the host you be before all .. .. .. in the room of Joab |
| 14 | וַיַּ֛ט אֶת־ לְבַ֥ב כָּל־ אִישׁ־ יְהוּדָ֖ה כְּאִ֣ישׁ אֶחָ֑ד וַֽיִּשְׁלְחוּ֙ אֶל־ הַמֶּ֔לֶךְ שׁ֥וּב אַתָּ֖ה וְכָל־ עֲבָדֶֽיךָ׃ | E ele se curvou ao coração todos os homens de Judá como um mesmo como um para que enviassem ao o rei Retorna você e todos seus servos | Com isto moveu o rei o coração de todos os homens de Judá, como se fora um só homem, e mandaram dizer-lhe: Volta, ó rei, tu e todos os teus servos. | And he bowed - the heart all the men of Judah man [the heart of] even as one so that they sent unto [this word] the king Return you and all your servants |
| 15 | וַיָּ֣שָׁב הַמֶּ֔לֶךְ וַיָּבֹ֖א עַד־ הַיַּרְדֵּ֑ן וִיהוּדָ֞ה בָּ֣א הַגִּלְגָּ֗לָה לָלֶ֙כֶת֙ לִקְרַ֣את הַמֶּ֔לֶךְ לְהַעֲבִ֥יר אֶת־ הַמֶּ֖לֶךְ אֶת־ הַיַּרְדֵּֽן׃ | retornou o rei e veio até Jordão Judá chegou a Gilgal para ir ao encontro o rei para trazer o rei o Jordão | Então, o rei voltou e chegou ao Jordão; Judá foi a Gilgal, para encontrar-se com o rei, a fim de fazê-lo passar o Jordão. | so returned the king and came to Jordan Judah came to Gilgal in order to go to meet the king to bring - the king - Jordan |
| 16 | וַיְמַהֵ֗ר שִׁמְעִ֤י בֶן־ גֵּרָא֙ בֶּן־ הַיְמִינִ֔י אֲשֶׁ֖ר מִבַּֽחוּרִ֑ים וַיֵּ֙רֶד֙ עִם־ אִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה לִקְרַ֖את הַמֶּ֥לֶךְ דָּוִֽד׃ | E apressou-se Shimei o filho de Gera em um benjamita que era de Bahurim e desceu com os homens de Judá para encontrar rei Davi | Apressou-se Simei, filho de Gera, benjamita, que era de Baurim, e desceu com os homens de Judá a encontrar-se com o rei Davi. | And hurried Shimei the son of Gera in a Benjamite that [was] that [was] of Bahurim and came down with the men of Judah to meet king David |
| 17 | וְאֶ֨לֶף אִ֣ישׁ עִמּוֹ֮ מִבִּנְיָמִן֒ וְצִיבָ֗א נַ֚עַר בֵּ֣ית שָׁא֔וּל וַחֲמֵ֨שֶׁת עָשָׂ֥ר בָּנָ֛יו וְעֶשְׂרִ֥ים עֲבָדָ֖יו אִתּ֑וֹ וְצָלְח֥וּ הַיַּרְדֵּ֖ן לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃ | E mil homens com de Benjamim e Ziba o servo da casa de Saul e seus cinco e dez filhos e seus vinte servos com ele e passaram o Jordão diante do rei | E, com ele, mil homens de Benjamim, como também Ziba, servo da casa de Saul, acompanhado de seus quinze filhos e seus vinte servos, e meteram-se pelo Jordão à vista do rei | [there were] And a thousand men with of Benjamin him and Ziba the servant of the house of Saul and his five and ten sons and his twenty servants with him and they went over Jordan before the king |
| 18 | וְעָבְרָ֣ה הָעֲבָרָ֗ה לַֽעֲבִיר֙ אֶת־ בֵּ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ וְלַעֲשׂ֥וֹת הַטּ֖וֹב [בְּעַיְנֹו כ] (בְּעֵינָ֑יו ק) וְשִׁמְעִ֣י בֶן־ גֵּרָ֗א נָפַל֙ לִפְנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ בְּעָבְר֖וֹ בַּיַּרְדֵּֽן׃ | E passou uma balsa para trazer o casa do rei e fazer o bom em seus olhos - o que ele pensava - E Shimei o filho de Gera caiu diante do rei quando ele passou o Jordão | e o atravessaram, para fazerem passar a casa real e para fazerem o que lhe era agradável. Então, Simei, filho de Gera, prostrou-se diante do rei, quando este ia passar o Jordão, | And there went over a ferry boat to bring - household of the king and to do good - - what he thought - And Shimei the son of Gera fell down before the king as he was come over Jordan |
| 19 | וַיֹּ֣אמֶר אֶל־ הַמֶּ֗לֶךְ אַל־ יַחֲשָׁב־ לִ֣י אֲדֹנִי֮ עָוֹן֒ וְאַל־ תִּזְכֹּ֗ר אֵ֚ת אֲשֶׁ֣ר הֶעֱוָ֣ה עַבְדְּךָ֔ בַּיּ֕וֹם אֲשֶׁר־ יָׅצָ֥ׅאׅ אֲדֹנִֽי־ הַמֶּ֖לֶךְ מִירֽוּשָׁלִָ֑ם לָשׂ֥וּם הַמֶּ֖לֶךְ אֶל־ לִבּֽוֹ׃ | E disse ao rei não imputes a mim senhor iniquidade nem te lembras - o que agiu perversamente teu servo no dia que saíste meu senhor rei de Jerusalém deveria tomar o rei para o seu coração | e lhe disse: Não me imputes, senhor, a minha culpa e não te lembres do que tão perversamente fez teu servo, no dia em que o rei, meu senhor, saiu de Jerusalém; não o conserves, ó rei, em teu coração. | And said unto the king not do let impute to me lord iniquity neither do you remember - that which did perversely your servant on the day that went out my lord the king of Jerusalem should take that the king it unto his heart |
| 20 | כִּ֚י יָדַ֣ע עַבְדְּךָ֔ כִּ֖י אֲנִ֣י חָטָ֑אתִי וְהִנֵּֽה־ בָ֣אתִי הַיּ֗וֹם רִאשׁוֹן֙ לְכָל־ בֵּ֣ית יוֹסֵ֔ף לָרֶ֕דֶת לִקְרַ֖את אֲדֹנִ֥י הַמֶּֽלֶךְ׃ ס | Porque sabe teu servo que Eu sou pequei eis vim este dia primeiro de todos da casa de José para ir ao encontro meu senhor o rei - | Porque eu, teu servo, deveras confesso que pequei; por isso, sou o primeiro que, de toda a casa de José, desci a encontrar-me com o rei, meu senhor. | For does know For your servant that I [am] have sinned behold I have come the this day first of all the house of Joseph to go to meet my lord the king - |
| 21 | וַיַּ֨עַן אֲבִישַׁ֤י בֶּן־ צְרוּיָה֙ וַיֹּ֔אמֶר הֲתַ֣חַת זֹ֔את לֹ֥א יוּמַ֖ת שִׁמְעִ֑י כִּ֥י קִלֵּ֖ל אֶת־ מְשִׁ֥יחַ יְהוָֽה׃ ס | Mas respondeu Abisai do Zeruia de Zeruia e disse por isso isto não não seja morto Simei porque ele amaldiçoou o ungido do SENHOR | Então, respondeu Abisai, filho de Zeruia, e disse: Não morreria, pois, Simei por isto, havendo amaldiçoado ao ungido do SENHOR? | But answered Abishai the son of Zeruiah and said for this not do be put to death Shimei because he cursed - anointed of the LORD - |
| 22 | וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֗ד מַה־ לִּ֤י וְלָכֶם֙ בְּנֵ֣י צְרוּיָ֔ה כִּי־ תִֽהְיוּ־ לִ֥י הַיּ֖וֹם לְשָׂטָ֑ן הַיּ֗וֹם י֤וּמַת אִישׁ֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֚י הֲל֣וֹא יָדַ֔עְתִּי כִּ֥י הַיּ֖וֹם אֲנִי־ מֶ֥לֶךְ עַל־ יִשְׂרָאֵֽל׃ | E disse Davi O que para a vós filhos de Zeruia que sejam a mim os adversários hoje este dia sejam mortos haverá alguém em Israel pois eu sei que este dia eu sou rei sobre Israel | Porém Davi disse: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia, para que, hoje, me sejais adversários? Morreria alguém, hoje, em Israel? Pois não sei eu que, hoje, novamente sou rei sobre Israel? | And said David What to you sons of Zeruiah that be to you should this day adversaries this day be put to death to me? shall there any man in Israel for do I know that [am] this day I [am] king over Israel |
| 23 | וַיֹּ֧אמֶר הַמֶּ֛לֶךְ אֶל־ שִׁמְעִ֖י לֹ֣א תָמ֑וּת וַיִּשָּׁ֥בַֽע ל֖וֹ הַמֶּֽלֶךְ׃ ס | e disse ao rei para a Shimei não morrer e jurou a ele o rei | Então, disse o rei a Simei: Não morrerás. E lho jurou. | and said Therefore the king unto Shimei not do die and swore to the king - |
| 24 | וּמְפִבֹ֙שֶׁת֙ בֶּן־ שָׁא֔וּל יָרַ֖ד לִקְרַ֣את הַמֶּ֑לֶךְ וְלֹא־ עָשָׂ֨ה רַגְלָ֜יו וְלֹא־ עָשָׂ֣ה שְׂפָמ֗וֹ וְאֶת־ בְּגָדָיו֙ לֹ֣א כִבֵּ֔ס לְמִן־ הַיּוֹם֙ לֶ֣כֶת הַמֶּ֔לֶךְ עַד־ הַיּ֖וֹם אֲשֶׁר־ בָּ֥א בְשָׁלֽוֹם׃ | e Mefibosete o filho de Saul desceu para encontrar o rei e não vestiu os pés nem aparou a barba e suas roupas nem lavou desde o dia partiu o rei até o dia que voltou em paz | Também Mefibosete, filho de Saul, desceu a encontrar-se com o rei; não tinha tratado dos pés, nem espontado a barba, nem lavado as vestes, desde o dia em que o rei saíra até ao dia em que voltou em paz. | and Mephibosheth the son of Saul came down to meet the king and not do dressed his feet nor trimmed his beard and his clothes nor washed from the day departed the king until the day he he came [again] in peace |
| 25 | וַיְהִ֛י כִּי־ בָ֥א יְרוּשָׁלִַ֖ם לִקְרַ֣את הַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ הַמֶּ֔לֶךְ לָ֛מָּה לֹא־ הָלַ֥כְתָּ עִמִּ֖י מְפִיבֹֽשֶׁת׃ | e aconteceu quando chegou a Jerusalém para encontrar o rei e disse a ele aquele rei Por que não você não foi comigo Mefibosete | Tendo ele chegado a Jerusalém a encontrar-se com o rei, este lhe disse: Por que não foste comigo, Mefibosete? | and it came to pass when he was come to Jerusalem to meet the king and said to that the king Why not do went you with Mephibosheth |
| 26 | וַיֹּאמַ֕ר אֲדֹנִ֥י הַמֶּ֖לֶךְ עַבְדִּ֣י רִמָּ֑נִי כִּֽי־ אָמַ֨ר עַבְדְּךָ֜ אֶחְבְּשָׁה־ לִּי֩ הַחֲמ֨וֹר וְאֶרְכַּ֤ב עָלֶ֙יהָ֙ וְאֵלֵ֣ךְ אֶת־ הַמֶּ֔לֶךְ כִּ֥י פִסֵּ֖חַ עַבְדֶּֽךָ׃ | E ele respondeu Meu senhor Ó rei meu servo enganado porque disse teu servo eu selarei para mim um jumento para que eu possa montar nele e irei ao o rei porque manco teu servo | Ele respondeu: Ó rei, meu senhor, o meu servo me enganou; porque eu, teu servo, dizia: albardarei um jumento e montarei para ir com o rei; pois o teu servo é coxo. | And he answered My lord O king my servant deceived for said your servant I will saddle to me a donkey that I may ride thereon and go to the king because [is] lame your servant |
| 27 | וַיְרַגֵּ֣ל בְּעַבְדְּךָ֔ אֶל־ אֲדֹנִ֖י הַמֶּ֑לֶךְ וַאדֹנִ֤י הַמֶּ֙לֶךְ֙ כְּמַלְאַ֣ךְ הָאֱלֹהִ֔ים וַעֲשֵׂ֥ה הַטּ֖וֹב בְּעֵינֶֽיךָ׃ | caluniou teu servo para meu senhor o rei mas meu senhor o rei como um anjo de Deus e faça o que é bom aos teus olhos | Demais disto, ele falsamente me acusou a mim, teu servo, diante do rei, meu senhor; porém o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus; faze, pois, o que melhor te parecer. | And he has slandered your servant unto my lord the king but my lord the king [is] as an angel of God and do [what is] therefore good in your sight |
| 28 | כִּי֩ לֹ֨א הָיָ֜ה כָּל־ בֵּ֣ית אָבִ֗י כִּ֤י אִם־ אַנְשֵׁי־ מָ֙וֶת֙ לַאדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וַתָּ֙שֶׁת֙ אֶֽת־ עַבְדְּךָ֔ בְּאֹכְלֵ֖י שֻׁלְחָנֶ֑ךָ וּמַה־ יֶּשׁ־ לִ֥י עוֹד֙ צְדָקָ֔ה וְלִזְעֹ֥ק ע֖וֹד אֶל־ הַמֶּֽלֶךְ׃ פ | Porque não foram todo casa do meu pai porque homens mortos diante do meu senhor o rei e ainda assim colocaste teu servo entre os que comiam à tua própria mesa E o que portanto tens ainda mais direito e chorar mais ao rei | Porque toda a casa de meu pai não era senão de homens dignos de morte diante do rei, meu senhor; contudo, puseste teu servo entre os que comem à tua mesa; que direito, pois, tenho eu de clamar ao rei? | For not do were all house of [of] my father for .. .. .. men dead before my lord the king and yet did you set - your servant among those who ate at your own table and What therefore have to any more right and to cry anymore unto the king - |
| 29 | וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ הַמֶּ֔לֶךְ לָ֛מָּה תְּדַבֵּ֥ר ע֖וֹד דְּבָרֶ֑יךָ אָמַ֕רְתִּי אַתָּ֣ה וְצִיבָ֔א תַּחְלְק֖וּ אֶת־ הַשָּׂדֶֽה׃ | e disse ao o rei Por que falar mais de seus assuntos eu disse você e Ziba dividam a terra | Respondeu-lhe o rei: Por que ainda falas dos teus negócios? Resolvo que repartas com Ziba as terras. | and said to the king Why speak you any more of your matters I have said you and Ziba divide - the land |
| 30 | וַיֹּ֤אמֶר מְפִיבֹ֙שֶׁת֙ אֶל־ הַמֶּ֔לֶךְ גַּ֥ם אֶת־ הַכֹּ֖ל יִקָּ֑ח אַ֠חֲרֵי אֲשֶׁר־ בָּ֞א אֲדֹנִ֥י הַמֶּ֛לֶך בְּשָׁל֖וֹם אֶל־ בֵּיתֽוֹ׃ ס | E disse Mefibosete para o rei Sim todos todos deixe-o levar tudo como voltou meu senhor o rei em paz para sua própria casa - | Disse Mefibosete ao rei: Fique ele, muito embora, com tudo, pois já voltou o rei, meu senhor, em paz à sua casa. | And said Mephibosheth unto the king Yes - all let him take all forasmuch as has come again my lord the king in peace unto his own house - |
| 31 | וּבַרְזִלַּי֙ הַגִּלְעָדִ֔י יָרַ֖ד מֵרֹגְלִ֑ים וַיַּעֲבֹ֤ר אֶת־ הַמֶּ֙לֶךְ֙ הַיַּרְדֵּ֔ן לְשַׁלְּח֖וֹ אֶת־ [בַיַּרְדֵּן כ] (הַיַּרְדֵּֽן׃ ק) | e o Barzilai gileadita desceu de Rogelim passou com o rei Jordão para escoltá-lo com - - Jordão - | Também Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim e passou com o rei o Jordão, para o acompanhar até ao outro lado. | and the Barzillai Gileadite came down from Rogelim and went over with the king Jordan to escort - - - Jordan - |
| 32 | וּבַרְזִלַּי֙ זָקֵ֣ן מְאֹ֔ד בֶּן־ שְׁמֹנִ֖ים שָׁנָ֑ה וְהֽוּא־ כִלְכַּ֤ל אֶת־ הַמֶּ֙לֶךְ֙ בְּשִׁיבָת֣וֹ בְמַחֲנַ֔יִם כִּֽי־ אִ֛ישׁ גָּד֥וֹל ה֖וּא מְאֹֽד׃ | Agora Barzilai envelheceu era muito oitenta anos anos e ele de sustento - tinha provido o rei enquanto ele estava deitado em Maanaim pois homem grande ele era muito | Era Barzilai mui velho, da idade de oitenta anos; ele sustentara o rei quando este estava em Maanaim, porque era homem mui rico. | Now Barzillai aged was a very old eighty years and he of sustenance - had provided the king while he lay at Mahanaim for man great he for he was a very |
| 33 | וַיֹּ֥אמֶר הַמֶּ֖לֶךְ אֶל־ בַּרְזִלָּ֑י אַתָּה֙ עֲבֹ֣ר אִתִּ֔י וְכִלְכַּלְתִּ֥י אֹתְךָ֛ עִמָּדִ֖י בִּירוּשָׁלִָֽם׃ | E disse o rei para Barzilai você Venha comigo e te alimentarei você contra mim em Jerusalém | Disse o rei a Barzilai: Vem tu comigo, e te sustentarei em Jerusalém. | And said the king unto Barzillai you Come over with me and I will feed - against me in Jerusalem |
| 34 | וַיֹּ֥אמֶר בַּרְזִלַּ֖י אֶל־ הַמֶּ֑לֶךְ כַּמָּ֗ה יְמֵי֙ שְׁנֵ֣י חַיַּ֔י כִּי־ אֶעֱלֶ֥ה אֶת־ הַמֶּ֖לֶךְ יְרוּשָׁלִָֽם׃ | E disse Barzilai ao rei Por quanto tempo longos ambos tenho eu de viver que deveria subir com o rei a Jerusalém | Respondeu Barzilai ao rei: Quantos serão ainda os dias dos anos da minha vida? Não vale a pena subir com o rei a Jerusalém. | And said Barzillai unto the king How long both have I to live that I should go up with the king to Jerusalem |
| 35 | בֶּן־ שְׁמֹנִ֣ים שָׁנָה֩ אָנֹכִ֨י הַיּ֜וֹם הַאֵדַ֣ע ׀ בֵּין־ ט֣וֹב לְרָ֗ע אִם־ יִטְעַ֤ם עַבְדְּךָ֙ אֶת־ אֲשֶׁ֤ר אֹכַל֙ וְאֶת־ אֲשֶׁ֣ר אֶשְׁתֶּ֔ה אִם־ אֶשְׁמַ֣ע ע֔וֹד בְּק֖וֹל שָׁרִ֣ים וְשָׁר֑וֹת וְלָמָּה֩ יִֽהְיֶ֨ה עַבְדְּךָ֥ עוֹד֙ לְמַשָּׂ֔א אֶל־ אֲדֹנִ֖י הַמֶּֽלֶךְ׃ | velho oitenta anos eu [estou] este dia posso discernir entre bom mal posso provar seu servo - o que eu como ou o que eu bebo posso ouço mais a voz de cantores e de cantoras e por que será seu servo ainda um fardo para meu senhor o rei | Oitenta anos tenho hoje; poderia eu discernir entre o bom e o mau? Poderia o teu servo ter gosto no que come e no que bebe? Poderia eu mais ouvir a voz dos cantores e cantoras? E por que há de ser o teu servo ainda pesado ao rei, meu senhor? | old eighty years I [am] this day can I discern between good evil can taste your servant - what I eat or what I drink can I hear any more the voice of singing men and singing women and Why be then should your servant yet a burden unto my lord the king |
| 36 | כִּמְעַ֞ט יַעֲבֹ֧ר עַבְדְּךָ֛ אֶת־ הַיַּרְדֵּ֖ן אֶת־ הַמֶּ֑לֶךְ וְלָ֙מָּה֙ יִגְמְלֵ֣נִי הַמֶּ֔לֶךְ הַגְּמוּלָ֖ה הַזֹּֽאת׃ | um pouco mais adiante sobre seu servo o Jordão com o rei e por que recompense deveria o rei uma recompensa isso me com tal | Com o rei irá o teu servo ainda um pouco além do Jordão; por que há de me retribuir o rei com tal recompensa? | a little way over your servant - Jordan with the king and why recompense should the king a reward it me with such |
| 37 | יָֽשָׁב־ נָ֤א עַבְדְּךָ֙ וְאָמֻ֣ת בְּעִירִ֔י עִ֛ם קֶ֥בֶר אָבִ֖י וְאִמִּ֑י וְהִנֵּ֣ה ׀ עַבְדְּךָ֣ כִמְהָ֗ם יַֽעֲבֹר֙ עִם־ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וַעֲשֵׂה־ ל֕וֹ אֵ֥ת אֲשֶׁר־ ט֖וֹב בְּעֵינֶֽיךָ׃ ס | voltar novamente por favor Deixe seu servo para que eu possa morrer em minha própria cidade por e seja enterrado no túmulo de meu pai mas de minha mãe eis seu servo Quimã deixe-o passar com meu senhor o rei e faça a ele - o que bom aos seus olhos - | Deixa voltar o teu servo, e morrerei na minha cidade e serei sepultado junto de meu pai e de minha mãe; mas eis aí o teu servo Quimã; passe ele com o rei, meu senhor, e faze-lhe o que bem te parecer. | turn back again I pray Let your servant that I may die in my own city by [and be buried] the engrave of my father but of my mother behold your servant Chimham let him go over with my lord the king and do to - to him what good in your sight - |
| 38 | וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֗לֶךְ אִתִּי֙ יַעֲבֹ֣ר כִּמְהָ֔ם וַאֲנִי֙ אֶעֱשֶׂה־ לּ֔וֹ אֶת־ הַטּ֖וֹב בְּעֵינֶ֑יךָ וְכֹ֛ל אֲשֶׁר־ תִּבְחַ֥ר עָלַ֖י אֶֽעֱשֶׂה־ לָּֽךְ׃ | E respondeu o rei comigo passará Chimham e eu farei para o bom aos teus olhos e todo que exigires de mim farei para ti | Respondeu o rei: Quimã passará comigo, e eu lhe farei como for do teu agrado e tudo quanto desejares de mim eu te farei. | And answered the king with shall go over Chimham me and I will do to - good in your sight and all that you shall require of will I do to |
| 39 | וַיַּעֲבֹ֧ר כָּל־ הָעָ֛ם אֶת־ הַיַּרְדֵּ֖ן וְהַמֶּ֣לֶךְ עָבָ֑ר וַיִּשַּׁ֨ק הַמֶּ֤לֶךְ לְבַרְזִלַּי֙ וַיְבָ֣רֲכֵ֔הוּ וַיָּ֖שָׁב לִמְקֹמֽוֹ׃ ס | E passou todo o povo o Jordão quando o rei passou e beijou o rei Barzilai e o abençoou e ele voltou para o seu lugar | Havendo, pois, todo o povo passado o Jordão e passado também o rei, este beijou a Barzilai e o abençoou; e ele voltou para sua casa. | And went over all the people - Jordan when the king was come over and kissed the king Barzillai and blessed him and he returned to his place - |
| 40 | וַיַּעֲבֹ֤ר הַמֶּ֙לֶךְ֙ הַגִּלְגָּ֔לָה וְכִמְהָ֖ן עָבַ֣ר עִמּ֑וֹ וְכָל־ עַ֤ם יְהוּדָה֙ [וַיְעֱבִרוּ כ] (הֶעֱבִ֣ירוּ ק) אֶת־ הַמֶּ֔לֶךְ וְגַ֕ם חֲצִ֖י עַ֥ם יִשְׂרָאֵֽל׃ | Então passou o rei para Gilgal e Chimham passou com ele e todo o povo de Judá - - conduziu - a o rei e também metade do povo de Israel | Dali, passou o rei a Gilgal, e Quimã passou com ele; todo o povo de Judá e metade do povo de Israel acompanharam o rei. | Then went on the king to Gilgal and Chimham went on with and all the people of Judah - - conducted - - the king and also half the people of Israel |
| 41 | וְהִנֵּ֛ה כָּל־ אִ֥ישׁ יִשְׂרָאֵ֖ל בָּאִ֣ים אֶל־ הַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּאמְר֣וּ אֶל־ הַמֶּ֡לֶךְ מַדּוּעַ֩ גְּנָב֨וּךָ אַחֵ֜ינוּ אִ֣ישׁ יְהוּדָ֗ה וַיַּעֲבִ֨רוּ אֶת־ הַמֶּ֤לֶךְ וְאֶת־ בֵּיתוֹ֙ אֶת־ הַיַּרְדֵּ֔ן וְכָל־ אַנְשֵׁ֥י דָוִ֖ד עִמּֽוֹ׃ ס | eis todo homens de Israel vieram ao rei e disseram ao rei Por que roubaram-te nossos irmãos homens de Judá e trouxeram o rei e o seu lar o além do Jordão e todos homens de Davi com ele | Eis que todos os homens de Israel vieram ter com o rei e lhe disseram: Por que te furtaram nossos irmãos, os homens de Judá, e conduziram o rei, e a sua casa através do Jordão, e todos os homens de Davi com eles? | and behold all the men of Israel came unto the king and said unto the king Why stolen you away have our brothers the men of Judah and have brought - the king and his household him - over Jordan and all men of David with - |
| 42 | וַיַּעַן֩ כָּל־ אִ֨ישׁ יְהוּדָ֜ה עַל־ אִ֣ישׁ יִשְׂרָאֵ֗ל כִּֽי־ קָר֤וֹב הַמֶּ֙לֶךְ֙ אֵלַ֔י וְלָ֤מָּה זֶּה֙ חָרָ֣ה לְךָ֔ עַל־ הַדָּבָ֖ר הַזֶּ֑ה הֶאָכ֤וֹל אָכַ֙לְנוּ֙ מִן־ הַמֶּ֔לֶךְ אִם־ נִשֵּׂ֥את נִשָּׂ֖א לָֽנוּ׃ ס | E respondeu todos homens de Judá sobre os homens de Israel Porque parente próximo o rei a nós Por que este então você está irritado para por assunto este Nós comemos de todo do do rei ou ele nos deu algum presente ... para nós | Então, responderam todos os homens de Judá aos homens de Israel: Porque o rei é nosso parente; por que, pois, vos irais por isso? Porventura, comemos à custa do rei ou nos deu algum presente? | And answered all the men of Judah on the men of Israel Because [is] near of kin the king unto us Why this then be you angry to for matter this Have we eaten at all of of the king or has he given us any gift .. .. .. to - |
| 43 | וַיַּ֣עַן אִֽישׁ־ יִשְׂרָאֵל֩ אֶת־ אִ֨ישׁ יְהוּדָ֜ה וַיֹּ֗אמֶר עֶֽשֶׂר־ יָד֨וֹת לִ֣י בַמֶּלֶךְ֮ וְגַם־ בְּדָוִד֮ אֲנִ֣י מִמְּךָ֒ וּמַדּ֙וּעַ֙ הֱקִלֹּתַ֔נִי וְלֹא־ הָיָ֨ה דְבָרִ֥י רִאשׁ֛וֹן לִ֖י לְהָשִׁ֣יב אֶת־ מַלְכִּ֑י וַיִּ֙קֶשׁ֙ דְּבַר־ אִ֣ישׁ יְהוּדָ֔ה מִדְּבַ֖ר אִ֥ישׁ יִשְׂרָאֵֽל׃ ס | E respondeu os homens de Israel ao os homens de Judá e disse Temos dez partes para no rei e também temos mais direitos em Davi nós do que por que então você desprezou e não faça ser para nós nosso conselho primeiro para trazer o nosso rei E foram mais ferozes as palavras dos homens de Judá do que as palavras dos homens de Israel | Responderam os homens de Israel aos homens de Judá e disseram: Dez tantos temos no rei, e mais a nós nos toca Davi do que a vós outros; por que, pois, fizestes pouco caso de nós? Não foi a nossa palavra a primeira para fazer voltar o nosso rei? Porém a palavra dos homens de Judá foi mais dura do que a palavra dos homens de Israel. | And answered the men of Israel - the men of Judah and said We have ten parts to in the king and also have [right] more in David we than why then did you despise and not do be us that our advice first to bring - our king And were fiercer the words of the men of Judah than the words of the men of Israel - |
| 44 |
Pesquisando por II Samuel 19:1-44 nas obras literárias.
Procurar Vídeos Sobre II Samuel 19:1
Referências em Livro Espírita
Não foram encontradas referências para II Samuel 19:1-44 em Livro Espírita.
Referências em Outras Obras
Não foram encontradas referências para II Samuel 19:1-44 em Outras Obras.
Locais
GILGAL
Atualmente: ISRAELISRAEL
Atualmente: ISRAELPaís com área atual de 20.770 km2 . Localiza-se no leste do mar Mediterrâneo e apresenta paisagem muito variada: uma planície costeira limitada por colinas ao sul, e o planalto Galileu ao norte; uma grande depressão que margeia o rio Jordão até o mar Morto, e o Neguev, uma região desértica ao sul, que se estende até o golfo de Ácaba. O desenvolvimento econômico em Israel é o mais avançado do Oriente Médio. As indústrias manufatureiras, particularmente de lapidação de diamantes, produtos eletrônicos e mineração são as atividades mais importantes do setor industrial. O país também possui uma próspera agroindústria que exporta frutas, flores e verduras para a Europa Ocidental. Israel está localizado numa posição estratégica, no encontro da Ásia com a África. A criação do Estado de Israel, gerou uma das mais intrincadas disputas territoriais da atualidade. A criação do Estado de Israel em 1948, representou a realização de um sonho, nascido do desejo de um povo, de retornar à sua pátria depois de mil oitocentos e setenta e oito anos de diáspora. Esta terra que serviu de berço aos patriarcas, juízes, reis, profetas, sábios e justos, recebeu, Jesus o Senhor e Salvador da humanidade. O atual Estado de Israel teve sua origem no sionismo- movimento surgido na Europa, no século XIX, que pregava a criação de um país onde os judeus pudessem viver livres de perseguições. Theodor Herzl organizou o primeiro Congresso sionista em Basiléia, na Suíça, que aprovou a formação de um Estado judeu na Palestina. Colonos judeus da Europa Oriental – onde o anti-semitismo era mais intenso, começaram a se instalar na região, de população majoritariamente árabe. Em 1909, foi fundado na Palestina o primeiro Kibutz, fazenda coletiva onde os colonos judeus aplicavam princípios socialistas. Em 1947, a Organização das Nações Unidas (ONU) votou a favor da divisão da Palestina em dois Estados: um para os judeus e outro para os árabes palestinos. Porém, o plano de partilha não foi bem aceito pelos países árabes e pelos líderes palestinos. O Reino Unido que continuava sofrer a oposição armada dos colonos judeus, decidiu então, encerrar seu mandato na Palestina. Em 14 de maio de 1948, véspera do fim do mandato britânico, os líderes judeus proclamaram o Estado de Israel, com David Bem-Gurion como primeiro-ministro. Os países árabes (Egito, Iraque, Síria e Jordânia) enviaram tropas para impedir a criação de Israel, numa guerra que terminou somente em janeiro de 1949, com a vitória de Israel, que ficou com o controle de 75% do território da Palestina, cerca de um terço a mais do que a área destinada ao Estado judeu no plano de partilha da ONU.
JERUSALÉM
Clique aqui e abra o mapa no Google (Latitude:31.783, Longitude:35.217)Nome Atual: Jerusalém
Nome Grego: Ἱεροσόλυμα
Atualmente: Israel
Jerusalém – 760 metros de altitude (Bronze Antigo) Invasões: cercada por Senequaribe em 710 a.C.; dominada pelo Faraó Neco em 610, foi destruída por Nabucodonosor em 587. Depois do Cativeiro na Babilônia, seguido pela restauração do templo e da cidade, Jerusalém foi capturada por Ptolomeu Soter em 320 a.C., e em 170 suas muralhas foram arrasadas por Antíoco Epifânio. Em 63 a.C. foi tomada por Pompeu, e finalmente no ano 70 de nossa era foi totalmente destruída pelos romanos.
Localizada em um planalto nas montanhas da Judeia entre o Mar Mediterrâneo e o mar Morto, é uma das cidades mais antigas do mundo. De acordo com a tradição bíblica, o rei Davi conquistou a cidade dos jebuseus e estabeleceu-a como a capital do Reino Unido de Israel, enquanto seu filho, o rei Salomão, encomendou a construção do Primeiro Templo.
JORDÃO
Atualmente: ISRAELConstitui a grande fenda geológica O Rift Valley, que se limita no sentido norte-sul, pela costa mediterrânea ao ocidente, e pela presença do grande deserto ao oriente, divide a região em duas zonas distintas: a Cisjordânia, entre o rio Jordão e o Mar Mediterrâneo, onde se localiza o atual Estado de ISRAEL e a Transjordânia entre o rio Jordão e o deserto Arábico, que corresponde a atual Jordânia. Neste vale, ocorre um sistema hidrográfico que desemboca no Mar Morto. As nascentes principais do rio Jordão são três. A primeira nasce em Bânias, no monte Hermom (2814 m), que é a última elevação da cordilheira do Antilíbano e serve de marco divisório entre Israel e Líbano. Neste vale ficava a cidade de Cesaréia de Filipe, capital da tetrarquia deste principe herodiano. A segunda nascente do Jordão, mais a oeste, é Ain Led dan, próximo às ruinas de Dâ (Tel Dan), hoje, um Parque Nacional. E a terceira é o Hasbani, arroio que desce de Begaa no Líbano. Os três formavam o lago Hule – hoje seco e com suas águas canalizadas. A seus lados emergem colinas verdes que dão início aos sistemas montanhosos da Galiléia e de Basã na Cisjordânia e na Transjordânia, respectivamente. A partir daí o Jordão se estreita numa paisagem de basaltos em plena fossa tectônica, e desce em corredeiras desde o nível do Mediterrâneo, até o Mar da Galiléia, a 211 metros abaixo do nível do mar. Fatos citados: a travessia para entrar em Canaâ no tempo de Josué, a cura de Naamã, a vida de João Batista, que nesse rio batizou Jesus.
MORTO
Atualmente: ISRAELO Mar Morto é um grande lago salgado, que possui 80 quilômetros de extensão, por 12 quilômetros de largura e está situado entre ISRAEL e Jordânia numa altitude de 400 metros abaixo do nível do mar. O Mar Morto pode ser comparado a um ralo que recebe todos os minerais que escorrem das montanhas vizinhas trazidos pela chuva: enxofre, potássio, bromo, fosfato, magnésio e sódio. A lama que se forma no fundo, é aproveitada para banhos e cosmética. Em suas águas, seis vezes mais salgadas do que as do oceano, vivem apenas microorganismos muito simples. Praticamente, não há vida.
JUDÁ
O Reino de Judá limitava-se ao norte com o Reino de Israel, a oeste com a inquieta região costeira da Filístia, ao sul com o deserto de Neguev, e a leste com o rio Jordão, o mar Morto e o Reino de Moabe. Sua capital era Jerusalém.
Comentários
Beacon
Comentário Bíblico de Beacon - Interpretação abrangente da Bíblia por 40 teólogos evangélicos conservadoresChamplin
Antigo e Novo Testamento interpretado versículo por versículo por Russell Norman Champlin é cristão de cunho protestanteGenebra
Comentários da Bíblia de Estudos de Genebra pela Sociedade Bíblica do Brasil para versão Almeida Revista e Atualizada (ARA)Matthew Henry
Comentário Bíblico de Matthew Henry, um pastor presbiteriano e comentarista bíblico inglês.Wesley
Comentário bíblico John Wesley - Metodista - Clérigo AnglicanoWiersbe
Comentário bíblico expositivo por Warren Wendel Wiersbe, pastor CalvinistaRussell Shedd
Comentários da Bíblia por Russell Shedd, teólogo evangélico e missionário da Missão Batista Conservadora.NVI F. F. Bruce
Comentário Bíblico da versão NVI por Frederick Fyvie Bruce, um dos fundadores da moderna compreensão evangélica da BíbliaFrancis Davidson
O Novo Comentário da Bíblia, por Francis Davidson
Mapas Históricos
OS PATRIARCAS NA PALESTINA
OS ÚLTIMOS ANOS DE DAVI
c. 980 970 a.C.PALESTINA - TERMINOLOGIA HISTÓRICA
As doze tribos de Israel
A AMEAÇA FILISTÉIA
séculos XII a XI a.C.OS VIZINHOS DE ISRAEL E JUDÁ
AS CONQUISTAS DE DAVI
1010-970 a.C.PALESTINA - DISTRITOS GEOPOLÍTICOS
AS BATALHAS DE JERICO E AI/BETEL
Região da Sefalá
OS PATRIARCAS: AS EVIDÊNCIAS BÍBLICAS
Início do segundo milênio a.C.As condições climáticas de Canaã
ESTRADAS E TRANSPORTE NO MUNDO BÍBLICO
A Agricultura de Canaã
GEOLOGIA DA PALESTINA
HIDROLOGIA, SOLO E CHUVAS NA PALESTINA
O CLIMA NA PALESTINA
CIDADES DO MUNDO BÍBLICO
José
do início à metade do segundo milênio a.C.PALESTINA - TERRA PREPARADA POR DEUS
ASSÍRIA: A AMEAÇA VINDA DO NORTE
metade do século IX a 722 a.C.Esta é uma área reservada para apresentar os materiais enviados pelos colaboradores.
Colaboradores
Contribua conosco. Envie seus estudos sobre II Samuel 19:1-44.
Podem ser texto, planilha, áudio, apresentação ou vídeo.
Enviar meu Material
Referências Bíblicas de II Samuel 19:1-44
Como a bíblia foi escrita por diversos autores e em períodos e regiões diferentes, a ocorrência de conteúdo cruzado é um ponto útil para o estudo já que explica o texto com referências da própria bíblia.
Ver referências