Versões:

(ARC) - 1969 - Almeida Revisada e Corrigida


Davi dá conselhos a Salomão e morre
2:1
E APROXIMARAM-SE os dias da morte de Davi: e deu ele ordem a Salomão, seu filho, dizendo:
2:2
Eu vou pelo caminho de toda a terra: esforça-te pois e sê homem.
2:3
E guarda a observância do Senhor teu Deus, para andares nos seus caminhos, e para guardares os seus estatutos, e os seus mandamentos, e os seus juízos, e os seus testemunhos, como está escrito na lei de Moisés: para que prosperes em tudo quanto fizeres, para onde quer que te voltares.
2:4
Para que o Senhor confirme a palavra, que falou de mim, dizendo: Se teus filhos guardarem o seu caminho, para andarem perante a minha face fielmente, com todo o seu coração e com toda a sua alma, nunca, disse, te faltará sucessor ao trono de Israel.
2:5
E também tu sabes o que me fez Joabe, filho de Zeruia, e o que fez aos dois chefes do exército de Israel, a Abner, filho de Ner, e a Amasa, filho de Jéter, os quais matou, e em paz derramou o sangue de guerra, e pôs o sangue de guerra no seu cinto que tinha nos lombos, e nos seus sapatos que trazia nos pés.
2:6
Faze pois segundo a tua sabedoria, e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz.
2:7
Porém com os filhos de Barzilai, o gileadita, usarás de beneficência, e estarão entre os que comem à tua mesa, porque assim se chegaram eles a mim, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão.
2:8
E eis que também contigo está Simei, filho de Gera, filho de Benjamim, de Baurim, que me maldisse com maldição atroz, no dia em que ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu pelo Senhor lhe jurei, dizendo que o não mataria à espada.
2:9
Mas agora o não tenhas por inculpável, pois és homem sábio, e bem saberás o que lhe hás de fazer para que faças com que as suas cãs desçam à sepultura com sangue.
2:10
E Davi dormiu com seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi.
2:11
E foram os dias que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos reinou em Hebrom, e em Jerusalém reinou trinta e três anos.
Salomão reina e mata Adonias, Joabe e Simei
2:12
E Salomão se assentou no trono de Davi, seu pai, e o seu reino se fortificou sobremaneira.
2:13
Então veio Adonias, filho de Hagite a Batseba, mãe de Salomão; e disse ela: De paz é a tua vinda? E ele disse: É de paz.
2:14
Então disse ele: Uma palavra tenho que dizer-te. E ela disse: Fala.
2:15
Disse pois ele: Bem sabes que o reino era meu, e todo o Israel tinha posto a vista em mim para que eu viesse a reinar, ainda que o reino se transferiu e veio a ser de meu irmão, porque foi feito seu pelo Senhor.
2:16
Assim que agora uma só petição te faço; não ma rejeites. E ela lhe disse: Fala.
2:17
E ele disse: Peço-te que fales ao rei Salomão (porque ele to não rejeitará) que me dê por mulher a Abisague, a sunamita.
2:18
E disse Batseba: Bem, eu falarei por ti ao rei.
2:19
Assim veio Batseba ao rei Salomão, a falar-lhe por Adonias: e o rei se levantou a encontrar-se com ela, e se inclinou diante dela; então se assentou no seu trono, e fez pôr uma cadeira para a mãe do rei, e ela se assentou à sua mão direita.
2:20
Então disse ela: Só uma pequena petição te faço: não ma rejeites. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe, porque te não farei virar o rosto.
2:21
E ela disse: Dê-se Abisague, a sunamita, a Adonias, teu irmão, por mulher.
2:22
Então respondeu o rei Salomão, e disse a sua mãe: E por que pedes a Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino (porque é meu irmão maior), para ele, digo, e também para Abiatar, sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia.
2:23
E jurou o rei Salomão pelo Senhor, dizendo: Assim Deus me faça, e outro tanto, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida.
2:24
Agora, pois, vive o Senhor, que me confirmou, e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e que me tem feito casa, como tinha dito, que hoje morrerá Adonias.
2:25
E enviou o rei Salomão pela mão de Benaia, filho de Joiada, o qual deu sobre ele, e morreu.
2:26
E a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Para Anatote vai, para os teus campos, porque és homem digno de morte: porém hoje te não matarei, porquanto levaste a arca do Senhor Deus diante de Davi, meu pai, e porquanto foste aflito em tudo quanto meu pai foi aflito.
2:27
Lançou pois Salomão fora a Abiatar, para que não fosse sacerdote do Senhor, para cumprir a palavra do Senhor, que tinha dito sobre a casa de Eli em Silo.
2:28
E veio a fama até Joabe (porque Joabe se tinha desviado seguindo a Adonias, ainda que se não tinha desviado seguindo a Absalão), e Joabe fugiu para o tabernáculo do Senhor, e pegou das pontas do altar.
2:29
E disseram ao rei Salomão que Joabe tinha fugido para o tabernáculo do Senhor; e eis que está junto ao altar: então enviou Salomão Benaia, filho de Joiada, dizendo: Vai, dá sobre ele.
2:30
E veio Benaia ao tabernáculo do Senhor, e lhe disse: Assim diz o rei: Sai daí. E disse ele: Não, porém aqui morrerei. E Benaia tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe, e assim me respondeu.
2:31
E disse-lhe o rei: Faze como ele disse, e dá sobre ele, e sepulta-o, para que tires de mim e da casa de meu pai o sangue que Joabe sem causa derramou.
2:32
Assim o Senhor fará recair o sangue dele sobre a sua cabeça, porque deu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele, e os matou à espada, sem que meu pai Davi o soubesse, a saber: a Abner, filho de Ner, chefe do exército de Israel e a Amasa, filho de Jéter, chefe do exército de Judá.
2:33
Assim recairá o sangue destes sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua semente para sempre; mas a Davi, e à sua semente, e à sua casa, e ao seu trono dará o Senhor paz para todo o sempre.
2:34
E subiu Benaia, filho de Joiada, e deu sobre ele, e o matou: e foi sepultado em sua casa, no deserto.
2:35
E o rei pôs a Benaia, filho de Joiada em seu lugar sobre o exército, e a Zadoque, o sacerdote, pôs o rei em lugar de Abiatar.
2:36
Depois enviou o rei, e chamou a Simei, e disse-lhe: Edifica-te uma casa em Jerusalém, e habita aí, e daí não saias, nem para uma nem para outra parte.
2:37
Porque há de ser que, no dia em que saíres e passares o ribeiro de Cedrom, saibas de certo que certamente morrerás: o teu sangue será sobre a tua cabeça.
2:38
E Simei disse ao rei: Boa é essa palavra; como tem dito o rei meu Senhor, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
2:39
Sucedeu porém que, ao cabo de três anos, dois servos de Simei fugiram para Áquis, filho de Maaca, rei de Gate: e deram parte a Simei, dizendo: Eis que teus servos estão em Gate.
2:40
Então Simei se levantou, e albardou o seu jumento, e foi a Gate, para Áquis, a buscar a seus servos: assim foi Simei, e trouxe os seus servos de Gate.
2:41
E disseram a Salomão que Simei de Jerusalém fora a Gate, e tinha já voltado.
2:42
Então enviou o rei e chamou a Simei, e disse-lhe: Não te conjurei eu pelo Senhor, e protestei contra ti, dizendo: No dia em que saíres para uma ou outra parte, sabe de certo que certamente morrerás? E tu me disseste: Boa é essa palavra que ouvi.
2:43
Por que pois não guardaste o juramento do Senhor, nem o mandado que te mandei?
2:44
Disse mais o rei a Simei: Bem sabes tu toda a maldade que o teu coração reconhece que fizeste a Davi, meu pai; pelo que o Senhor fez recair a tua maldade sobre a tua cabeça.
2:45
Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi será confirmado perante o Senhor para sempre.
2:46
E o rei mandou a Benaia, filho de Joiada, o qual saiu, e deu sobre ele, e morreu: assim foi confirmado o reino na mão de Salomão.

Leitura em Paralelo

Traduza você mesmo lendo em paralelo as versões originais e a tradução literal.

Verso Original Tradução Literal Almeida Revisada e Atualizada Inglês
1 וַיִּקְרְב֥וּ יְמֵֽי־ דָוִ֖ד לָמ֑וּת וַיְצַ֛ו אֶת־ שְׁלֹמֹ֥ה בְנ֖וֹ לֵאמֹֽר׃ e se aproximaram Agora os dias de Davi para morrer e ordenou a Salomão seu filho dizendo Aproximando-se os dias da morte de Davi, deu ele ordens a Salomão, seu filho, dizendo: and drew near Now the days of David to die and he charged - Solomon his son saying
2 אָנֹכִ֣י הֹלֵ֔ךְ בְּדֶ֖רֶךְ כָּל־ הָאָ֑רֶץ וְחָזַקְתָּ֖ וְהָיִ֥יתָֽ לְאִֽישׁ׃ Eu caminho o caminho toda a terra e seja forte e mostre-se um homem Eu vou pelo caminho de todos os mortais. Coragem, pois, e sê homem! I [am] go the way all the earth and be you strong and show yourself a man
3 וְשָׁמַרְתָּ֞ אֶת־ מִשְׁמֶ֣רֶת ׀ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ לָלֶ֤כֶת בִּדְרָכָיו֙ לִשְׁמֹ֨ר חֻקֹּתָ֤יו מִצְוֹתָיו֙ וּמִשְׁפָּטָ֣יו וְעֵדְוֹתָ֔יו כַּכָּת֖וּב בְּתוֹרַ֣ת מֹשֶׁ֑ה לְמַ֣עַן תַּשְׂכִּ֗יל אֵ֚ת כָּל־ אֲשֶׁ֣ר תַּֽעֲשֶׂ֔ה וְאֵ֛ת כָּל־ אֲשֶׁ֥ר תִּפְנֶ֖ה שָֽׁם׃ E guarde a a responsabilidade do SENHOR teu Deus para andares nos seus caminhos para guardar os seus estatutos os seus mandamentos e os seus juízos e os seus testemunhos conforme está escrito na Lei de Moisés de Moisés para que prosperes em tudo o que fizeres tudo o que fizeres e tudo o que te desviares Guarda os preceitos do SENHOR, teu Deus, para andares nos seus caminhos, para guardares os seus estatutos, e os seus mandamentos, e os seus juízos, e os seus testemunhos, como está escrito na Lei de Moisés, para que prosperes em tudo quanto fizeres e por onde quer que fores; And keep - the charge of the LORD your God to walk in His ways to keep his statutes his commands and his judgments and his testimonies according to what is written in the Law of Moses to the end that you may prosper - all that you do and all you you turn in it
4 לְמַעַן֩ יָקִ֨ים יְהוָ֜ה אֶת־ דְּבָר֗וֹ אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֣ר עָלַי֮ לֵאמֹר֒ אִם־ יִשְׁמְר֨וּ בָנֶ֜יךָ אֶת־ דַּרְכָּ֗ם לָלֶ֤כֶת לְפָנַי֙ בֶּאֱמֶ֔ת בְּכָל־ לְבָבָ֖ם וּבְכָל־ נַפְשָׁ֑ם לֵאמֹ֕ר לֹֽא־ יִכָּרֵ֤ת לְךָ֙ אִ֔ישׁ מֵעַ֖ל כִּסֵּ֥א יִשְׂרָאֵֽל׃ para que possa continuar possa continuar Que o SENHOR o sua palavra que Ele falou a meu respeito dizendo Se tomarem cuidado seus filhos o seu caminho para andar diante de mim com verdade com todo seu coração e com todo sua alma você disse não falhar para você um homem sobre o trono de Israel para que o SENHOR confirme a palavra que falou de mim, dizendo: Se teus filhos guardarem o seu caminho, para andarem perante a minha face fielmente, de todo o seu coração e de toda a sua alma, nunca te faltará sucessor ao trono de Israel. to the end that may continue That the LORD - his word that He spoke concerning me saying If take heed your children - to their way to walk before me in truth with all their heart and with all their soul you said not do fail to he a man on the throne of Israel
5 וְגַ֣ם אַתָּ֣ה יָדַ֡עְתָּ אֵת֩ אֲשֶׁר־ עָ֨שָׂה לִ֜י יוֹאָ֣ב בֶּן־ צְרוּיָ֗ה אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֣ה לִשְׁנֵֽי־ שָׂרֵ֣י צִבְא֣וֹת יִ֠שְׂרָאֵל לְאַבְנֵ֨ר בֶּן־ נֵ֜ר וְלַעֲמָשָׂ֤א בֶן־ יֶ֙תֶר֙ וַיַּ֣הַרְגֵ֔ם וַיָּ֥שֶׂם דְּמֵֽי־ מִלְחָמָ֖ה בְּשָׁלֹ֑ם וַיִּתֵּ֞ן דְּמֵ֣י מִלְחָמָ֗ה בַּחֲגֹֽרָתוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר בְּמָתְנָ֔יו וּֽבְנַעֲל֖וֹ אֲשֶׁ֥ר בְּרַגְלָֽיו׃ Além disso você sabe - também o que fez para Joabe do Zeruia o que fez aos dois capitães dos exércitos de Israel a Abner do Ner e a Amasa do Jeter e os matou e derramou do sangue da guerra em paz e colocou do sangue da guerra em seu cinto que estava em seus lombos e em suas sandálias - em seus pés Também tu sabes o que me fez Joabe, filho de Zeruia, e o que fez aos dois comandantes do exército de Israel, a Abner, filho de Ner, e a Amasa, filho de Jéter, os quais matou, e, em tempo de paz, vingou o sangue derramado em guerra, manchando com ele o cinto que trazia nos lombos e as sandálias nos pés. Moreover also you know - also what did to Joab the son of Zeruiah what he did to the two captains of the hosts of Israel to Abner the son of Ner and to Amasa the son of Jether and whom he slew and shed the blood of war in peace and put the blood of war on his belt that [was] about his loins that in his shoes - on his feet
6 וְעָשִׂ֖יתָ כְּחָכְמָתֶ֑ךָ וְלֹֽא־ תוֹרֵ֧ד שֵׂיבָת֛וֹ בְּשָׁלֹ֖ם שְׁאֹֽל׃ ס e faça de acordo com a sua sabedoria e não não desça a sua cabeça branca em paz ao túmulo - Faze, pois, segundo a tua sabedoria e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz. and Do according to your wisdom and not do go down his hoar head in peace to the engrave -
7 וְלִבְנֵ֨י בַרְזִלַּ֤י הַגִּלְעָדִי֙ תַּֽעֲשֶׂה־ חֶ֔סֶד וְהָי֖וּ בְּאֹכְלֵ֣י שֻׁלְחָנֶ֑ךָ כִּי־ כֵן֙ קָרְב֣וּ אֵלַ֔י בְּבָרְחִ֕י מִפְּנֵ֖י אַבְשָׁל֥וֹם אָחִֽיךָ׃ e aos filhos de Barzilai gileadita Mas mostre lealdade do pacto e sejam daqueles que comem à sua mesa pois assim chegaram a mim quando fugi por causa de Absalão seu irmão Porém, com os filhos de Barzilai, o gileadita, usarás de benevolência, e estarão entre os que comem à tua mesa, porque assim se houveram comigo, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão. and to the sons of Barzillai Gileadite But show covenant loyalty and let them be of those who eat at your table for so they came unto me when I fled because of Absalom your brother
8 וְהִנֵּ֣ה עִ֠מְּךָ שִֽׁמְעִ֨י בֶן־ גֵּרָ֥א בֶן־ הַיְמִינִי֮ מִבַּחֻרִים֒ וְה֤וּא קִֽלְלַ֙נִי֙ קְלָלָ֣ה נִמְרֶ֔צֶת בְּי֖וֹם לֶכְתִּ֣י מַחֲנָ֑יִם וְהֽוּא־ יָרַ֤ד לִקְרָאתִי֙ הַיַּרְדֵּ֔ן וָאֶשָּׁ֨בַֽע ל֤וֹ בַֽיהוָה֙ לֵאמֹ֔ר אִם־ אֲמִֽיתְךָ֖ בֶּחָֽרֶב׃ eis com Shimei o filho de Gera em benjamita de Bahurim aquele amaldiçoou maldição grave no dia quando fui a Maanaim mas ele desceu para me encontrar no Jordão e jurei a ele pelo SENHOR dizendo eu te matarei com a espada Eis que também contigo está Simei, filho de Gera, filho de Benjamim, de Baurim, que me maldisse com dura maldição, no dia em que ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu, pelo SENHOR, lhe jurei, dizendo que o não mataria à espada. and behold with [you hast] you Shimei the son of Gera in a Benjamite of Bahurim and that cursed curse me with a grievous on the day when I went to Mahanaim but he came down to meet me at Jordan and I swore to him by the LORD saying I will put you to death with the sword
9 וְעַתָּה֙ אַל־ תְּנַקֵּ֔הוּ כִּ֛י אִ֥ישׁ חָכָ֖ם אָ֑תָּה וְיָֽדַעְתָּ֙ אֵ֣ת אֲשֶׁ֣ר תַּֽעֲשֶׂה־ לּ֔וֹ וְהוֹרַדְתָּ֧ אֶת־ שֵׂיבָת֛וֹ בְּדָ֖ם שְׁאֽוֹל׃ Agora Portanto, não o consideres inocente não o declares inocente pois um homem sábio tu e sabes o o que deves fazer a ele e o farás descer o sua cabeça branca com sangue à sepultura Mas, agora, não o tenhas por inculpável, pois és homem prudente e bem saberás o que lhe hás de fazer para que as suas cãs desçam à sepultura com sangue. Now therefore hold him not guiltless .. .. .. for a man [are] wise you and know - what you ought to do to and bring you down - but his hoar head with blood to the engrave
10 וַיִּשְׁכַּ֥ב דָּוִ֖ד עִם־ אֲבֹתָ֑יו וַיִּקָּבֵ֖ר בְּעִ֥יר דָּוִֽד׃ פ dormiu Davi com seus pais foi sepultado na cidade de Davi Davi descansou com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi. so slept David with his fathers and was buried in the city of David -
11 וְהַיָּמִ֗ים אֲשֶׁ֨ר מָלַ֤ךְ דָּוִד֙ עַל־ יִשְׂרָאֵ֔ל אַרְבָּעִ֖ים שָׁנָ֑ה בְּחֶבְר֤וֹן מָלַךְ֙ שֶׁ֣בַע שָׁנִ֔ים וּבִירוּשָׁלִַ֣ם מָלַ֔ךְ שְׁלֹשִׁ֥ים וְשָׁלֹ֖שׁ שָׁנִֽים׃ e os dias que reinou que Davi sobre Israel quarenta anos em Hebrom reinou sete anos e em Jerusalém reinou trinta e três anos Foi o tempo que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos em Hebrom e em Jerusalém trinta e três. and the days - reigned that David over Israel [were] forty years in Hebron reigned seven years and he in Jerusalem reigned thirty and three years
12 וּשְׁלֹמֹ֕ה יָשַׁ֕ב עַל־ כִּסֵּ֖א דָּוִ֣ד אָבִ֑יו וַתִּכֹּ֥ן מַלְכֻת֖וֹ מְאֹֽד׃ Então Salomão sentou-se no trono de Davi seu pai e foi estabelecido rei grandemente Salomão assentou-se no trono de Davi, seu pai, e o seu reino se fortificou sobremaneira. Then Solomon sat on the throne of David his father and was established king greatly
13 וַיָּבֹ֞א אֲדֹנִיָּ֣הוּ בֶן־ חַגֵּ֗ית אֶל־ בַּת־ שֶׁ֙בַע֙ אֵם־ שְׁלֹמֹ֔ה וַתֹּ֖אמֶר הֲשָׁל֣וֹם בֹּאֶ֑ךָ וַיֹּ֖אמֶר שָׁלֽוֹם׃ E veio Adonias o filho de Haggith a em Bate-Seba a mãe de Salomão e disse-lhe pacificamente vem e disse Paz Então, veio Adonias, filho de Hagite, a Bate-Seba, mãe de Salomão; disse ela: É de paz a tua vinda? Respondeu ele: É de paz. And came Adonijah the son of Haggith unto in Bath-sheba the mother of Solomon And she said you peaceably come And he said Peaceably
14 וַיֹּ֕אמֶר דָּבָ֥ר לִ֖י אֵלָ֑יִךְ וַתֹּ֖אמֶר דַּבֵּֽר׃ e ele disse tenho algo a dizer para mim a você e ela disse Diga E acrescentou: Uma palavra tenho que dizer-te. Ela disse: Fala. and He said I have somewhat to say to - you And she said Say on
15 וַיֹּ֗אמֶר אַ֤תְּ יָדַ֙עַתְּ֙ כִּי־ לִי֙ הָיְתָ֣ה הַמְּלוּכָ֔ה וְעָלַ֞י שָׂ֧מוּ כָֽל־ יִשְׂרָאֵ֛ל פְּנֵיהֶ֖ם לִמְלֹ֑ךְ וַתִּסֹּ֤ב הַמְּלוּכָה֙ וַתְּהִ֣י לְאָחִ֔י כִּ֥י מֵיְהוָ֖ה הָ֥יְתָה לּֽוֹ׃ E ele disse você sabe que para foi o reino e sobre colocaram todo Israel seus rostos para mim que eu devesse reinar e se voltou no entanto o reino e se tornou do meu irmão pois era dele do Senhor era para ele Disse, pois, ele: Bem sabes que o reino era meu, e todo o Israel esperava que eu reinasse, ainda que o reino se transferiu e veio a ser de meu irmão, porque do SENHOR ele o recebeu. And he said you know that to was that the kingdom and on set all [that] Israel their faces me that I should reign and is turned about however the kingdom and has become of my brother for it was his from the LORD it was to
16 וְעַתָּ֗ה שְׁאֵלָ֤ה אַחַת֙ אָֽנֹכִי֙ שֹׁאֵ֣ל מֵֽאִתָּ֔ךְ אַל־ תָּשִׁ֖בִי אֶת־ פָּנָ֑י וַתֹּ֥אמֶר אֵלָ֖יו דַּבֵּֽר׃ agora petição um eu pergunte de mim não não recuses - me E ela disse para ele Diga Agora, um só pedido te faço; não mo rejeites. Ela lhe disse: Fala. now petition one I [am] ask me not do do refuse - me And she said unto him Say on
17 וַיֹּ֗אמֶר אִמְרִי־ נָא֙ לִשְׁלֹמֹ֣ה הַמֶּ֔לֶךְ כִּ֥י לֹֽא־ יָשִׁ֖יב אֶת־ פָּנָ֑יִךְ וְיִתֶּן־ לִ֛י אֶת־ אֲבִישַׁ֥ג הַשּׁוּנַמִּ֖ית לְאִשָּֽׁה׃ E disse Fala Por favor a Salomão o rei porque não fará a ti ele que ele dê a mim a a Abisague a sunamita como esposa Ele disse : Peço-te que fales ao rei Salomão (pois não to recusará) que me dê por mulher a Abisague, sunamita. And he said Speak I pray to Solomon the king for not do for he will refuse - you that he give to me - the Abishag Shunammite to wife
18 וַתֹּ֥אמֶר בַּת־ שֶׁ֖בַע ט֑וֹב אָנֹכִ֕י אֲדַבֵּ֥ר עָלֶ֖יךָ אֶל־ הַמֶּֽלֶךְ׃ e disse em Bate-Seba Bem Eu sou falarei para você ao rei Respondeu Bate-Seba: Bem, eu falarei por ti ao rei. and said in Bath-sheba Well I [am] will speak for you unto the king
19 וַתָּבֹ֤א בַת־ שֶׁ֙בַע֙ אֶל־ הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֔ה לְדַבֶּר־ ל֖וֹ עַל־ אֲדֹנִיָּ֑הוּ וַיָּקָם֩ הַמֶּ֨לֶךְ לִקְרָאתָ֜הּ וַיִּשְׁתַּ֣חוּ לָ֗הּ וַיֵּ֙שֶׁב֙ עַל־ כִּסְא֔וֹ וַיָּ֤שֶׂם כִּסֵּא֙ לְאֵ֣ם הַמֶּ֔לֶךְ וַתֵּ֖שֶׁב לִֽימִינֽוֹ׃ portanto foi em Bate-Seba ao rei Salomão falar para por Adonias levantou-se o rei para encontrá-la curvou-se a e sentou-se no seu trono e fez colocar um assento para a mãe do rei e ela sentou-se à sua direita Foi, pois, Bate-Seba ter com o rei Salomão, para falar-lhe por Adonias. O rei se levantou a encontrar-se com ela e se inclinou diante dela; então, se assentou no seu trono e mandou pôr uma cadeira para sua mãe, e ela se assentou à sua mão direita. therefore went in Bath-sheba unto king Solomon to speak to for Adonijah And rose up the king to meet her and bowed himself to and sat down on his throne and to be set caused a seat mother of for the king and she sat on his right
20 וַתֹּ֗אמֶר שְׁאֵלָ֨ה אַחַ֤ת קְטַנָּה֙ אָֽנֹכִי֙ שֹׁאֶ֣לֶת מֵֽאִתָּ֔ךְ אַל־ תָּ֖שֶׁב אֶת־ פָּנָ֑י וַיֹּֽאמֶר־ לָ֤הּ הַמֶּ֙לֶךְ֙ שַׁאֲלִ֣י אִמִּ֔י כִּ֥י לֹֽא־ אָשִׁ֖יב אֶת־ פָּנָֽיִךְ׃ Então ela disse petição uma pequena eu sou desejo você não diga não não recuse - me e disse para o rei Pergunte à minha mãe porque não não farei - você Então, disse ela: Só um pequeno pedido te faço; não mo rejeites. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe, porque to não recusarei. Then she said petition one small I [am] desire you say me not no do refuse - me and said to the king Ask on my mother for not do for I will refuse - you
21 וַתֹּ֕אמֶר יֻתַּ֖ן אֶת־ אֲבִישַׁ֣ג הַשֻּׁנַמִּ֑ית לַאֲדֹנִיָּ֥הוּ אָחִ֖יךָ לְאִשָּֽׁה׃ Ela disse seja dado a Abisague de Shuném para Adonias seu irmão como esposa Disse ela: Dê-se Abisague, a sunamita, a Adonias, teu irmão, por mulher. And she said be given - the Let Abishag Shunammite to Adonijah your brother to wife
22 וַיַּעַן֩ הַמֶּ֨לֶךְ שְׁלֹמֹ֜ה וַיֹּ֣אמֶר לְאִמּ֗וֹ וְלָמָה֩ אַ֨תְּ שֹׁאֶ֜לֶת אֶת־ אֲבִישַׁ֤ג הַשֻּׁנַמִּית֙ לַאֲדֹ֣נִיָּ֔הוּ וְשַֽׁאֲלִי־ לוֹ֙ אֶת־ הַמְּלוּכָ֔ה כִּ֛י ה֥וּא אָחִ֖י הַגָּד֣וֹל מִמֶּ֑נִּי וְלוֹ֙ וּלְאֶבְיָתָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וּלְיוֹאָ֖ב בֶּן־ צְרוּיָֽה׃ פ E respondeu rei Salomão e disse à sua mãe E por que você pergunta a Abisague a a Abisague a sunamita para Adonias e peça para ele a o reino pois ele é meu irmão mais velho para ele e para Abiatar o sacerdote e para Joabe filho de Zeruia Então, respondeu o rei Salomão e disse a sua mãe: Por que pedes Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino (porque é meu irmão maior), para ele, digo, e também para Abiatar, o sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia. And answered king Solomon and said to his mother And why do you ask - the Abishag Shunammite for Adonijah and Ask to - for him the kingdom for he brother [is] elder my - and for Abiathar the priest for Joab the son of Zeruiah -
23 וַיִּשָּׁבַע֙ הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֔ה בַּֽיהוָ֖ה לֵאמֹ֑ר כֹּ֣ה יַֽעֲשֶׂה־ לִּ֤י אֱלֹהִים֙ וְכֹ֣ה יוֹסִ֔יף כִּ֣י בְנַפְשׁ֔וֹ דִּבֶּר֙ אֲדֹ֣נִיָּ֔הוּ אֶת־ הַדָּבָ֖ר הַזֶּֽה׃ Então jurou rei Salomão pelo SENHOR dizendo assim faça para Deus e também e mais se contra sua própria vida não falou Adonias - palavra este E jurou o rei Salomão pelo SENHOR, dizendo: Deus me faça o que lhe aprouver, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida. Then swore king Solomon by the LORD saying so do to God and also and more if against his own life have not spoken Adonijah - word this
24 וְעַתָּ֗ה חַי־ יְהוָה֙ אֲשֶׁ֣ר הֱכִינַ֗נִי [וַיֹּושִׁיבִינִי כ] (וַיֹּֽושִׁיבַ֙נִי֙ ק) עַל־ כִּסֵּא֙ דָּוִ֣ד אָבִ֔י וַאֲשֶׁ֧ר עָֽשָׂה־ לִ֛י בַּ֖יִת כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר כִּ֣י הַיּ֔וֹם יוּמַ֖ת אֲדֹנִיָּֽהוּ׃ Agora vive o SENHOR que estabeleceu - me e colocou - sobre o trono de Davi meu pai e quem fez para mim uma casa como prometeu certamente este dia será morto Adonias Agora, pois, tão certo como vive o SENHOR, que me estabeleceu e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e me edificou casa, como tinha dito, hoje, morrerá Adonias. Now lives the LORD that has established - me and set - on the throne of David my father and who has made to me a house as he promised surely this day shall be put to death Adonijah
25 וַיִּשְׁלַח֙ הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֔ה בְּיַ֖ד בְּנָיָ֣הוּ בֶן־ יְהוֹיָדָ֑ע וַיִּפְגַּע־ בּ֖וֹ וַיָּמֹֽת׃ ס E enviou rei Salomão pela mão de Benaías do filho de Jeoiada e ele caiu nele e morreu Enviou o rei Salomão a Benaia, filho de Joiada, o qual arremeteu contra ele, de sorte que morreu. And sent king Solomon by the hand of Benaiah the son of Jehoiada and he fell in and on him who he died -
26 וּלְאֶבְיָתָ֨ר הַכֹּהֵ֜ן אָמַ֣ר הַמֶּ֗לֶךְ עֲנָתֹת֙ לֵ֣ךְ עַל־ שָׂדֶ֔יךָ כִּ֛י אִ֥ישׁ מָ֖וֶת אָ֑תָּה וּבַיּ֨וֹם הַזֶּ֜ה לֹ֣א אֲמִיתֶ֗ךָ כִּֽי־ נָשָׂ֜אתָ אֶת־ אֲר֨וֹן אֲדֹנָ֤י יְהֹוִה֙ לִפְנֵי֙ דָּוִ֣ד אָבִ֔י וְכִ֣י הִתְעַנִּ֔יתָ בְּכֹ֥ל אֲשֶֽׁר־ הִתְעַנָּ֖ה אָבִֽי׃ e para Abiatar o sacerdote disse o rei para Anatote para você seus próprios campos porque digno de morrer você e tempo neste não não te matarei porque carregaste a a arca do Senhor Deus diante de Davi meu pai e porque tens sido afligido em tudo em que foi afligido meu pai E a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Vai para Anatote, para teus campos, porque és homem digno de morte; porém não te matarei hoje, porquanto levaste a arca do SENHOR Deus diante de Davi, meu pai, e porque te afligiste com todas as aflições de meu pai. and to Abiathar the priest said the king you to Anathoth Get to you own fields for [are] worthy to die you and time at this not do put you to death because you did bear - the ark of the Lord GOD before David my father and because you have been afflicted in everything wherein was afflicted my father
27 וַיְגָ֤רֶשׁ שְׁלֹמֹה֙ אֶת־ אֶבְיָתָ֔ר מִהְי֥וֹת כֹּהֵ֖ן לַֽיהוָ֑ה לְמַלֵּא֙ אֶת־ דְּבַ֣ר יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֛ר עַל־ בֵּ֥ית עֵלִ֖י בְּשִׁלֹֽה׃ פ expulsou Salomão o Abiatar de ser sacerdote do SENHOR para cumprir o a palavra do SENHOR que ele falou sobre a casa de Eli em Siló Expulsou, pois, Salomão a Abiatar, para que não mais fosse sacerdote do SENHOR, cumprindo, assim, a palavra que o SENHOR dissera sobre a casa de Eli, em Siló. so thrust out Solomon - Abiathar from being priest to the LORD in order to fulfill - the word of the LORD that he spoke concerning the house of Eli in Shiloh -
28 וְהַשְּׁמֻעָה֙ בָּ֣אָה עַד־ יוֹאָ֔ב כִּ֣י יוֹאָ֗ב נָטָה֙ אַחֲרֵ֣י אֲדֹנִיָּ֔ה וְאַחֲרֵ֥י אַבְשָׁל֖וֹם לֹ֣א נָטָ֑ה וַיָּ֤נָס יוֹאָב֙ אֶל־ אֹ֣הֶל יְהוָ֔ה וַֽיַּחֲזֵ֖ק בְּקַרְנ֥וֹת הַמִּזְבֵּֽחַ׃ Então a notícia chegou para Joabe pois Joabe tinha se voltado após Adonias e após Absalão não embora ele tenha se voltado E fugiu Joabe para a tenda do SENHOR e agarrou-se nos chifres do altar Chegando esta notícia a Joabe (porque Joabe se tinha desviado seguindo a Adonias, ainda que se não desviara seguindo a Absalão), fugiu ele para o tabernáculo do SENHOR e pegou nas pontas do altar. Then news came to Joab for Joab had turned after Adonijah and after Absalom not do though he turned And fled Joab unto the tent of the LORD and caught hold of the horns of the altar
29 וַיֻּגַּ֞ד לַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֗ה כִּ֣י נָ֤ס יוֹאָב֙ אֶל־ אֹ֣הֶל יְהוָ֔ה וְהִנֵּ֖ה אֵ֣צֶל הַמִּזְבֵּ֑חַ וַיִּשְׁלַ֨ח שְׁלֹמֹ֜ה אֶת־ בְּנָיָ֧הוּ בֶן־ יְהוֹיָדָ֛ע לֵאמֹ֖ר לֵ֥ךְ פְּגַע־ בּֽוֹ׃ E foi dito rei Salomão que fugiu Joabe para a tenda do SENHOR eis junto ao o altar então enviou Salomão a Benaías filho de Jeoiada dizendo Vai e encontra nele Foi dito ao rei Salomão que Joabe havia fugido para o tabernáculo do SENHOR; e eis que está junto ao altar. Enviou, pois, Salomão a Benaia, filho de Joiada, dizendo: Vai, arremete contra ele. And it was told king Solomon that was fled that Joab unto the tent of the LORD and behold [he is] by the altar then sent Solomon - Benaiah the son of Jehoiada saying Go fall in
30 וַיָּבֹ֨א בְנָיָ֜הוּ אֶל־ אֹ֣הֶל יְהוָ֗ה וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו כֹּֽה־ אָמַ֤ר הַמֶּ֙לֶךְ֙ צֵ֔א וַיֹּ֥אמֶר ׀ לֹ֖א כִּ֣י פֹ֣ה אָמ֑וּת וַיָּ֨שֶׁב בְּנָיָ֤הוּ אֶת־ הַמֶּ֙לֶךְ֙ דָּבָ֣ר לֵאמֹ֔ר כֹּֽה־ דִבֶּ֥ר יוֹאָ֖ב וְכֹ֥ה עָנָֽנִי׃ E veio Benaia para a tenda do SENHOR e disse a ele Assim diz o rei Saia E ele disse não porque aqui morrerei E trouxe Benaia o rei palavra dizendo Assim diz Joabe e assim respondeu Foi Benaia ao tabernáculo do SENHOR e disse a Joabe: Assim diz o rei: Sai daí. Ele respondeu: Não, morrerei aqui. Benaia tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe e assim me respondeu. And came Benaiah unto the tent of the LORD and said unto him Thus says the king Come forth And he said not for here I will die And brought Benaiah - the king word saying Thus says Joab and thus he answered
31 וַיֹּ֧אמֶר ל֣וֹ הַמֶּ֗לֶךְ עֲשֵׂה֙ כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֔ר וּפְגַע־ בּ֖וֹ וּקְבַרְתּ֑וֹ וַהֲסִירֹ֣תָ ׀ דְּמֵ֣י חִנָּ֗ם אֲשֶׁר֙ שָׁפַ֣ךְ יוֹאָ֔ב מֵעָלַ֕י וּמֵעַ֖ל בֵּ֥ית אָבִֽי׃ e disse ao o rei Faça como ele disse caia e enterre-o quem você pode levar embora sangue o inocente que derramou Joabe de mim e de a casa de meu pai Disse-lhe o rei: Faze como ele te disse; arremete contra ele e sepulta-o, para que tires de mim e da casa de meu pai a culpa do sangue que Joabe sem causa derramou. and said to the king Do as he has said and fall in and bury him who you may take away blood the innocent that shed Joab from me and from the house of my father
32 וְהֵשִׁיב֩ יְהוָ֨ה אֶת־ דָּמ֜וֹ עַל־ רֹאשׁ֗וֹ אֲשֶׁ֣ר פָּגַ֣ע בִּשְׁנֵֽי־ אֲ֠נָשִׁים צַדִּקִ֨ים וְטֹבִ֤ים מִמֶּ֙נּוּ֙ וַיַּהַרְגֵ֣ם בַּחֶ֔רֶב וְאָבִ֥י דָוִ֖ד לֹ֣א יָדָ֑ע אֶת־ אַבְנֵ֤ר בֶּן־ נֵר֙ שַׂר־ צְבָ֣א יִשְׂרָאֵ֔ל וְאֶת־ עֲמָשָׂ֥א בֶן־ יֶ֖תֶר שַׂר־ צְבָ֥א יְהוּדָֽה׃ E o Senhor fará retornar o SENHOR o sangue dele sobre a própria cabeça quem caiu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele e os matou com a espada e meu pai Davi não sabendo sobre Abner o filho de Ner o capitão do exército de Israel e Amasa o filho de Jeter o capitão do exército de Judá Assim, o SENHOR fará recair a culpa de sangue de Joabe sobre a sua cabeça, porque arremeteu contra dois homens mais justos e melhores do que ele e os matou à espada, sem que Davi, meu pai, o soubesse; isto é: a Abner, filho de Ner, comandante do exército de Israel, e a Amasa, filho de Jéter, comandante do exército de Judá. And shall return the LORD - his blood on his own head who fell upon two men more righteous and better than and slew them with the sword and my father David not do knowing - [thereof to wit] Abner the son of Ner captain of the host of Israel and Amasa the son of Jether captain of the host of Judah
33 וְשָׁ֤בוּ דְמֵיהֶם֙ בְּרֹ֣אשׁ יוֹאָ֔ב וּבְרֹ֥אשׁ זַרְע֖וֹ לְעֹלָ֑ם וּלְדָוִ֡ד וּ֠לְזַרְעוֹ וּלְבֵית֨וֹ וּלְכִסְא֜וֹ יִהְיֶ֥ה שָׁל֛וֹם עַד־ עוֹלָ֖ם מֵעִ֥ם יְהוָֽה׃ e retornarão seu sangue sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua descendência para sempre mas sobre Davi e sobre a sua descendência e sobre a sua casa e sobre o seu trono haverá paz para sempre do SENHOR Assim, recairá o sangue destes sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua descendência para sempre; mas a Davi, e à sua descendência, e à sua casa, e ao seu trono, dará o SENHOR paz para todo o sempre. and shall therefore return Their blood on the head of Joab and on the head of his offspring forever but on David and on his offspring and on his house and on his throne shall there be peace for ever from the LORD
34 וַיַּ֗עַל בְּנָיָ֙הוּ֙ בֶּן־ יְה֣וֹיָדָ֔ע וַיִּפְגַּע־ בּ֖וֹ וַיְמִתֵ֑הוּ וַיִּקָּבֵ֥ר בְּבֵית֖וֹ בַּמִּדְבָּֽר׃ subiu Benaías o filho de Jeoiada encontrou nele e matou e foi enterrado em sua própria casa no deserto Subiu Benaia, filho de Joiada, arremeteu contra ele e o matou; e foi sepultado em sua casa, no deserto. so went up Benaiah the son of Jehoiada and fell in and slew and he was buried at his own house in the wilderness
35 וַיִּתֵּ֨ן הַמֶּ֜לֶךְ אֶת־ בְּנָיָ֧הוּ בֶן־ יְהוֹיָדָ֛ע תַּחְתָּ֖יו עַל־ הַצָּבָ֑א וְאֶת־ צָד֤וֹק הַכֹּהֵן֙ נָתַ֣ן הַמֶּ֔לֶךְ תַּ֖חַת אֶבְיָתָֽר׃ E colocou o rei o Benaia o filho de Jeoiada em seu lugar sobre o exército e Zadoque o sacerdote colocou o rei em lugar de Abiatar Em lugar de Joabe constituiu o rei por comandante do exército a Benaia, filho de Joiada, e, em lugar de Abiatar, a Zadoque por sacerdote. And put the king - Benaiah the son of Jehoiada in his room over the host and Zadok the priest put did the king in the room of Abiathar
36 וַיִּשְׁלַ֤ח הַמֶּ֙לֶךְ֙ וַיִּקְרָ֣א לְשִׁמְעִ֔י וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ בְּֽנֵה־ לְךָ֥ בַ֙יִת֙ בִּיר֣וּשָׁלִַ֔ם וְיָשַׁבְתָּ֖ שָׁ֑ם וְלֹֽא־ תֵצֵ֥א מִשָּׁ֖ם אָ֥נֶה וָאָֽנָה׃ E enviou o rei e chamou para Shimei e disse a ele Construa para você uma casa em Jerusalém e habite e não faça de lá nenhum e onde Depois, mandou o rei chamar a Simei e lhe disse: Edifica-te uma casa em Jerusalém, e habita aí, e daí não saias, nem para uma parte nem para outra. And sent the king and called for Shimei and said to him Build to for yourself a house in Jerusalem and dwell there and not do .. .. .. there any and where
37 וְהָיָ֣ה ׀ בְּי֣וֹם צֵאתְךָ֗ וְעָֽבַרְתָּ֙ אֶת־ נַ֣חַל קִדְר֔וֹן יָדֹ֥עַ תֵּדַ֖ע כִּ֣י מ֣וֹת תָּמ֑וּת דָּמְךָ֖ יִהְיֶ֥ה בְרֹאשֶֽׁךָ׃ Será no dia saíres e atravessares o ribeiro Kidron saberás certamente que certamente morrerás teu sangue será sobre a tua cabeça Porque há de ser que, no dia em que saíres e passares o ribeiro de Cedrom, fica sabendo que serás morto ; o teu sangue cairá, então, sobre a tua cabeça. For it shall be For on the day you go out and pass over - the brook Kidron you shall know for certain that you shall surely die your blood shall be on your own head
38 וַיֹּ֨אמֶר שִׁמְעִ֤י לַמֶּ֙לֶךְ֙ ט֣וֹב הַדָּבָ֔ר כַּאֲשֶׁ֤ר דִּבֶּר֙ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ כֵּ֖ן יַעֲשֶׂ֣ה עַבְדֶּ֑ךָ וַיֵּ֧שֶׁב שִׁמְעִ֛י בִּירוּשָׁלִַ֖ם יָמִ֥ים רַבִּֽים׃ ס E disse Shimei ao rei é bom A palavra como disse como meu senhor o rei assim fará teu servo E habitou Shimei em Jerusalém dias muitos - Simei disse ao rei: Boa é essa palavra; como disse o rei, meu senhor, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias. And said Shimei to the king [is] good The saying as has said as my lord the king so will do your servant And dwelled Shimei in Jerusalem days many -
39 וַיְהִ֗י מִקֵּץ֙ שָׁלֹ֣שׁ שָׁנִ֔ים וַיִּבְרְח֤וּ שְׁנֵֽי־ עֲבָדִים֙ לְשִׁמְעִ֔י אֶל־ אָכִ֥ישׁ בֶּֽן־ מַעֲכָ֖ה מֶ֣לֶךְ גַּ֑ת וַיַּגִּ֤ידוּ לְשִׁמְעִי֙ לֵאמֹ֔ר הִנֵּ֥ה עֲבָדֶ֖יךָ בְּגַֽת׃ E aconteceu no fim de três anos que fugiram dois dos servos de Simei para Aquis filho de Maaca rei de Gate e disseram a Simei dizendo Eis teus servos em Gate Ao cabo de três anos, porém, dois escravos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maaca, rei de Gate; e deram parte a Simei, dizendo: Eis que teus servos estão em Gate. And it came to pass at the end of three years that ran away two of the servants of Shimei unto Achish son of Maacah king of Gath And they told Shimei saying Behold your servants [are] in Gath
40 וַיָּ֣קָם שִׁמְעִ֗י וַֽיַּחֲבֹשׁ֙ אֶת־ חֲמֹר֔וֹ וַיֵּ֤לֶךְ גַּ֙תָה֙ אֶל־ אָכִ֔ישׁ לְבַקֵּ֖שׁ אֶת־ עֲבָדָ֑יו וַיֵּ֣לֶךְ שִׁמְעִ֔י וַיָּבֵ֥א אֶת־ עֲבָדָ֖יו מִגַּֽת׃ E levantou-se Shimei e selou seu jumento e foi para Gate a Aquis para buscar seus servos e foi Shimei e trouxe os servos de Gate Então, Simei se dispôs, albardou o seu jumento e foi a Gate ter com Aquis em busca dos seus escravos; e trouxe de Gate os seus escravos. And arose Shimei and saddled - his donkey and went to Gath unto Achish to look - his servants and went Shimei and brought - his servants from Gath
41 וַיֻּגַּ֖ד לִשְׁלֹמֹ֑ה כִּי־ הָלַ֨ךְ שִׁמְעִ֧י מִירוּשָׁלִַ֛ם גַּ֖ת וַיָּשֹֽׁב׃ E foi dito a Salomão Salomão que tinha ido Shimei de Jerusalém para Gate e voltou Foi Salomão avisado de que Simei de Jerusalém fora a Gate e já havia voltado. And it was told Solomon that had gone that Shimei from Jerusalem to Gath and was come again
42 וַיִּשְׁלַ֨ח הַמֶּ֜לֶךְ וַיִּקְרָ֣א לְשִׁמְעִ֗י וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו הֲל֧וֹא הִשְׁבַּעְתִּ֣יךָ בַֽיהוָ֗ה וָאָעִ֤ד בְּךָ֙ לֵאמֹ֔ר בְּי֣וֹם צֵאתְךָ֗ וְהָֽלַכְתָּ֙ אָ֣נֶה וָאָ֔נָה יָדֹ֥עַ תֵּדַ֖ע כִּ֣י מ֣וֹת תָּמ֑וּת וַתֹּ֧אמֶר אֵלַ֛י ט֥וֹב הַדָּבָ֖ר שָׁמָֽעְתִּי׃ E enviou o rei e chamou para Simei e disse a ele Não fiz você jurar pelo SENHOR e protestei em você dizendo no dia sair e andar qualquer e onde Você saberá com certeza que certamente morrerá E você disse a mim É bom a palavra que ouvi Então, mandou o rei chamar a Simei e lhe disse: Não te fiz eu jurar pelo SENHOR e não te protestei, dizendo: No dia em que saíres para uma ou outra parte, fica sabendo que serás morto ? E tu me disseste: Boa é essa palavra que ouvi. And sent the king and called for Shimei and said unto him Did I not do make you to swear by the LORD and protested in saying on the day you go out and walk abroad any and where You will know for a certain that you shall surely die And you said unto [is] good me The word [that] I have heard
43 וּמַדּ֕וּעַ לֹ֣א שָׁמַ֔רְתָּ אֵ֖ת שְׁבֻעַ֣ת יְהוָ֑ה וְאֶת־ הַמִּצְוָ֖ה אֲשֶׁר־ צִוִּ֥יתִי עָלֶֽיךָ׃ E por que não guardaste a o juramento do SENHOR e o mandamento que te ordenei sobre ti Por que, pois, não guardaste o juramento do SENHOR, nem a ordem que te dei? and Why not do kept - the oath of the LORD and the command that I have charged you
44 וַיֹּ֨אמֶר הַמֶּ֜לֶךְ אֶל־ שִׁמְעִ֗י אַתָּ֤ה יָדַ֙עְתָּ֙ אֵ֣ת כָּל־ הָרָעָ֗ה אֲשֶׁ֤ר יָדַע֙ לְבָ֣בְךָ֔ אֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתָ לְדָוִ֣ד אָבִ֑י וְהֵשִׁ֧יב יְהוָ֛ה אֶת־ רָעָתְךָ֖ בְּרֹאשֶֽׁךָ׃ e disse o rei para a Shimei você sabe toda maldade que está oculta em seu coração que você fez a Davi meu pai e o Senhor trará de volta sua maldade sobre a sua própria cabeça Disse mais o rei a Simei: Bem sabes toda a maldade que o teu coração reconhece que fizeste a Davi, meu pai; pelo que o SENHOR te fez recair sobre a cabeça a tua maldade. and said The king moreover unto Shimei you know - the all wickedness that is privy to in your heart that you did to David my father and shall return therefore the LORD - your wickedness on your own head
45 וְהַמֶּ֥לֶךְ שְׁלֹמֹ֖ה בָּר֑וּךְ וְכִסֵּ֣א דָוִ֗ד יִהְיֶ֥ה נָכ֛וֹן לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה עַד־ עוֹלָֽם׃ E o rei Salomão será abençoado e o trono de Davi será estabelecido estabelecido diante do SENHOR para para sempre Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi, mantido perante o SENHOR, para sempre. And king Solomon [shall be] blessed and the throne of David shall be established before the LORD for ever
46 וַיְצַ֣ו הַמֶּ֗לֶךְ אֶת־ בְּנָיָ֙הוּ֙ בֶּן־ יְה֣וֹיָדָ֔ע וַיֵּצֵ֕א וַיִּפְגַּע־ בּ֖וֹ וַיָּמֹ֑ת וְהַמַּמְלָכָ֥ה נָכ֖וֹנָה בְּיַד־ שְׁלֹמֹֽה׃ ordenou o rei a Benaia o filho de Jeoiada e saiu e encontrou naquilo e morreu e o reino foi estabelecido nas mãos de Salomão O rei deu ordem a Benaia, filho de Joiada, o qual saiu e arremeteu contra ele, de sorte que morreu; assim se firmou o reino sob o domínio de Salomão. so commanded the king - Benaiah the son of Jehoiada and who went out and fell in that he died and the kingdom was established in the hands of Solomon

Pesquisando por I Reis 2:1-46 nas obras literárias.

Procurar Vídeos Sobre I Reis 2:1

Referências em Livro Espírita

Não foram encontradas referências para I Reis 2:1-46 em Livro Espírita.

Referências em Outras Obras


CARLOS TORRES PASTORINO

1rs 2:3
Sabedoria do Evangelho - Volume 1

Categoria: Outras Obras
Capítulo: 6
CARLOS TORRES PASTORINO
Detalhes Comprar

Locais

ANATOT
Atualmente: ISRAEL
Cidade natal de Jeremias, situada ao norte de Israel

ANATOTE
Atualmente: ISRAEL


CEDRON
Atualmente: ISRAEL.
Ribeiro que nasce ao norte de Jerusalém entre Jerusalém e o Monte das Oliveiras: II Samuel 15:23; João 18:1

GATE
Atualmente: ISRAEL
Uma das cinco cidades filistéias. Pátria de Golias que também foi refúgio de Davi. I Samuel 17:23; I Crônicas 18:1

Gate (Hebraico: גת‎,prensa de lagar) foi um nome conhecido de lugares na antiga Israel e nas regiões circunvizinhas. Várias cidades são mencionadas na Bíblia com tal nome, como Gate dos Filisteus, Gate-Gitaim, Gate Carmel e outros lugares com nomes similares, que aparecem em várias fontes antigas, inclusive nas Cartas de Amarna.



HEBRON
Atualmente: ISRAEL
Significa confederação. Última moradia de Abrão, por volta de 1850 a.C. Situada a 48 Km ao norte de Berseba e 32 ao sul de Jerusalém. O Monte Hebros fica a 909 metros acima do nível do mar. Principais acontecimentos registrados na Bíblia: Abrão edificou um altar ao Senhor Gn 13:18; de Hebron Abraão saiu para libertar Ló Gn 14:13-24; em Hebron nasceu Ismael Gn 16; Abrão hospedou mensageiros celestiais Gn 17:1-18:1-15; Sara morreu. Abrão comprou a Efron, o hiteu, o campo e a gruta de Macpela e sepultou Sara. Gn 23; Outras pessoas foram sepultadas em Macpela Gn 25:7-11,49:29-31 e 50:13; Abrão, Isaque e Jacó viveram nesta cidade Gn 35:27-37:1; Isaque viveu muitos anos em Hebron Gn 35:37; José viveu em Hebron, Jacó e sua família são levados ao Egito Gn 46:1; Os doze espias passam por Hebron Nm13 22:24; Horão, rei de Hebron, foi vencido por Josué Js 10:3; Calebe herda Hebron e alarga seus termos Js 14:6-15, 15:14-19; tornou-se cidade levita pertencente a Judá, Js15:54,21:13; cidade refúgio, Js 20:7; em Hebron Davi foi ungido rei sobre Judá e veio a ser a primeira capital de Judá, 2Sm2:11,5:1-5; Abner é morto à traição por Joabe, 2 Sm3:6-39; Davi matou os assassinos de Isbosete, 2Sm4:5-12; Absalão rebelase contra o pai, 2Sm15:12; Fortificada por Roboão, 2Cr11:5-12; Colonizada por Judeus que voltaram do exílio babilônico. A cidade ficou abandonada, até a conquista árabe em 634 d.C. Foi transformada, em honra a Abrão, numa das quatro cidades sagradas do islamismo. Foi ocupada por algum tempo, pelos Cruzados. Atualmente é uma cidade grande.

ISRAEL
Atualmente: ISRAEL
País com área atual de 20.770 km2 . Localiza-se no leste do mar Mediterrâneo e apresenta paisagem muito variada: uma planície costeira limitada por colinas ao sul, e o planalto Galileu ao norte; uma grande depressão que margeia o rio Jordão até o mar Morto, e o Neguev, uma região desértica ao sul, que se estende até o golfo de Ácaba. O desenvolvimento econômico em Israel é o mais avançado do Oriente Médio. As indústrias manufatureiras, particularmente de lapidação de diamantes, produtos eletrônicos e mineração são as atividades mais importantes do setor industrial. O país também possui uma próspera agroindústria que exporta frutas, flores e verduras para a Europa Ocidental. Israel está localizado numa posição estratégica, no encontro da Ásia com a África. A criação do Estado de Israel, gerou uma das mais intrincadas disputas territoriais da atualidade. A criação do Estado de Israel em 1948, representou a realização de um sonho, nascido do desejo de um povo, de retornar à sua pátria depois de mil oitocentos e setenta e oito anos de diáspora. Esta terra que serviu de berço aos patriarcas, juízes, reis, profetas, sábios e justos, recebeu, Jesus o Senhor e Salvador da humanidade. O atual Estado de Israel teve sua origem no sionismo- movimento surgido na Europa, no século XIX, que pregava a criação de um país onde os judeus pudessem viver livres de perseguições. Theodor Herzl organizou o primeiro Congresso sionista em Basiléia, na Suíça, que aprovou a formação de um Estado judeu na Palestina. Colonos judeus da Europa Oriental – onde o anti-semitismo era mais intenso, começaram a se instalar na região, de população majoritariamente árabe. Em 1909, foi fundado na Palestina o primeiro Kibutz, fazenda coletiva onde os colonos judeus aplicavam princípios socialistas. Em 1947, a Organização das Nações Unidas (ONU) votou a favor da divisão da Palestina em dois Estados: um para os judeus e outro para os árabes palestinos. Porém, o plano de partilha não foi bem aceito pelos países árabes e pelos líderes palestinos. O Reino Unido que continuava sofrer a oposição armada dos colonos judeus, decidiu então, encerrar seu mandato na Palestina. Em 14 de maio de 1948, véspera do fim do mandato britânico, os líderes judeus proclamaram o Estado de Israel, com David Bem-Gurion como primeiro-ministro. Os países árabes (Egito, Iraque, Síria e Jordânia) enviaram tropas para impedir a criação de Israel, numa guerra que terminou somente em janeiro de 1949, com a vitória de Israel, que ficou com o controle de 75% do território da Palestina, cerca de um terço a mais do que a área destinada ao Estado judeu no plano de partilha da ONU.

JERUSALÉM
Clique aqui e abra o mapa no Google (Latitude:31.783, Longitude:35.217)
Nome Atual: Jerusalém
Nome Grego: Ἱεροσόλυμα
Atualmente: Israel
Jerusalém – 760 metros de altitude (Bronze Antigo) Invasões: cercada por Senequaribe em 710 a.C.; dominada pelo Faraó Neco em 610, foi destruída por Nabucodonosor em 587. Depois do Cativeiro na Babilônia, seguido pela restauração do templo e da cidade, Jerusalém foi capturada por Ptolomeu Soter em 320 a.C., e em 170 suas muralhas foram arrasadas por Antíoco Epifânio. Em 63 a.C. foi tomada por Pompeu, e finalmente no ano 70 de nossa era foi totalmente destruída pelos romanos.

Localizada em um planalto nas montanhas da Judeia entre o Mar Mediterrâneo e o mar Morto, é uma das cidades mais antigas do mundo. De acordo com a tradição bíblica, o rei Davi conquistou a cidade dos jebuseus e estabeleceu-a como a capital do Reino Unido de Israel, enquanto seu filho, o rei Salomão, encomendou a construção do Primeiro Templo.

JORDÃO
Atualmente: ISRAEL
Constitui a grande fenda geológica O Rift Valley, que se limita no sentido norte-sul, pela costa mediterrânea ao ocidente, e pela presença do grande deserto ao oriente, divide a região em duas zonas distintas: a Cisjordânia, entre o rio Jordão e o Mar Mediterrâneo, onde se localiza o atual Estado de ISRAEL e a Transjordânia entre o rio Jordão e o deserto Arábico, que corresponde a atual Jordânia. Neste vale, ocorre um sistema hidrográfico que desemboca no Mar Morto. As nascentes principais do rio Jordão são três. A primeira nasce em Bânias, no monte Hermom (2814 m), que é a última elevação da cordilheira do Antilíbano e serve de marco divisório entre Israel e Líbano. Neste vale ficava a cidade de Cesaréia de Filipe, capital da tetrarquia deste principe herodiano. A segunda nascente do Jordão, mais a oeste, é Ain Led dan, próximo às ruinas de Dâ (Tel Dan), hoje, um Parque Nacional. E a terceira é o Hasbani, arroio que desce de Begaa no Líbano. Os três formavam o lago Hule – hoje seco e com suas águas canalizadas. A seus lados emergem colinas verdes que dão início aos sistemas montanhosos da Galiléia e de Basã na Cisjordânia e na Transjordânia, respectivamente. A partir daí o Jordão se estreita numa paisagem de basaltos em plena fossa tectônica, e desce em corredeiras desde o nível do Mediterrâneo, até o Mar da Galiléia, a 211 metros abaixo do nível do mar. Fatos citados: a travessia para entrar em Canaâ no tempo de Josué, a cura de Naamã, a vida de João Batista, que nesse rio batizou Jesus.

MORTO
Atualmente: ISRAEL
O Mar Morto é um grande lago salgado, que possui 80 quilômetros de extensão, por 12 quilômetros de largura e está situado entre ISRAEL e Jordânia numa altitude de 400 metros abaixo do nível do mar. O Mar Morto pode ser comparado a um ralo que recebe todos os minerais que escorrem das montanhas vizinhas trazidos pela chuva: enxofre, potássio, bromo, fosfato, magnésio e sódio. A lama que se forma no fundo, é aproveitada para banhos e cosmética. Em suas águas, seis vezes mais salgadas do que as do oceano, vivem apenas microorganismos muito simples. Praticamente, não há vida.

HEBROM
Clique aqui e abra o mapa no Google (Latitude:31.533, Longitude:35.083)
Abraão seguiu para Hebrom, onde estabeleceu profundas raízes (Gênesis 13:18). Abraão, Isaque e Jacó ali viveram e foram enterrados.

JUDÁ
O Reino de Judá limitava-se ao norte com o Reino de Israel, a oeste com a inquieta região costeira da Filístia, ao sul com o deserto de Neguev, e a leste com o rio Jordão, o mar Morto e o Reino de Moabe. Sua capital era Jerusalém.


Comentários

Beacon

Comentário Bíblico de Beacon - Interpretação abrangente da Bíblia por 40 teólogos evangélicos conservadores






Champlin

Antigo e Novo Testamento interpretado versículo por versículo por Russell Norman Champlin é cristão de cunho protestante
































































































Genebra

Comentários da Bíblia de Estudos de Genebra pela Sociedade Bíblica do Brasil para versão Almeida Revista e Atualizada (ARA)






Matthew Henry

Comentário Bíblico de Matthew Henry, um pastor presbiteriano e comentarista bíblico inglês.






Wesley

Comentário bíblico John Wesley - Metodista - Clérigo Anglicano






Wiersbe

Comentário bíblico expositivo por Warren Wendel Wiersbe, pastor Calvinista






Russell Shedd

Comentários da Bíblia por Russell Shedd, teólogo evangélico e missionário da Missão Batista Conservadora.






NVI F. F. Bruce

Comentário Bíblico da versão NVI por Frederick Fyvie Bruce, um dos fundadores da moderna compreensão evangélica da Bíblia






Moody

Comentários bíblicos por Charles F. Pfeiffer, Batista






























Francis Davidson

O Novo Comentário da Bíblia, por Francis Davidson













Apêndices

Reino de Davi e de Salomão








Gênesis e as viagens dos patriarcas








O tabernáculo e o sumo sacerdote









Mapas Históricos

SALOMÃO

(970-930 a.C.)







GUERRAS: ESTRATEGIAS, ARMAS E FORTALEZAS








OS ÚLTIMOS ANOS DE DAVI

c. 980 970 a.C.







OS PATRIARCAS NA PALESTINA








OS VIZINHOS DE ISRAEL E JUDÁ








ASSÍRIA: A AMEAÇA VINDA DO NORTE

metade do século IX a 722 a.C.







PALESTINA - DISTRITOS GEOPOLÍTICOS








Região da Sefalá








OS PATRIARCAS: AS EVIDÊNCIAS BÍBLICAS

Início do segundo milênio a.C.







AS CONQUISTAS DE DAVI

1010-970 a.C.







PALESTINA - TERRA PREPARADA POR DEUS








VISÃO PANORÂMICA DA GEOGRAFIA DO TERRITÓRIO HERDADO PELO ISRAEL BÍBLICO








GEOLOGIA DA PALESTINA








HIDROLOGIA, SOLO E CHUVAS NA PALESTINA








As condições climáticas de Canaã








A Agricultura de Canaã








PALESTINA - TERMINOLOGIA HISTÓRICA








CIDADES DO MUNDO BÍBLICO








ESTRADAS E TRANSPORTE NO MUNDO BÍBLICO








A DIVISÃO DO REINO

930 a.C.







O Tabernáculo

século XV ou XIII a.C.







O CLIMA NA PALESTINA









Colaboradores

Esta é uma área reservada para apresentar os materiais enviados pelos colaboradores.
Contribua conosco. Envie seus estudos sobre I Reis 2:1-46.
Podem ser texto, planilha, áudio, apresentação ou vídeo.

Enviar meu Material


Referências Bíblicas de I Reis 2:1-46

Como a bíblia foi escrita por diversos autores e em períodos e regiões diferentes, a ocorrência de conteúdo cruzado é um ponto útil para o estudo já que explica o texto com referências da própria bíblia.

Ver referências